ژرژ ویلهلم فریدریش هگل G.W.F.Hegel فیلسوف نامآور آلمانی در روز 27 اوت سال 1770 در اشتوتگارت ولادت یافت. هگل در آغاز در دانشکده توبینگن تحصیلات خود را در رشته علوم الهی به پایان رساند و پس از آنکه دیپلمه شد مشغله کشیشی را ترک گفت، زیرا قدرت بیان در او ضعیف بود. پس از این مدتی در برن و سپس در فرانکفورت معلم سرخانه شد.
در این ایام مطالعه کتاب معروف کانت «مذهب در موازین عقل محض» او را به راه فلسفه اصالت تعقل کشانید و تحت تأثیر آن به نوشتن کتاب زندگی مسیح پرداخت، ولی این کتاب تنها چهار سال پس از مرگش منتشر شد.
در سال 1807 فرانسویها را اشغال کردند و به این جهت هگل ناچار شد به شهر دیگری کوچ کند. تهیدستی و رنج فیلسوف جوان را به شدت آزردهخاطر ساخت، ولی چندی بعد به مدیریت دبیرستان نورنبرگ رسید. در سال 1811 ازدواج کرد و سال بعد رساله مشهور «معرفت علم منطق» را نگاشت.
در سال 1816 استاد فلسفه دانشگاه هایدلبرگ شد و مکتب فلسفی تازهای را پی ریخت و به نوشتن اثر گرانمایهای چون «دایرهالمعارف علوم فلسفی» همت گماشت که نام او را بلند آوازه ساخت. در سال 1818 به برلن سفر کرد و در آنجا تا پایان عمر به تدریس فلسفه مشغول شد و در 14 سپتامبر 1831 بر اثر وبا درگذشت.
آثار عمده هگل شامل علم منطق، دایرهالمعارف علوم فلسفی، اصول فلسفی حقوق و درسهایی درباره فلسفه تاریخ است
