0

یاد یاران سفر کرده

 
norkoda
norkoda
کاربر برنزی
تاریخ عضویت : مهر 1391 
تعداد پست ها : 520
محل سکونت : قم

یاد یاران سفر کرده

یاد یاران سفر کرده

پدر و مادر عزیز هستند اما اسلام عزیز‌تر است

هنوز به‌ فکر آتش‌ گرفتن‌ خیمه‌ های‌ حسینم‌. به‌ فکر سیلی‌ خوردن‌ فاطمه‌ زهرا -سلام‌ الله‌ علیها- می‌ باشم‌

 

در سال 1348، شهید محمد اسدی در خانواده‌ ای مذهبی و متدین در شهرستان قائم شهر چشم به جهان گشود. او در سن هفت سالگی وارد مدرسه ابتدایی گردید و پس از اتمام این دوره وارد مقطع راهنمایی شد و این مرحله را نیز با موفقیت پشت سر گذاشت.
 وی در همان اوان کودکی و نوجوانی به علت علاقه وافر به امور دینی و اجتماعات مذهبی به همراه پدر مهربان و برادر شهیدش، در مراسم و مجالس مذهبی و هیئت‌ ها شرکت می‌ کرد. بعد از مدتی به خاطر علاقه فراوان نسبت به کسب معارف دینی و تحصیل علوم حوزوی، با هدایت و مساعدت برادرش رحمت الله، در سال 1364 وارد حوزه علمیه قم گردید؛ آنگاه به فراگیری دروس حوزوی نزد اساتید محترم قم مشغول شد.
شخصیت و جذبه معنوی برادر شهیدش حجت‌ الاسلام اسدی، نقش ویژه‌ ای در پایه‌ ریزی روحیات فکری و عقیدتی او داشت. لذا بعد از استقرار نظام جمهوری اسلامی او که نوجوانی بیش نبود، همواره در کنار پدر و برادرش در برنامه‌ ها و مراسم سیاسی و انقلابی شرکت می‌ کرد.
 سپس به عضویت بسیج نوجوانان درآمد که در منطقه خود به فعالیت در ابعاد مختلف فرهنگی، تبلیغاتی و سیاسی می‌ پرداخت. در اوایل دوران دفاع مقدس ایشان از نظر قانون اجازه حضور در جبهه‌ ها را نداشت، از این‌ رو همواره بر این وضع ناراحت بود و بی‌ صبرانه منتظر روزی بود که بتواند به جبهه‌ ها اعزام شود.
به محض این که برای حضور در جنگ واجد شرایط سنّی شد، پس از طی دوره آموزش نظامی در کنار تحصیل و پاسداری از سنگر علم به مناطق جنگی برای مبارزه علیه ایادی استکبار جهانی اعزام گردید.
بارها در مراحل مختلف جانانه در برابر دشمن جنگید. در عملیات والفجر هشت شرکت فعال داشت که در این حین بر اثر بمباران شیمیایی مجروح شد و مدت‌ ها در بیمارستان‌ های تهران و قائم‌ شهر بستری شد و با بهبودی نسبی مجدداً به جبهه‌ ها شتافت و در عملیات والفجر 9 حضوری چشمگیر داشت و در عرصه‌ های تبلیغی و رزمی نقش مؤثری در جبهه‌ ها ایفا می‌ نمود.
محمد که در عملیات غرور آفرین والفجر نه، در منطقه ماووت، شرکت فعال داشت در سحرگاهان در خطوط اول نبرد مورد هدف تیر مستقیم دشمن زبون بعثی قرار گرفت و دو سال بعد در پی عوارض ناشی از شیمیایی در تاریخ 26/2/67 به آرزوی دیرینه خود شهادت در راه خدا بود، نائل شد و مرغ روحش سبکبالانه به سوی ملکوت اعلی پرکشید.

وصیت نامه
و لا تقولوا لمن یقتل فی سبیل الله اموات بل احیاء ولکن لا تشعرون 1
با سلام و درود به روان پاک شهدای گلگون کفن و با سلام به پیشگاه مقدس بقیه الله -عجل‌ الله‌ تعالی‌ فرجه- ارواحنا فداه و با عرض سلام به حسین زمان، خمینی کبیر و با سلام به خانواده‌ های شهدا و معلولین و مجروحین جنگ تحمیلی. با سلام به کسانی که در راه خدا جان و مال خویش را فدا نمودند و حسین فاطمه -علیهما السلام- را یاری نمودند و بالاخره با سلام به بسیجی، بسیجی مظلوم، تشنه شهادت و ورق زننده تاریخ.
این جانب محمد اسدی، متولد سال 1348، به شناسنامه شماره 1114، نام پدر امرالله، گواهی می‌ دهم که مرگ است حق و همه ما باید در روز محشر حاضر شده و جوابگوی اعمالمان باشیم. اشهد ان لا اله الا الله، محمد رسول الله و علی ولی الله.
قبل از هر چیز باید هدفم را برای شما مشخص نمایم و آن چیزی جز رضای حق تعالی‌ نمی‌ باشد و مقصدم از مقابله با دشمن، حفظ اسلام و ادامه دادن راه حسین بن علی-علیهما السلام- الگوی انسان‌ ها می‌ باشد. من آگاهانه و عاشقانه پای به این راه گذاشتم و واقعیت را دریافتم و می‌ دانم که هر راهی‌ جز این راه باطل می‌ باشد. امیدوارم دیگران هم این واقعیت را درک نمایند و از آشنایان می‌ خواهم که برای کسی که هدفش مقدس و راهش چنین است و خود با آگاهی کامل پا به این راه گذاشته است، نگران نباشند و در شهادتش تأسف نخورند. بلکه باید بگویم برای خودشان نگران باشند که روزی نزد پروردگار و امام حسین -علیه‌السلام- و ائمه اطهار -علیهم‌السلام- شرمسار نباشند و هر چه زودتر برای خود فکری کنند.

ای پدر و مادرم! شما عزیزید، اما اسلام عزیزتر است
شما ای پدر و مادرم! شما عزیزید، اما اسلام عزیزتر است. من نمی‌ خواستم شما را داغدار کنم. من نمی‌ خواستم شما را تنها بگذارم و راضی نیستم یک قطره اشک از چشمانتان جاری شود و ناراحتی در شما راه پیدا کند؛ اما چه کنم که هنوز گمانم بر این است که حسین (ع) ندای «هل من ناصر ینصرنی»‌ بر لب دارد. هنوز به فکر آتش گرفتن خیمه‌ های حسینم. به فکر سیلی خوردن فاطمه زهرا -سلام‌ الله‌ علیها- می‌ باشم و به فکر خیلی از مسائل که برای شیعه مصائب بزرگی است. چگونه می‌ توانم به این همه مسائل تأمل نمایم؟ امام عزیز می‌ فرماید: اگر یک لحظه غفلت کنید، تمام خون‌ ها به هدر خواهد رفت. پس دیگر جای درنگ نمی‌ باشد؛ چون زمان، زمان دیگری است. امیدوارم خداوند صبر و اجر فراوان به شما عنایت بفرماید و دومین قربانی شما را به درگاهش قبول نماید. پدر و مادرم! شما برایم زحمات فراوان کشیدید و من نتوانستم جبران کنم؛ اما امیدوارم در روز قیامت بتوانم وظیفه‌ ام را انجام دهم.
در آخر به شما بگویم هرگز برای من گریه نکنید. اگر خواستید گریه کنید برای علی اکبر و حسین و حضرت قاسم و فاطمه زهرا -علیهم‌ السلام- گریه کنید که اجر فراوان دارد و برایم دعا کنید. انشاء الله به زودی همدیگر را ملاقات خواهیم نمود و آخرین کلامم به شما اینکه فقط صبور باشید. و اما شما خواهر و برادرانم،‌ آقا ابراهیم و احمد آقا! احترام پدر و مادر واجب است و نگذارید که آن‌ ها خدای ناکرده از شما ناراحت شوند. شما باید الگو باشید.

محجبی، محجب‌ تر باش و از فاطمه زهرا - سلام‌ الله‌ علیها - پیروی کن
نمازتان ترک نشود؛ تقوی را رعایت کنید. خواهرم! محجبی، محجب‌ تر باش و از فاطمه زهرا -سلام‌ الله‌ علیها- پیروی کن. شما هم برایم دعای خیر نمایید و مرا عفو کنید. دیدارمان نزد حسین -علیه‌ السلام- انشاءالله. شما دوستان، فامیلان و آشنایان! هرگز از خط ولایت فقیه دور نشوید که گمراه خواهیدشد. با عملتان حافظ خون شهدا باشید.

به جای لباس سیاه، لباس رزم بپوشید
برایم لباس سیاه نپوشید؛ زیرا با سیاه پوشیدن کاری انجام نخواهد شد. اگر مایلید کاری انجام دهید لباس رزم به جای لباس سیاه بپوشید و اسلحه به زمین افتاده مرا و دیگر شهدا را بر گیرید و نگذارید که از حرارت باز ایستد.

بعضی‌ ها در شعار حزب الله هستند و بعضی‌ ها در عمل
و شما ای امت حزب الله! شما دو گروهید؛ بعضی‌ ها در شعار حزب الله هستند و بعضی‌ ها در عمل. به آنان که به لقلقه زبان دم از حزب الله می‌ زنند بگویم که من لحظات آخر عمرم را می‌ گذرانم. من می‌روم تا با رفتنم به تمامی شما خفتگان هشدار دهم که بیدار شوید و سر عقل آیید و کمی فکر کنید که چرا و برای چه در این دنیا زندگی می‌ کنید. آیا فقط خور و خواب است یا مسائل دیگری هم هست و شما غافلید؟ پس کمی فکر کنید.

مرگ در راه خدا موت نیست
 من می‌ روم تا با رفتنم به همه بفهمانم که مرگ در راه خدا موت نیست، بلکه از مادیات به معنویات پیوستن است؛ اما افسوس که خیلی‌ ها این واقعیت را درک نمی‌ کنند. باید بگویم که مرگ در راه خدا نزد من بسیار لذت بخش است. آنگاه که در خون خود غلط می‌ زنم و به زمین چنگ می‌ زنم! من این لذت را به هیچ یک از لذات دنیا نمی‌ فروشم و دوست دارم به جای رخت دامادی یک دست کفن سفید که با خونم گل‌ های سرخ بر آن نقاشی شده است بر تن کنم و به جای حجله رفتن در بستر خاک آرام گیرم. این‌ ها که می‌ گویم غلو نیست و ریایی در آن وجود ندارد. واقعیتی است که خیلی از شما از درک آن عاجزید. در آخر همه شما را به خدای بزرگ می‌ سپارم و از خداوند متعال اعمال نیکو را برای شما مسألت دارم. در ضمن مرا در کنار شهید یونسی دفن نمایید تا به استاد و برادر بزرگوارم شهید شیخ رحمت‌ الله اسدی نزدیک‌ تر باشم و شب اول قبر را مهمان او باشم.
العبد العاصی محمد اسدی، قائم شهر، مصادف با 27 شعبان 140ی8

 

یک شنبه 6 اسفند 1391  5:43 PM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها