در حالی که مسابقات جام حذفی در همه ی کشورهای صاحب فوتبال به جام شگفتی ها معروف است و در آن نتایجی روی می دهد که خیلی وقتها کسی انتظارش را نمی کشد و البته پرگل هم خواهد بود اما در کشور ما به دلیل برنامه ریزی خنده دار و باری به هر جهت بودن انجام این مسابقات، جام حذفی تبدیل شد به مسابقاتی که هم قابل پیش بینی بوده و هم معمولا به جای یک نتیجه پرگل و مهیج سرنوشتش در ضربات پنالتی مشخص خواهد شد.
امسال که سازمان لیگ با محروم کردن تیمهای دسته دوم و نیمی از تیمهای لیگ یکی دست به یک شاهکار تازه زده بود موجب شد تا در بین هشت تیم مرحله یک چهارم نهایی تنها یک تیک غیر لیگ برتری حضور داشته باشد و از سوی دیگر شش مسابقه از پانزده مسابقه برگذار شده کارش به ضربات پنالتی بکشد و نکته جالب اینکه همه ی سه مسابقه پایانی در ضربات پنالتی برنده را معلوم نماید.
این یعنی دو مسابقه نیمه نهایی بین داماش – پرسپولیس و استقلال-سپاهان و همچنین فینال این مسابقات به جای برگزاری مسابقات زیبا و پرهیجان نتیجه اش را ضربات پنالتی که معمولا هم روی نوار شانس خواهد بود، مشخص نمود. مسابقاتی که اگر بهتر برنامه ریزی می شد و قرعه به صورتی بود که همه ی تیمها شانس حضور در آن را داشتند می توانست بسیار مهیج تر از آنی در بیاید که امروز شاهدش بودیم.
