قسمتم نیست اگر زائر مشهد بشوم
بگذارید پَری گوشهٔ گنبد بشوم
نفسی تازه کنم گوشهٔ ایوانِ طلا
بینِ قُدس و رضوی باز مُردّد بشوم
کاش یک کاسهٔ گندم بشوم دستِ کسی
تا که از بابِ جَوادَت بشود رد بشوم
تا کنارِ تو به آرامشِ کامل برسم
تا ابد دست به دامانِ تو باید بشوم
میشود ضامنِ من هم بشوی آقاجان؟
بگذارند پَری گوشه ی گُنبد بشوم؟
السلام علیک یا علی بن موسی الرضا
