بسم الله الرحمن الرحیم
... بزرگترین مصیبت وقتی است که ما نه سواد و معرفت کافی برای حرف زدن داشته باشیم ...
... ونه شعور و صبر و تحمل برای خاموش ماندن ...
+++++++++++++++
... ظاهر فرش ها را ببین چه نرم و لطیف و خوش نقش و نگارند ...
... اما باطن و پشت شان را هم ببین ...
... که چه زمخت و خشک و خشن و بی رنگ و رو هستند ...
... بعضی آدمها هم درست مثل فرش می مانند ...
... یعنی ظاهرشان نرم . آرام و با رنگ و رو ... ولی باطن شان چیز دیگری است ...
... یا مثلا به ظاهر وانمود می کنند آرام و خوش اند اما نیستند ...
... سرنوشت این جماعت چیزی شبیه همان فرش هاست ...
... یعنی بالاخره زیر دست و پا رفته و لگد کوب این و آن می شوند ...
... بیائید عنصر آرامش را در وجود خود ثابت و حقیقی کنیم ...
... تا بتوانیم به عرش برسیم چرا که : آرامش واقعی فقط در ذکر خدا ست ؟
... پس ذاکر باشیم ... البته با اخلاص کامل ...
... تا شیطان راهی به خدشه دار کردن آن نداشته باشد .
