عطر ميلاد

ديشب اين پنجره ها بوى شقايق مى داد
بوى لبخند خدا! بوى حقايق مى داد
و سوارى كه از آغوش خدا مى آمد
خبر از آمدن يك گل عاشق مى داد
شهر توفان زده از درد به خود مى پيچيد
عطر ميلاد ضحى باد موافق مى داد
هيچ كس در گذر ثانيه ها خواب نماند
ابر چشمان افق نم نم هق هق مى داد
ديشب از آينه ها نور سحر مى باريد
باز هم بغض به ما موهبت دق مى داد
نفس صبح كه در خلوت شبنم روييد
قاصدك باغچه را مژده صادق مى داد
تيغ خورشيد سراغ دل دريا آمد
ساحل اما دل خود بر كف قايق مى داد

حميد يعقوبى سامانى