جمعه ها، ستاره ها، غربتو باور میکنن
شبو تو یه آسمون بدون ماه سر میکنن
جمعه ها قناریا شعرایِ غمگین میخونن
اونا رازِ غربتِ ستاره هارو میدونن
جمعه ها کفترا تا شهرِ خدا پَر میکشن
به هوایِ گل نرگس همه جا سَرمیکشن
جمعه ها هوا پُرِ عطرِ غریبِ نرگسه
تو دلِ فاطمه(س) هم حسِ نجیبه نرگسه
من دلم میخواد تو این حال و هوایِ جمعه ها،
شعرایِ قشنگ بگم فقط برای جمعه ها
جمعه ها! آی جمعه ها! دردِ مارو دوا کنید
ما همه منتظریم به عهدتون وفا کنید
تلخیِ جمعه هارو به کاممون عسل کنید
قول دادین! منتظریم به قولتون عمل کنید
جمعه ها! کو خورشیدِ روشنِ کهکشونتون؟
بعدِ هر غروبتون ، کو ماهه آسمونتون؟
کو تو آسمونِ شب قشنگترین ستارتون؟
جمعه ها کی میرسه تولدِ دوبارتون؟
جمعه ها! آی روزایِ سیاه و دلگیرِ خدا !
پس کی این سیاهیو از شما میگیره خدا ؟
جمعه ها ! آخه چرا جوابِ مارو نمیدید؟
این همه گفتیم اصن(اصلا)صدایِ مارو شنیدید ؟
جمعه ها ساکتن و فقط خدایِ جمعه ها،
میدونه الآن کجاست ماهه شبای جمعه ها... .
به امید طلوع آخرین خورشید(عج)
اسماعیل خدایاریان
شعر ناب
