ما را دریاب، دوکوهه!

ما را دریاب، دوکوهه!

تاریخ مدیون دو كوهه است.من هنوز صدای نیایش‌ها را می‌شنوم من هنوز صدای زیارت عاشوراها را می‌شنوم. باور كن كه دوكوهه زنده است.

وبلاگ "قافله انتظار"، متعلق به گروه فرهنگی قافله انتظار، پایگاه بسیج شهید حجة الاسلام دکتر اسکندری است. نویسنده وبلاگ در آخرین پیام این وبلاگ گفتگویی زیبا را از دلتنگی دوکوهه نگاشته است.

در قسمتی از این نوشته اینگونه آمده است:

ای اشنای سروهای سربدار ، روبروی تو  ارامش عمیقی ست برای التیام زخمهایم . با تو که می نشینم ، تنهایی را فراموش می کنم و زمزمه یا زهرای بسیجیان را در نگاهت میخوانم . ای یادگار حاج همت ! ای صبور غریب ! ای عطر بسیجیان پیچیده در تنت ! در ان روزگار علی (ع) با چاه درد دل می کرد اینک و در این روزگار ما نیز با تو بازگو می کنیم دلتنگیهایمان را .

برای خواندن ادامه مطلب به وبلاگ قافله انتظار مراجعه کنید.

این وبلاگ با آدرس 2kohe.blogfa.com قابل دسترس است.

*

وبلاگ شلمچه و لینکستان شهید صیاد شیرازی و شهید آوینی

وبلاگ شلمچه آخرین پیام وبلاگ خود را به جمع آوری لینکهای مفیدی راجع به شهیدان بزرگوار صیاد شیرازی و آوینی اختصاص داده است.

علاقمندان به دستیابی به این مطالب میتوانند به وبلاگ شلمچه که به آدرس shalamche.parsiblog.com قابل دسترس می باشد، مراجعه کنند.

*

نامه ای به شهدا

خیلی وقته با خودم كلنجار می روم كه درد دلی با شهدا داشته باشیم و به قول وبلاگ نویسها موجی راه بیاندازم با این موضوع كه اگر تصمیم داشتید نامه ای به یك شهید بنویسید ، چه می نوشتید و با او چه می گفتید؟

نویسنده وبلاگ شلمچه، با ابتکار و پیشنهادی جالب به دوستان وبلاگ نویس خود آنان را به نوشتن نامه ای به شهدا تشویق کرده است؛ که این پیشنهاد با استقبال وبلاگ نویسان مواجه شده است.

سعید نیاکی نژاد که خود را یک به جا مانده از قافله شهدا می داند، درباره این پیشنهاد اینگونه می نویسد:

می خواستم چیزی غیر از این مطلبی كه خواهید خواند را در این پست بنویسم ولی نمی دونم چی شد كه ناخودآگاه نظرم عوض شد و این مطلب را نوشتم .

خیلی وقته با خودم كلنجار می روم كه درد دلی با شهدا داشته باشیم و به قول وبلاگ نویسها موجی راه بیاندازم با این موضوع كه اگر تصمیم داشتید نامه ای به یك شهید بنویسید ، چه می نوشتید و با او چه می گفتید .

خیلی حرفها می شه با شهدا زد . از امروز خودمون بهشون بگیم ، اگرچه اونها حاضر و ناظرند ولی ما با گفتنمون به نوعی به آنچه كه بر سر این كشور اومده و بخشی هم از این نابسامانیها به ما برمی گرده ، اعتراف می كنیم و لااقل می تونیم خودمونو سبك كنیم و از اونها حلالیت بطلبیم . از این همه قصوری كه ماها (منظورم برجاماندگان از قافله شهداست ) داشتیم و داریم . از كوتاهی هایی كه نسبت به نسل جوان داشتیم و داریم . ابراز شرمندگی از اینكه نتونستیم رسالت اونها را به نسل جدید منتقل كنیم و بشناسونیم . خجالت بكشیم از اینكه نتونستیم حتی یك نفر از جوونهای دور و بر خودمونو با فرهنگ شهادت و ایثار شهیدان آشنا كنیم . آری شهدا ما خیلی شرمنده ایم از اینكه با هم قول و قرارهای زیادی گذاشته بودیم ولی ما نتونستیم بهشون عمل كنیم . نمی دونیم چطور اظهار شرمندگی كنیم از اینكه عموهای خوبی برای فرزندانتون نیودیم . از اینكه بازماندگان شما را به فراموشی سپردیم و غرق در روزمرگی شدیم . واقعاً نمی دونم تو نامه به یك شهید چطور اظهار شرمندگی بكنیم تا حق مطلب ادا بشه !؟ حرف زیاده و فرصت اندك ، از این مجالی كه فراهم شده استفاده می كنم و از همه دوستانی كه علاقمند به نوشتن نامه به شهید هستند دعوت می كنم دست به قلم شوند. منتظر خبر نگارش نامه از جانب شما دوست عزیز هستم "

 وبلاگ شلمچه با آدرس shalamche.parsiblog.com قابل دسترس می باشد.