|
چرا عروس روي صورتش تور مي گذارد؟
|
در مورد تاريخچه پيدايش اين سنت، داستان هاي زيادي روايت شده است. ولي به هر حال تمام اين داستان ها به دوران باستاني بر مي گردد.
مي دانيد كه در زمان هاي قديم، در ميان خيلي از اقوام، رسم بود كه صورت عروس را از چشم شوهر اينده اش تا رسيدن روز عروسي پنهان مي كردند، مثلاً اين سنت در مصر متداول بود كه تا روز عروسي، داماد نمي توانست صورت عروس را ببيند! و باز كردن صورت عروس خود قسمتي از تشريفات عروسي را تشكيل مي داد. اين رسم در ميان عرب ها و هندوها و ساير اقوام آسيائي و اروپائي هم متداول بوده است.
رومي ها و عبري هاي اوليه هم تور روي صورت عروس را به عنوان يكي از تشريفات عروسي مي دانستند. بعضي از اين تور يا روبندها آنقدر بزرگ بوده اند كه تمام بدن عروس را مي پوشاندند. بعد از تمام شدن مراسم عروسي اين روبندها كنار گذاشته مي شد تا روز مرگ همسر كه دوباره آنها استفاده مي شد.
البته امروزه، گذاشتن تور روي سر عروس، فقط به اين دليل است كه هر چه بيشتر جنبه شاعرانه و جالبي به ظاهر عروس داده و او را زيباتر و معصوم تر جلوه دهد.
|
چه موقع ساختن خانه متداول شد؟
|
لغت «خانه» به معني جائي براي سكونت است. در ابتدا كه بشر هم، مانند مخلوقات ديگر شروع به جستجوي يك جاي سر پوشيده و امن براي زندگي خود كرد، اسم اين جاي سر پوشيده را «خانه» گذاشت. بعداً بشر شروع به توسعه محل سكونت خود از جهات مختلف كرد.
معلوم نيست كه چه نوع خانه اي اول پديد آمده، اما دو نوع از ابتدائي ترين انواع خانه عبارت بوده از مسكن بالاي درخت و منزل توي غار.
در جاهاي گرمسيري براي بشر، آسان بود كه در بالاي درخت زندگي كند و مدل اين نوع خانه هم با اين شكل بود كه با خم كردن و گره زدن شاخه ها ابتدا يك چيز شبيه يك داربست چوبي مي ساخت. بعد روي اين داربست را با شاخ و برگ درختان و علف و اين جور چيزها مي پوشاند.
بشر اوليه، با زندگي در اين نوع خانه، از مزاحمت سيل و باران و آفتاب و يا حيوانات وحشي كه قادر به بالا رفتن از درخت نبودند تا حدي در امان بود.
اما در آب و هواي سرد، اين نوع خانه يعني خانه بالاي درخت، مناسب نبود. بنابراين در اين نقاط، بشر از غارها براي سكونت خود استفاده مي كرد كه معمولاً هم هميشه آتش جلوي در ورودي غار بر مي افروخت. بشر غارنشين، اولين درس ساختن ديوار سنگي را موقعي فرا گرفت كه از گذشتن چند سنگ جداي روي هم يك در براي ورود به غار ساخت.
قدم بعدي، عبارت از درست كردن غار بود. بدين معني كه با كندن حفره اي در دل يك تپه يا كوه يك غار كوچك ايجاد مي كرد. تكامل بعدي پيدا كردن يك حفره طبيعي در زمين بود كه آن را وسعت داده و سپس يك ساختمان سنگي در اطراف اين حفره مي ساخت. در نقاط مختلف دنيا، خانه هائي كه ساخته شد، طبيعي است كه مناسب با نوع آب و هوا و فعاليت مردم آن منطقه بود. در اروپا، اولين خانه چهار گوشه (به جاي مسكن مدور) با چهار بير چوبي كه در چهار زاويه قرار داشت، ساخته شد. از شاخه ها يا نهال هاي جوان كه به هم مي پيچيدند، براي قرار دادن بين اين تيرهاي چوبي استفاده مي كردند.
|
گاز براي اولين بار چه موقع مورد استفاده قرار گرفت؟
|
بشر مي تواند گاز را از يك جاهائي كه طبيعت ذخيره كرده است به دست بياورد و يا خود، آن را توليد كند. حالا در اينجا چگونگي توليد يا ساختن گاز را توسط بشر برايتان توسط شرح مي دهيم. اگر يك چپق گچي را با گرد زغال سنگ پر كنيم و سر آن را هم با گچ بپوشانيم، بعد آن را در يك گرماي خيلي زياد حرارت بدهيم، مي بينيم كه از سوراخ ساقه چپق، دودي شروع به خارج شدن مي كند و خروج اين دود به زودي متوقف مي شود. حالا اگر يك اشعه را زير اين چپق نگاهداريم، گازي كه از خارج مي شود، به صورت يك شعله كمرنگ و دائمي شعله ور مي گردد. بنابراين، همين آزمايش كوچك مراحل و طرز تشكيل گاز زغال سنگ را نشان مي دهد.
در سال 1792 يك مهندس اسكاتلندي كه «ويليام مورداك» نام داشت، براي اولين بار از گاز مصنوعي، استفاده كرد. او گاز توليد شده از زغال سنگ مشتعل را تصفيه كرده و با استفاده از لوله اي از اين گاز براي روشنايي خانه مسكوني خود استفاده كرد. چند سال بعد هم از همين روش براي روشنايي كارخانه اي در بيرمنگام استفاده نمود.
در ايالت متحده امريكا. گاز مصنوعي قبل از گاز طبيعي، براي ايجاد روشنائي به كار مي رفت. در1812، «ديويد ملويل»، از گاز زغال سنگ در بالتيمور مري لند خيابان هاي شهر را با استفاده از گاز مصنوعي روشن كردد. گاز طبيعي براي اولين بار در «فردونيا» نيويورك، در 1821 به كار رفت.
امروزه، از گاز طبيعي بيشتر از گاز مصنوعي، استفاده به عمل مي آيد. واضح است كه اين، به علت كشف منابع تازه گاز مي باشد. توسعه استعمال مختلف گاز در زندگي روزمره و كارخانه ها و غيره و پيشرفت و ساخت انواع جديد لوله كشي ها اين امكان را فراهم كرده كه بتوانند اين منابع گاز را به شهرهاي بزرگ متصل كنند.
