و هرگاه كبوتران قلبم دل تنگى مىكنند و زندان سينهام را تاب نمىآورند ، آنها را به پرواز در مىآرم تا بر فراز آستانت بچرخند و خودشان را معطر به عطر حريم فاطمى نمايند؛ زيرا تو زاده برترين پيامبرى و لياقت داشتى همسر بهترين انسانها باشى.
تو همان حوريه انسيه هستى كه ملائك خادمانت بودند و غُبار خانهات را سُرمه چشم مىكردند.
تو فاطمهاى هستى كه از بهشت برايت غذا مىآمد و پيامبرصلى الله عليه وآله سلام خدا را به تو مىرساند.
تو همان هستى كه هر روز، نور وجودت بر اميرمؤمنانعليه السلام درخشش مىكرد و شهر مدينه را روشن مىكرد.
اما آنها كجا بايد بال بگسترانند؟!
اى فاطمه! چرا مانند پدرت حرم و بارگاه ندارى؟!
سال هاست مشتاقانت حيرانند در كدامين كوى به دنبال قبر گمشدهات بگردند!!
چرا هرگز نتوانستيم عكسى از بارگاه تو همانند فرزندانت، امامان معصوم عليهم السلام داشته باشيم؟!
و هنگامى كه كبوتران قلبم نا اميدانه باز مىگردند، تنها كارى كه مىتوانم انجام دهم اين است كه پرچم «يازهرا» يى را كه بر فراز وجودم افراشتهام، در دستان بفشارم و ميثاقى تازه با تو ببندم و به تو بگويم:
اى فاطمه! تا ابد در دلهاى ما جا خواهى داشت و براى هميشه از دشمنانت همانان كه محسنت را شهيد كردند و تو را آزردند بيزار خواهم بود.
ما هيچ گاه فراموش نمىكنيم كه حق تو را غصب كردند و فدك را به يغما بُردند . دستشان شكسته باد آنان كه درب خانهات را آتش زدند و به صورتت سيلى زدند.
اى فاطمه! اگر نبوديم آن روز كه از تو دفاع كنيم، اكنون كمال نفرتمان از دشمنانت را اظهار مىكنيم و از خدا مىخواهيم هر چه زودتر فرزندت بقية اللَّه الأعظم عجل اللَّه تعالى فرجه الشريف را برساند تا انتقامت را از آن ناپاكان بگيرد.
