شادي در رحلت امام
[در جـريـان] رحـلـت امـام(ره) ازدحام جمعيت دلسوخته و آن نمايش حقيقي مراسم عزاداري در باور نميگنجيد. آن همه ايمان...، عشق... و... التهاب، انسان را وادار به حسرت و غبطه ميکرد. سنگ در آن روز ميگريست و من شاهد اشک بچههاي برادرم بودم که قلبشان رئوفتر و پاکتر بود. قلب خودم از جا کنده ميشد...، اما بهائيان وقتي به هم ميرسيدند اين خبر ناگوار و اين مصيبت گران مردم دلسوخته را به هـم تـبـريـک مـيگفتند و اگر جشن و پايکوبي نميکردند از ترس مردم بود.
