معدود افرادی را شاید بتوان در خراسان جنوبی پیدا کرد که قرووت یا قرووتی را تجربه نکرده باشند. ولی به هر صورت در این پست تصمیم دارم توضیحاتی در مورد قرووت و مراحل تهیه آن بصورت تصویری بدهم.
کشک یا قروت (جامد) محصولی است که از فراورده های لبنی تهیه می گردد و با استفاده از آن غذاهای لذیذی تهیه می نمایند. اما چطوری؟

برای تهیه قروت در اولین مرحله کشک ها را در داخل یک ظرف ریخته و آب به آن اضافه می کنند تا خیس بخورد . این اولین گام برای زمانی است که هوس نوش جان کردن قرووت کرده اید. معمولا در هر دفعه قرووت سابی(قرووت مالی ) تعدادی کشک جدید اضافه می نمایند. کشک ها معمولا رنگ سفید تا خاکستری و خاکستری تیره دارند. هدف از خیس کردن قروو ت نرم شدن آن است تا در زمان مالیدن ( ساییدن ) به راحتی ذرات قرووت جداشوند.

یکی از مواد اصلی و اولیه قرووت گردو است (البته نه همیشه نوع بدون گردوی آن که رنگ سفید هم دارد طرفداران خاص خودش را دارد). همزمان با خیس خوردن کشک ها تعدادی گردو را که بستگی به تعداد قرووت خور و نیز بضاعت صاحب قرووت دارد مغز کرده و در داخل تقارچه می ریزند.

سپس با سنگ گرد و مخصوصی این گردو ها در تقارچه خرد شده حسابی سائیده شده و تبدیل به پودر می گردند . گردو ها را با این سنگ آنقدر بر گرد تقارچه می چرخانند و می سایند تا روغن جانشان بیرون بریزد این زمان است که دست از سرشان بر می دارند و کشک ها را که حالا حسابی خیس خورده اند به تقارچه اضافه می کنند نا دل گردو برای دقایقی به همسایگی آنها خوش گردد.ولی این دلخوشی دوامی ندارد و چرخش بر گرد تقارچه دوباره آغاز می گردد این بار هر دو باهم.

بعد از اضافه کردن کشک ها به تقارچه و مخلوط شدن آن با گردو ها معمولا خانم خانه آستین را بالا زده و گردو و کشک ها را با همدیگر بر گرد تقارچه به چرخش در می آورد و به اصطلاح بیرجندی وامی مالد. این چرخش و وامالیدن آنقدر ادامه پیدا می کند تا کشک بخشی از وجود خود را از خود جدا می نمایند . در این زمان است که:
.
باید آب به کشک ها اضافه کرده تا در واقع ذرات جداشده از کشک ها در آب حل گردند سپس این آب قروت آلود را در ظرف جداگانه ای می ریزند. عمل فوق نسبت به تعداد قرووت خور و نیز میزان غلظت مورد علاقه قرووت خواران چند بار تکرار می گردد تا به میزان و غلظت مورد نظر برسند.

حالا محلول قروت آمده است . در ظرفی پیاز ها را خورد کرده و باروغن سرخ می کنند. روغن حیوانی یا با اصطلاح محلی روغن زرد یکی از عوامل مزه دهی به قرووت است و در صورت امکان قرووت باید با این روغن تهیه گردد. بعد از سرخ شدن پیاز ها محلول یا به عبارتی سوسپانسون قرووت را به آن اضافه می کند و بر روی اجاق باقی می گذارند تا حسابی داغ شود و تقریبا به مرحله جوشش برسد ولی قبل از اینکه شروع به جوشش کند آنرا از روی اجاق بر می دارند.

قرووت خوشمزه آماده است اگر در کنار آن بادمجان و سبزی ریحان هم باشد که نور علی نور است.
نوش جان