عاشقان امام رضا

باغ فردوس

 اگر قسمت خوبان باشد

تار مویی

 ز "غریب الغربا" ما را بس

السلام علیک یا ایها الرئوف

دلْ تنگِ هوایِ شهرِ طوسه
بی تابِ برا ضریح و بوسه
این کشور اگه که داره عزت
مدیونِ لطفِ شمسِ شموسه

کبوتره دلم هوایی شده
حال و هوام امام رضایی شده
خوش‌به‌سعادت کسیکه امشب
عیدی گرفت و کربلایی شده

ما هستیم غلامِ خونه زادت
آقـاجـون کمِ ما و زیادت
تـا کـه چشم بپوشی از گناها
مـیـام از دَرِ باب الجوادت

صحن شما را عرشیا ندارن
معجزتونا انبیا ندارن
نمیدونم با چه امیدی زندن
اونایی که امام رضا ندارن

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

اولِ عشق خودت هستی و آخر،حرمت
نرود عمر هدر قَطعِ یقین در حرمت

فیضِ دستان شما دانه برایم پاشید
تا کبوتر شدم و داد مرا پَر حرمت

محشری هست حریمت که خدا میداند
آسمان را اُفُقِ چَشمِ تو میچرخاند

هرکسی را گرهٔ کور به کار افتاده
گذرش بر حَرَمِ تو دو سه بار افتاده

تو دعا کردی و افتاد دل ما یادت
یک سحر پَر زد و شد زائرِ گوهرشادت

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

 دل بر سر کوی آشنا آوردم
بر درگه او دست دعا آوردم
آهوی رمیده‌ای که از بهر امید
 رو بر حرم قدس رضا(ع) آوردم

السلام علیک یا ایها الرئوف

باید برای درک تو پر در بیاورم
غیر از رئوف ، واژهٔ بهتر بیاورم
باید برای منقبت بی‌کرانه‌ات
یک صفحه‌ای به وسعت محشر بیاورم

در مشهد آفتاب به دردی نمیخورد
بی عطر تو گلاب به دردی نمیخورد
بوسه ز پای تو مرا سیراب میکند
با این حساب،آب،به دردی نمیخورد

خوب است در حریم شما استخاره‌ها
هیچند در برابر نورت ستاره‌ها
سوگند میخورم به جلال تو یا رضا
عرش خداست بر سر دوش مناره‌ها

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

❤️یا امام رضا(ع)❤️

روز اول به تو و
گنبد و گلدسته ی تو
حضرت ذات احد
 نمره ی بالا داده
صحن تو صحن بهشت است
خدایی ،چونکه
نقشه ی صحن تو را
حضرت زهرا(س) داده

السلام علیک یا ایها الرئوف

 ایهاالرئوف ...

کاش مثل برف ، روی گنبدت بودم و
آب میشد کل یخ های وجودم با شما
گرم میشد سردیِ این روزگارِ یخ زده
گنبدی میشد تمام تار و پودم با شما

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

ما زلف داده‌ايم پريشان شود همين
دل داده‌ايم دستِ تو حيران شود همين
 
آئينهٔ مرا سحری تكّه تكّه كن
باشد كه خرج گوشهٔ ايوان شود همين
 
دردِ مرا علاج مكن با طبابتت
با خاکِ زير پای تو درمان شود همين
 
حالا كه هم غذای غلامان خانه‌ايم
خوب است آدمی ز غلامان شود همين
 

آنكه به مهربانی‌ات ايمان نياوَرَد
در ازدحام حشر پشيمان شود همين

سلمانی‌ات نيامده ظرفش طلا شود
اينجا نشسته است كه سلمان شود همين

كُلّ ِزمين بناست اگر كشوری شود
بهتر كه پايتخت خراسان شود همين

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

یادش بخیر فصل زمستان
 میان صحن
وقت سحر نسیم خنک
صوت ربنا
آن پنجره طلایی
صحن زبانزدش

السلام علیک یا ایها الرئوف

حرم یعنی ؛
 کسی در شهرِ خود سر می کند
 اما .......
 دلش در کوچه های دورِ مشهد
 مانده آواره

صلی الله علیک یا علی ابن موسی الرضا علیه السلام

ایل و اجداد من گدای رضاست
پدر و مادرم فدای رضاست

بهترین خاطرات زندگی ام
زیر ایوانِ با صفایِ رضاست

نه فقط ما .. که انبیایِ خدا
چشمشان جمله بر عطایِ رضاست

مورد لطف فاطمه شده است
بر لَبِ هر کسی نوای رضاست

در دلم جا برای هر کس نیست
در دلم جا فقط برای رضاست

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

هفتمین یادگار زهرایی
بی کران بی کرانی آقا
بی کران مثل آسمان خدا

السلام علیک یا ایها الرئوف

ما که از خاک کربلا دوریم
خوب شد مشهد الرضا داریم

گر مدینه نشد ولی اینجا
گنبدی زرد و باصفاداریم

السلام علیک یاعلی بن موسی(ع)

دست ولی نعمت ز بس مشکل گشا شد
بین قنوتم "ربنا" هم "یا رضا" شد

سجاده‌ام را پهن کردم رو به مشهد
وقتِ اذانِ شرعیه نقاره ها شد

حُجّاج ِکعبه بار بستند و دوباره
نازم به سلطانم که حجِ این گدا شد

با پنجره فولاد گفتم مشکلم را
بیرون نرفته از حرم دردم دوا شد

یک کیسه گندم،چند تا دانه هزاری
مادربزرگم داد..چون حاجت روا شد

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

ای جان و دل
 به گنبد و گلدسته ات مقیم
جان را کجا گذارم
 و دل را کجا برم؟

السلام علیک یا ایها الرئوف