دوستی با اهل بیت(ع)

جابربن عبدالله انصاری گوید: پیامبر (صلی الله علیه وآله) در عرفات بود، علی (علیه السلام) و من نیز در كنارش بودیم به ما اشاره كرد، نزدیك رفتیم ، به علی (علیه السلام) فرمود: انگشتهایت را در میان انگشتهایم بگذار و علی (علیه السلام) انگشتها و كف دستش را بركف و انگشتهای پیامبر (صلی الله علیه وآله) نهاد، فرمود: ای علی من و تو از یك درخت آفریده شده ایم ، من ریشه درختم و توتنه آن درخت هستی ، و حسن و حسین (علیهماالسلام) شاخه های آن درختند، كسی كه به شاخه ای از این شاخه ها دست یابد خداوند او را داخل بهشت می كند، ای علی اگر امت من روزه بگیرند به گونه ای كه بر اثر روزه مثل كمان گردند و نماز بخوانند به گونه ای كه بر اثر نماز مثل تیر كمان شوند ولی با تو دشمن باشند خداوند آنها را بر صورت به جهنم می افكند.