عاشقان امام رضا

سرخوش از لطفِ بی حَدَّت هستم
حاجیِ حج ِّمشهدت هستم

میخری هر دلِ پریشان
بنده ی عاصی و پشیمان را

با شما رحمتِ خدایی هست
کربلا هم نشد رضایی هست

می نویسم رضا به جای حسین
می نویسم رضا رضای حسین

آنْقَدَر حاجت مرا داده
تا بِگِرْیَم فقط برای حسین

آمده بین خاک ایران تا
همه باشیم خاکِ پایِ حسین

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

سلام می‌کنمت از دور ای بهار دلم
نگاه می‌کنمت از دور تا که حظ ببرم
اگر که دوری ما مصلحت بود تو بدان
که از هزار فرسخی هم دوستت دارم

السلام علیک یا ایها الرئوف

چه بهشتیست که حور و ملکش گریانست
کعبه در همهمه ی عشقِ تو سرگردانست

چه بهشتیست که دارد ز مدینه نفسی
مشهدت کرب و بلایی وسطِ ایرانست

حرمتش واجب و نورِ ملکوتی دارد
هرکه در این حرمُ الله شبی مهمانست

در غبارِ حرمت ملک سلیمان پیداست
آسماندارِ خدا ، خادم این ایوانست

ای که آهو به پناهت متوسل شده است
حرمت ملجأ درمانده و بی سامانست

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

قسمت نشد که بال و پری دست و پا کنم
اما به شوق دیدن تو با سر آمدم

گفتند زائر حرمت زائر خداست
مُحرِم تر از همیشه بر این باور آمدم

اینک مدینه النبی ام مشهد الرضاست
با نام تو به محضر پیغمبر آمدم

از حس و حال روشن معراج پُر شدم
وقتی به خاکبوسی «بالاسر» آمدم

حسی کبوترانه گرفته است جان من
«پایین پای» تو شده هفت آسمان من

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

هر کس رسید پای ضریحت شفا گرفت
راه عروج تا ملکوت سما گرفت

بیگانه کن مرا ز خودم غرق خود نما
تا آن که جار زنند مریضی شفا گرفت

صحن عتیق تو شده دارالشفای خلق
هرکس شفا گرفت ، ز دست شما گرفت

حاجت گرفته سائلت اما نمی رود
از بس که از کنار تو ماندن بها گرفت

حج و منا و سعی و صفایم فقط تویی
قلبم فقط مقابل حرم تو صفا گرفت

هرکس رسید کرب و بلا،سامرا،نجف
برگ براتش از علی موسی الرضا گرفت

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

آقانگاه کن به دلم

وقتی نداره چاره ای

توعزیزی که خوب میدونم

پناه هرآواره ای

دردی روکه همه میگن

نداره هیچ راه شفاهمه

میسپرند دست شما امام رضا

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

اگر برکتت نبود نان نداشتیم
باران نبود،غیر بیابان نداشتیم
سوگند بر تو ای سر و سامان زندگی
بی تو نه سر،که این همه سامان نداشتیم

السلام علیک یاعلی ابن موسی الرضا(ع)

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا علیه الاف تحیة و الثناء

سلطان جاودانہ شمایی
یا امام رضــــا

بر عشق ما بهانہ شمایی
 یا امام رضـــا

گاه هرجا میگذاری پایْ درها بسته است
پافشاری میکنی پشت در اما بسته است

خانه ای را میشناسم من که خیلی حرفها
دیگران درباره اش گفتند الّا بسته است

هرکه را او میشناسد در به رویش بسته نیست
هرکه را من میشناسم هم به او وابسته است

مطمئنم هرکسی یکبار مشهد میرود
بار و بندیل سفر تا کربلا را بسته است

مثل شاعرها به روی شیشه ها ، "ها" میکنم
شیشه هم مانند من دل را به این "ها" بسته است

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

قبله نمای اهل ولا مشهد الرضای شما
دارد همیشه بوی خدا این حرم  زیبای شما

عشق شما خوش است"من المهدالی اللحد"
خوشبخت آنکه پیر شد آقا به پای عشق شما

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا ایها الامام الرئوف

بر شوکت جاودانی تو صلوات
بر عصمت آسمانی تو صلوات
نومید نرفته هیچ کس از در تو
بر رأفت و مهربانی تو صلوات

السلام علیک یا ایها الرئوف

شیرین تر از این شیوه غارتگری ات نیست
فریاد که دِلخواه تَر از دلبری ات نیست

یک عمر هلاکِ تو و این جذبه ی عشقیم
خاکِ تو سَرَم باد که چون سَروَری ات نیست

حتما به علی رفته ای اینقدر شگفتی
کَس نیست ، گرفتارِ دَمِ حیدری ات نیست

ای معجزه ی دامنِ زهرا زِ نگاهت
پیداست دِلی همچو دلِ مادری ات نیست

هنگام حدیث است بخوان سلسلة العشق
تا خلق نویسند : تكی ، دیگری ات نیست

من آمده ام سُجده کنم اوج بگیرم
گفتند که جانبخش تر از پادَری ات نیست

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

نسیم مرقدتان
عطر کوچه باغ بهشت

 برد ز خاطره ها
غصه ی فراق بهشت

خوش به حالم چه دلبری دارم
در دلِ خود چه گوهری دارم

نوکرت هستم و به گردن خود
طوقِ زیبایِ نوکری دارم

بنده ی عاصی و بدی داری
چه امامی چه سروری دارم

چَشمِ خیسِ مرا نگاهی کن
کربلایم نمی‌بری؟ دارم

از فراقش عجیب می‌سوزم
از غمش دیدهٔ تری دارم

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا