إن الكميت الشاعر دخل علي الصادق(ع) ... فبينما الإمام في البكاء و النحيب إذ خرجت جارية من خلف الستر من الباب الذي كان في سمت حجرات الحرم، و في يدها طفل صغير رضيع فوضعته في حجر الإمام، فاشتد حينئذ بكاء الإمام غاية الاشتداد و علا صوته الشريف و علت أصوات النساء الطاهرات و الحرم من خلف الأستار من الحجرات[1]...
روايت شده است كه كميت شاعر بر امام صادق(ع) وارد شد.
... در همين بين كه امام(ع) با صداي بلند گريه ميكردند، كنيزكي از پشت پرده، از دربي كه در سمت حجرههاي بانوان بود، خارج شد در حالي كه در آغوش خود كودك شيرخواري داشت. [آن كنيز نزديك آمد] و طفل شيرخوار را در دامان امام(ع) گذاشت. در اين هنگام گريهي امام(ع) به بالاترين حد شدّت گرفت و صداي مبارك حضرت بلند شد و صداي بانوان مطهره و اهل حرم از پشت پردهها در حجرهها به گريه بلند شد...
--------------------------------------
[1] ـ معالي السبطين 1/160 و بحارالانوار 45/257.
--------------------------------
سید علیرضا شاهرودی
