عاشقان امام رضا

روز ولادت تو غزل آفریده شد
مفعول و فاعلات و فعل آفریده شد

پلکی زدی و معجزه‌ای را رقم زدی
از برق چشمات زحل آفریده شد

از شهد غنچه لب پر خنده شما
در چشمه بهشت عسل آفریده شد

سینه به سینه ؛ شکرخدا عاشق توایم
این عشق پاک روز ازل آفریده شد

ولادت حضرت علی بن موسی الرضا (ع) تبریک و تهنیت باد

دست کسی خالی که به حرم میادودلش باامام نیست،براستی چنین کسی هست؟

مثل هر روز همگی میل خراسان داریم
انتظار کرم از سفره ی سلطان داریم

مثل دشتی که ترک خورده و عطشان باشد
از خراسان طلب بارش باران داریم

از سر کفر نگفتیم: " شفا دست شماست "
ما به دستان شفا بخش تو ایمان داریم

یک نجف قسمت ما کن،به خدا یک عمر است
غصه ی " جامعه " خواندن دم ایوان داریم

در بهشت ابدی حب وطن چون داریم
خانه ای پیش ولی نعمت ایران داریم

شک ندارم که پس از مرگ ملائک گویند
از دل مقبره برخیز که مهمان داریم

ما سراسیمه بپرسیم که آن مهمان کیست؟
و بگویند که مهمان ز خراسان داریم

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

یا امام رضا :
 🌹حالا كه نیامدم دمت را بفرست🌹

🌹من نیستم آنجا كرمت را بفرست🌹

🌹گفتم كه مریضم و دوا می خواهم🌹

🌹پس گرد و غبار حرمت را بفرست🌹

برای آمدنت نجمه بیقرارت بود
هزار سرِّ مگو دید و رازدارت بود

چقدر پاقدم تو فرشته خلق شده
نگاه فاطمه از عرش در زیارت بود

تو آمدی که ولایت شود به تو کامل
خوش آمدی که امامت در انتظارت بود

رئوفی و هنر تو حکومت دلهاست
چه دلنوازی و چه ذره پروری آقا

تویی که داده ای احساس ، قلب ایران را
بهشت کرده ای از مقدمت خراسان را

به خیر مقدم تو لشگر فدایی ها
ز یادها ببرد صبح عید قربان را

طلوع شمس ولایت ز مشرق این خاک
به عالمی ببرد آفتاب و باران را

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

مثل هر روز همگی میل خراسان داریم
انتظار کرم از سفره ی سلطان داریم

مثل دشتی که ترک خورده و عطشان باشد
از خراسان طلب بارش باران داریم

از سر کفر نگفتیم: " شفا دست شماست "
ما به دستان شفا بخش تو ایمان داریم

یک نجف قسمت ما کن،به خدا یک عمر است
غصه ی " جامعه " خواندن دم ایوان داریم

در بهشت ابدی حب وطن چون داریم
خانه ای پیش ولی نعمت ایران داریم

شک ندارم که پس از مرگ ملائک گویند
از دل مقبره برخیز که مهمان داریم

ما سراسیمه بپرسیم که آن مهمان کیست؟
و بگویند که مهمان ز خراسان داریم

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

 یاضامن آهو
دل‌های بی پناهمان را
که در پهنای گیتی سرگردانند،
در پای ضریح مقدست
آشیان ده
که محتاج پرکشیدن به آبی لایتناهی
فطرت خدایی‌مان هستیم

ای روشنای زندگی ..
دلم تنگ است برای خواندن تابلوهای کیلومتری مشهد ..
برای گذشتن از پیچ و روبرو شدن با گلدسته ها و گنبدت ..
برای آن قدمهایی که هر لحظه آرامتر میشد و قلبی که ضربانش به گوش میرسید ..
دلم هوای آن اذن دخول با هق هق را دارد ..
هوای آن نمازهای شکسته ایی که میان غلغله ی جمعیت میخوانم و بعد کفش به دست راهی داخل میشوم ..
دلم یک ذره شده برای اظطراب لحظه های نزدیک شدن تا رسیدن به ضریح و برای ایستادن با گریه و دست به سر گرفتن هایم وقت نگاه به ضریح ..
دلم حتی تنگ شده برای بوسیدن "درب وردی"و برای رواق به رواق پشت سر گذشتن و رسیدن به "پنجره فولاد"
سرت را درد نیاورم آقـــــا جـــــان ..
من دلم پر زده برای یک مشهد ..
آقا جان ...  نمیخوانی ام ؟؟

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

اللهم الرزقنا زیاره علی بن موسی الرضا

آمدم گرد غم از سینه بگیرم آقـــــا
هـــــی بگویم که برای تو بمیرم آقا
آمدم خسته ز مرداب که جاری بشوم
دل به دریا زده ام گرچه کویرم آقـا

السلام علیک یا ایها الرئوف

به کوی رضا ، جان صفا می ‏پذیرد
در اینجا فروغ خدا می ‏پذیرد

به پابوس او رو که زوار خود را
سر خوان جود و عطا ، می ‏پذیرد

بود رحمتش بی‏ کران همچو دریا
هم آلوده ، هم پارسا می‏ پذیرد

اگر دردمندی بیا بر در او
که هر درد اینجا ، شفا می ‏پذیرد

امید دل من .. به من کن نگاهی‏
که جان از نگاهت ، صفا می ‏پذیرد

بخواه از خدا تا ببخشد گناهم‏
که تو آنچه خواهی ، خدا می‏ پذیرد

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

گفتم که کبوتر بشوم دورِحریمت
در قرعهٔ فالم
پرِ پرواز نیامد...

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

کنکاش نمودم چو صداهای دلم را
دیدم ضربانش همه تکرار "رضا" بود

هر کس به مقامات رسید از همه دهر
در زندگی اش نوکر دربار "رضا" بود

حاضر شود آزاده به صحرای قیامت
آن کس که همه عمر گرفتار "رضا"بود

از پل به سلامت گذرد روز قیامت
آن کس که به عمرش همه بیمار "رضا" بود

هر لطف و عنایت که به من شد همه عمر
کاویدم و دیدم که همه کار "رضا" بود

هر جا سخن از عشق شنیدیم برفتیم
مقصود فقط زین همه دیدار "رضا" بود

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

دلبرا!
پیش وجودت،
همه خوبان
عدمند؛
سروران٬
بر در سودای تو،
خاک قدمند ...