عاشقان امام رضا

گـشتـم بر در دیــوار حریـمت

جایی ننوشتند گنهکار نیاید…

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا «علیه السلام»♥

وقتی ز راه دور به پیش تو آمدیم
 دیگر به رو نیار که آلوده و بدیم
 با شوق بوسه‌ای به کف صحن انقلاب
 از شهر خویش تا به دیار تو پر زدیم
 مکّه، مدینه، کرب و بلا، سامرا، نجف
 بسیار رفته ایم ... ولی جَلد مشهدیم
 هر کوه و قله‌ای که رفیع است، زیر پاست
 وقتی که ایستاده به بالای گنبدیم
 کلّ بهشت، گوشه‌ای از مشهدالرضاست
 مشهد، قرین عرش خدا بوده از قدیم
 من را مقیم خانه سلطان نوشته‌اند
 یک یاکریم خانه ی سلطان نوشته‌اند
 آقا! گدایت آمده و باز در زده
 با دست خالی آمده و باز، سرزده
 یابن الکریم! پیش خودت خانه‌ام بده
 دوری از آستان تو بر من ضرر زده
 اینکه سه بار، دیدن زوّار میروی
 نقش امید بر دل هر محتضر زده
 من ذاکر تو هستم و ذکر رضا رضا
 نقشی به روی کام من از سیم و زر زده
 بین تمام جمعیتِ ذاکران تو
 خوشبخت‌تر کسی که نفس بیشتر زده
 ای صد هزار خورده زمین از دمت بلند
 ای شاه دستگیر گدا، پرچمت بلند
 آنان که عطر شال تو را بو کشیده‌اند
 بر لا شریک بودن تو هو کشیده‌اند
 افتاده‌اند روی زمین و به پای تو
 بر شا رگ گلو همه چاقو کشیده‌اند
 «آنانکه خاک را به نظر کیمیا کنند«
 حتما به خاک صحن تو ابرو کشیده‌اند
 حتّی فرشتگان برای زیارت، از آسمان
 خود را به صحن ضامن آهو کشیده‌اند
 بین تمام حور وَشان دلرباترند
 آنان که بر ضریح تو گیسو کشیده‌اند
 در زیر پای تو، دُر و گوهر فشانده‌اند
 من را همیشه سائل دست تو خوانده‌اند
 خوش باد هجر! گر به لقا منتهی شود
 خوش باد سعی، گر به صفا منتهی شود
 هر جاده‌ای که آخر آن مشهدالرضاست
 در اصل سوی عرش خدا منتهی شود
 احلی من العسل بوَد این دردهای من
 گر با نگاهتان به شِفا منتهی شود
 ای کاش عمر من، پس از این گیر و دارها
 در گوشه‌ای ز صحن شما منتهی شود
 این شعر هم شبیه همه شعرهای من
 باید به سمت کرب و بلا منتهی شود
 ای روضه خوان عمه سادات، یا رضا
 ما مستمع، وَ باقیِ این شعر با شما ...
 عمری برای کرب و بلا گریه می‌کنم
 بر جسم بی سر شهدا گریه می‌کنم
 «یابن الشّبیب! گریه فقط بر غم حسین«
 من هم همیشه و همه جا گریه می‌کنم
 یابن الشّبیب! خیمه آتش گرفته و ...
 اطفال بی عمو شده را گریه می‌کنم
 یابن الشّبیب! یاد لب خشک کودکان
 بر ناله های واعطشا گریه می‌کنم
 «یابن الشّبیب! عمّه ما را کتک زدند«
 دیگر نپرس اینکه چرا گریه می‌کنم ..
 یابن الشبیب! قصه معجر نگفته ماند
 این داغ تلخ نزد عقیله نهفته ماند

فقط هفت روز دیگه تا تولد امام رضای عزیزم باقی مونده.اقا جان تولدتون پیشاپیش مبارک.یادش بخیر سال 90 برای میلادتون تو مشهدالرضا بودم یعنی میشه امسالم ...

یا علی ابن موسی الرضا اگه صلاح و قسمتم هست خودتون جور کنین که بیام پابوستون.خیلی دلم گرفته خیلی

السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا

چشمم به هیچ پنجره رغبت نمیکند
جز با ضریح پاک تو صحبت نمیکند
دیگر کبوتر دل من آب و دانه را
  جز با کبوتران تو قسمت نمیکند
شاید هنوز این همه باران اشتیاق
   در آسمان دوست کفایت نمیکند
شاید هنوز بنده خاکم که گنبدت
 من را به آسمان تو دعوت نمیکند
مولا! نگو که این پر و بال شکسته را
   باران مرهم تو شفاعت نمیکند
آخر بدون مرحمت چشمهای تو
    این خسته را خدا هم اجابت نمیکند
خواندی مرا وگرنه بدون اشاره ات
قلبم چنین هوای زیارت نمیکند ...
 

السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا
 

دل را ز رضا اگر بگیرم چه کنم؟

بی مهر رضا اگر بمیرم چه کنم؟

سلام به امام رضای عزیزم.فقط شش روز دیگه تا تولدتون باقی مونده اقا جان.تولدتون پیشاپیش مبارک.

بازم دلم مثل هرسال این موقع ها گرفته.یا امام رضا تاکی باید توخواب زائر مرقد پاکتون باشم؟اقاجان این بنده گنهکار رو بطلب

رضاجان عمریست كه گوشه نشین محبتم

این گوشه را به وسعت دنیا نمیدهم یا امام الرئوف

به ظاهر زائرم اما زیارت را نمی فهمم
من بیچاره لطف آشکارت را نمی فهمم
  تو از من بیشتر مشتاق دیداری و من حتی
 به دل افتادن گاه و گدارت را نمی فهمم
زیارت نامه می خوانم دلم از نور لبریز است
"اگر چه گاه معنای عبارت را نمی فهمم"
تو پرواز مرا در اوج می خواهی و می دانی
من از بس در قفس بودم اسارت را نمی فهمم
به جای غربت تو ازدحام صحن را دیدم
غریبی آه درد بی شمارت را نمی فهمم
 به هر زائر سه جا سر می زنی- دلگرمی ام این است
 زیارت نه ولی قول و قرارت را که می فهم ...

السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا

گفت عقلم این همه مشهد دلت را می زند

آمدم صدمرتبه یک بار تکراری نشد ...

این بلا تکلیفی اش ارثیه کرب و بلاست

یک طرف باب الرضا و یک طرف باب الجواد

پلکی به هم زد آدم و ناگاه دید هست
وقتی که در حیاط حرم می وزید هست

بعدا یقین به نور شما کرد دید نیست
با شک نگاه کرد خودش را و دید هست

پس بی خیال زردی پائیز گشت و گفت:
تا انبساط سبز شما هست عید هست

هر لحظه کهنه می رود و تازه می رسد
این جا چقدر آمد و رفت جدید هست

از سینه چاک های شما کم نمی شود
در دشت لاله خیز همیشه شهید هست

با سنگ های فرش حرم حرف می زنم
این جا چقدر سنگ صبور سفید هست!

دل را به دست پنجره فولاد می دهم
این جا برای هر دل بسته کلید هست

من از کبوتران حرم هم شنیده ام
فرصت برای بال اگر می پرید هست
-----------------------------------------------------
رضا جعفری

امام رضای عزیزم فقط 5 روز دیگه به روز میلاد شما مونده.از هشتمین روز میام اینجا روزشماری میکنم برای روز میلادتون تا بهتون بگم که من همیشه و همه جا به فکر شماهستم و بدون شما من هیچم.یا امام رضا منو دریاب

السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا