ذغال اخته

بصورت بوته ای بوده كه گل آوری آن از فروردین تا تیر است. ذغال اخته اغلب بفرم توده ای در جنگلها و مردابها, نقاط مرتفع تا كم ارتفاع رشد می كند. بعضی مواقع حتی در بالای خط ممتد جنگلهای كاج پاكوتاه رشد می كند. این گیاه در مناطق قطبی و نواحی معتدل نیمكره شمالی و احتمالا در شمالی ترین نقطه آسیا می روید. پراكنش آن درمناطق جنوبی بیشتر در تپه ها است. در یونان و كوههای مراكش یافت نمی شود. قسمت های مورد استفاده برای استخراج ماده موثر میوه های خشك شده وبرگ گیاه می باشد. میوه ها پس از رسیدن جمع آوری دشه و در سایه یا زیر آفتاب خشك می شوند. چنانچه حرارت مصنوعی اعمال شود نبایستی بیش از ۴۵ درجه سانتی گراد باشد. میوه ها بایستی طوری خشك شوند كه آلوده به كپك نشوند. میوه های خشك شده بدون بو بوده و باعث جمع شدن زبان می شوند. برگها بین خرداد تا شهریور جمع آوری می شوند كه معمولا بصورت نواری پهن شده و بمانند میوه خشك می شوند. میوه ها حاوی بیش از ۱۰ درصد تانن و مقادیر زیادی قند, پكتین, اسیدهای آلی و رنگدانه می باشند. دارای خاصیت قابض و موجب یبوست در روده می گردد. برگها نیز دارای تانن و موادی كه كمتر مورد شناسایی قرار گرفته و باعث كاهش قند خون می شوند. این دارو دارای خاصیت ضد عفونی كنندگی ضعیف بر روی عفونت های كلیه و مثانه می باشد. در بعضی موارد برای كاهش قند خون در دیابت بكار می رود. میوه های این گیاه بصورت جوشانده شهرت استفاده در درمان اسهال و ادرار است. هم چنین به عنوان غرغره برای تورم دهان نیز بكار می رود. جوشانده برگها و پوشش دانه این گیاه به عنوان داروی كمكی در پزشكی در درمان دیابت مصرف می گردد. در عین حال میوه ها بطور وسیعی به عنوان مواد غذایی مصرف می شوند.دارو فقط بصورت وحشی جمع آوری می شوند. میوه ها جز داروهای پزشكی توسط یك آلمانی از قرن دوازدهم آورده شده است.