مرحوم شيخ مفيد، به نقل از امام جعفر صادق صلوات اللّه عليه حكايت نمايد:
روزى به رسول گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و آله، خبر دادند كه فلان جوان مسلمان، مدّتى است در سكرات مرگ و جان دادن به سر مى برد ونمى ميرد.
چون حضرت رسول بر بالين آن جوان حضور يافت، فرمود: بگو ((لا إ لهَ إ لاّ اللّه))؛ولى مثل اين كه زبان جوان قفل شده باشد ونمى توانست حركت دهد، حضرت چند بار تكرار نمود و جوان بر گفتن كلمه طيّبه ((لا إ لهَ إ لاّ اللّه)) قادر نبود.
زنى در كنار بستر جوان مشغول پرستارى از او بود، حضرت از آن زن سؤ ال نمود: آيا اين جوان مادر دارد؟
پاسخ داد: بلى، من مادر او هستم.
حضرت فرمود: آيا از فرزندت ناراحت و ناراضى مى باشى؟
گفت: آرى، مدّت پنج سال كه است با او سخن نگفته ام.
حضرت پيشنهاد داد: از فرزندت راضى شو. عرض كرد: به احترام شما از او راضى شدم و خداوند نيز از او راضى باشد.
سپس حضرت به جوان فرمود: بگو ((لا إ لهَ إ لاّ اللّه))، در اين موقع آن جوان سريع كلمه طيّبه را بر زبان خود جارى كرد.
بعد از آن، حضرت به او فرمود: دقّت كن، اكنون چه مى بينى؟
عرض كرد: مردى سياه چهره با لباس هاى كثيف و بدبو همين الا ن در كنارم مى باشد و سخت گلوى مرا مى فشارد.
حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله، اظهار نمود: بگو:
((يا مَنْ يَقْبَلُ الْيَسيرَ، وَ يَعْفُو عَنِ الْكَثيرِ، إ قبَلْ مِنِّى الْيَسيرَ، وَاعْفُ عنّىِ الْكَثيرَ، إ نّكَ اءنْتَ الْغَفُورُ الرَّحيم)).
يعنى؛ اى كسى كه عمل ناچيز را پذيرا هستى، و از خطاهاى بسيار در مى گذرى، كمترين عمل مرا بپذير و گناهان بسيارم را به بخشاى؛ همانا كه تو آمرزنده و مهربان هستى، وقتى جوان اين دعا را خواند، حضرت فرمود: اكنون چه مى بينى؟
گفت: مردى خوش چهره و سفيد روى و خوش بو با بهترين لباس، در كنارم آمد و با ورود او، آن شخص سياه چهره رفت.
حضرت فرمود: بار ديگر آن جملات را بخوان، وقتى تكرار كرد.
و در همان لحظه روح، از بدنش خارج شد و به دست پر بركت پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله، نجات يافت و سعادتمند گرديد.(1)
--------------------------------------
1-بحار الا نوار: ج 92، ص 342 1 به نقل از امالى شيخ مفيد: ج 1، ص 63.
