طواف کعبه ى دل

رو به روى خانه ى خدا نشسته ام؛ درست روى سنگ هاى سرخى که نگاه مرا به حجرالاسود مى رساند، زیرا آسمان کبود شب و در میان همهمه ى آنان که هر کدام به زبانى با خدا مناجات مى کند. بسیارى این جا تو را مى خوانند اى منجى موعود، اى امام دل ها! اى نور حقیقت! بارها دلم به هواى تو گرد کعبه گشته است. بارها تمام راه بین صفا ومروه را به سوى تو، به عشق تو ودر پى تو دویده ام وروى کوه صفا زمزمه کرده ام: (سلام على آل یس)(1) واى کعبه ى دل ها، کعبه هم در انتظار توست تا بدان تکیه زنى ونداى (أنا بقیة الله الأعظم) سردهى و زمزم نیز هنوز مى جوشد به آن امید که روزى بر لبان تو بوسه زند.

اینک سال هاست که اشک چشم منتظرانت بر دل سوخته ى خاک (عرفات) مرهم مى نهد ونداى (العجل) شیفتگانت در (جبل الرحمه) مى پیچید. عشق دیدار تو سرها را سودایى مى کند ودل ها را شیدا. حج، این دلپذیرترین تکلیف الهى واین زیباترین پرواز آسمانى، به کمال خود نمى رسد جز به دیدار تو.(2)

دیدار تو دل را به عرصه ى عشق بازى مى کشاند وحج حکایت عاشقى دل است نه تنها گشتن به دور کعبه وسعى در صفا ومروه وبیتوته در مشعر ومنى. حج شست وشو در زلال ولایت امام است ولبریز شدن از ایمان به او. این است آن حجى که دل را پاک مى کند وراه بر گناه واشتباه مى بندد.(3) این همان حج مقبول است که حاصل نمى شود جز به ولایت وعشق به امام واین، یعنى سرسپردن به دستورهایش، قدم نهادن در مسیر رضایتش ولبریز بودن از ایمان به او واز انتظار او.

این ها اسرارى است که گاه مهیا کردن توشه ى حج باید در دلت جا دهى. سرمایه اى است که تو را به گوهر آسمانى حج مقبول وسعى مشکور مى رساند. حال اگر سرمایه ى مادى ات کم باشد وتوشه دنیاى ات سبک، بسا بهتر ونیکوتر. وما گاهى غفلت زده ودر جهالت فرورفته، واژگون مى اندیشیم ودر این پرواز آسمانى هم دست وپاى دل را به ریسمان دنیا مى بندیم وهر چند جامه مان سپید وساده وبى پیرایه باشد، اما چشم دلمان را به دنیا خیره مى کنیم. واى از جهالت وغفلت ما! چه کم هستند آن ها که گوهر حج را بیابند وچه بسیارند آن ها که بیهوده وخواب آلوده ناله سردهند.(4)

چه کم هستند آن ها که لایق دیدار تو باشند وچه بسیارند آن ها که در انتظار تو فریاد (العجل) به آسمان بلند کنند! همه به حج آمده اند وتو بر همه ى آنان شاهدى، هر چند آنان تو را نمى بینند.(5) در این میان چه کم هستند آنان که در سایه ى رضایت تو قرار یابند وچه بسیارند آنان که دلت را اندوهگین کنند. اى کعبه ى مقصود! اى صفاى دل! اى تمام آرزوى هستى! یارى مان کن تا آن گونه باشیم که تو پسندى وبخواهى.

پی نوشت:

1-  مفاتیح الجنان، ابتداى زیارت آل یس.

2-  جوادى آملى، صهباى صفا، ص 176، روایتى از امام محمد باقر علیه السلام: (تمام الحج لقاء الامام)

3- همان، ص 104، روایتى از پیامبر اکرم صلى الله علیه وآله.

4- همان، ص 105، روایتى از امام محمد باقر علیه السلام: (ما أقل الحجیج وأکثر الضجیج)

5- میزان الحکمه، روایت 3314، از امام صادق علیه السلام.