ياريرساني به ديگران، ياريرساندن به سلامت خود است. نتايج يك تحقيق روانشناسان دانشگاه كاليفرنيا در آمريكا، نشان ميدهد پشتيباني يك عزيز نهتنها به سود ياريگيرنده است، بلكه براي ياريدهنده هم سودمند است.
نآاومي ايزنبرگر، محقق اصلي اين تحقيق و استاديار روانشناسي در دانشگاه كاليفرنيا ميگويد: «زماني كه مردم از چگونگي سودمندبودن حمايتهاي اجتماعي براي سلامتي ما حرف ميزنند، عموما بر پيشفرض مفيدبودن دريافت حمايتهاي اجتماعي كه ما از ديگران دريافت ميكنيم حركت ميكنند، اما اكنون بسيار محتمل به نظر ميرسد در واقع كمكهاي اجتماعي كه ما براي ديگران انجام ميدهيم براي سلامت خود ما نيز مفيد است.»
ايزنبرگر و تريستن ايناگاكي، روانشناسان دانشگاه كاليفرنيا 20 زوج را كه داراي روابط خوبي بودند در مركز تصويربرداري اهمانسون ـ لاوليس مورد مطالعه قرار دادند. 20 زن تحت بررسي توسط دستگاه اسكن f.MRI قرار گرفتند، در حالي كه شوهران آنها در خارج از محيط اين دستگاه مورد شوكهاي الكتريكي دردآور قرار داشتند. در زمانهايي، اين زنان ميتوانستند با گرفتن بازوي مردان خود آنها را مورد حمايت قرار دهند، در حالي كه در زمانهاي ديگر، آنها مجبور بودند دريافت شوكهاي الكتريكي توسط مردان خود را تماشا كنند بدون آن كه قادر باشند از آنان حمايت كنند، در عوض هركدام از زنان در اين زمان يك توپ داشتند كه ميتوانستند به جاي بازوي مردان آن را بگيرند. در موارد ديگري هم مردان شوك دريافت نميكردند و زنان ميتوانستند دست همسرانشان را بگيرند يا نگيرند.
اين دانشمندان دريافتند زنان هنگامي كه از مردان خود كه در حال دردكشيدن هستند حمايت ميكنند، بخشهاي مرتبط با پاداش در مغز آنها فعاليت بيشتري را نشان ميدهد به علاوه، هر اندازه كه اين زنان فعاليتهاي عصبي بيشتري مرتبط با ناحيههاي مربوط به پاداش در مغز نشان ميدادند، احساس صميميت بيشتري با شوهران خود را گزارش ميكردند و در حالتي كه هيچ حمايتي انجام نميشد، اين ناحيهها در مغز، كاهش فعاليت را نشان ميداد. ايزنبرگر ميگويد: «اين يافتهها نشان ميدهد پشتيبانيكردن ممكن است استرس را در كساني كه حمايت ميكنند، كاهش دهد.» گفتني است گزارش اين مطالعه در نشريه علمي Psychosomatic Medicine انتشار يافته است.
