جزیره ی ماوی (مائویی) با مساحتی بالغ بر 727.2 کیلومتر مربع، دومین جزیره ی بزرگ هاوایی و هفدهمین جزیره ی بزرگ آمریکا می باشد. جزیره ی ماوی بخشی از ایالت هاوایی را تشکیل می دهد و بزرگترین جزیره از 4 جزیره ی تشکیل دهنده ی منطقه ی ماوی می باشد. در سال 2010 این جزیره جمعیتی حدود 145 هزار نفر داشت و بعد از اوهایو و هاوایی، سومین جزیره ی پرجمعیت هاوایی بوده است.

مردم بومی هاوایی نام این جزیره را به افتخار افسانه ای به نام هاوائیولی نامگذاری کردند که به نظر می رسد از ملوانان پلینزی بوده و برای اولین بار جزایر هاوایی را کشفت کرده است. بر اساس این افسانه، هاوائیولی یکی از جزایر را به افتخار پسرش ماوی نام نهاد که نام یکی از خدایان هم بوده است. ماوی همچنین با نام "جزیره ی دره" هم شناخته می شده چرا که تنگه های عظیمی بین آتشفشان های شمال غربی و جنوب شرقی آن وجود دارد و دره های بزرگ و فراوانی نیز در درون این کوه ها به وجود آمده اند.

اهالی پلینزی اولین مردمی بودند که در ماوی ساکن شدند. این مردم، قانونی به نام کاپو داشتند که نظم اجتماعی بسیار سختی بود و تمام جنبه های زندگی مردم را تحت تاثیر قرار می داد و به تدریج تبدیل به اساس فرهنگ مردم هاوایی شد. تاریخ مدرن هاوایی در اواسط قرن 18 میلادی آغاز شد. پادشاه کامهامیهای اول، در سال 1790 به ماوی حمله کرد و در جنگی بی نتیجه شرکت جست و سرانجام چند سال بعد ماوی را تحت کنترل خود درآورد.