0

چنان در قید مهرت پای بندم

 
hojat20
hojat20
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : تیر 1388 
تعداد پست ها : 42154
محل سکونت : بوشهر

چنان در قید مهرت پای بندم

 

چنان در قید مهرت پای بندم
چنان در قید مهرت پای بندم    که گویی آهوی سر در کمندم
گهی بر درد بی درمان بگریم    گهی بر حال بی سامان بخندم
مرا هوشی نماند از عشق و گوشی    که پند هوشمندان کار بندم
مجال صبر تنگ آمد به یک بار    حدیث عشق بر صحرا فکندم
نه مجنونم که دل بردارم از دوست    مده گر عاقلی ای خواجه پندم
چنین صورت نبندد هیچ نقاش    معاذالله من این صورت نبندم
چه جان‌ها در غمت فرسود و تن‌ها    نه تنها من اسیر و مستمندم
تو هم بازآمدی ناچار و ناکام    اگر بازآمدی بخت بلندم
گر آوازم دهی من خفته در گور    برآساید روان دردمندم
سری دارم فدای خاک پایت    گر آسایش رسانی ور گزندم
و گر در رنج سعدی راحت توست    من این بیداد بر خود می‌پسندم

آنروز .. تازه فهمیدم .. 

 در چه بلندایی آشیانه داشتم...  وقتی از چشمهایت افتادم...

شنبه 29 آبان 1389  12:12 PM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها