در روز هفتم ولادت حسين(ع) بعد از اينكه گوسفندي برايش عقيقهكردند وسرش را تراشيده هم وزن موي سرش، نقره صدقه دادند وسرشرا با خلوق، خوشبو نمودند، رسول خدا(ص) اورا بردامنش نشاند وفرمود:
اي اباعبدالله! كشته شدن تو بر من چه بسيار سخت است.
اسماء گفت: پدر ومادرم به فدايت باد! اين چه خبري است كه روز اولوامروز فرموديد وگريه نموديد؟
فرمود: براي اين فرزند دلبندم ميگريم كه كافران بني اميه اورا به شهادتميرسانند. شخصي اورا ميكشد كه در دين من شكاف ايجاد مينمايدوبه خداوند كافر ميشود!
سپس فرمود: خدايا! ازتو در حق اين دوفرزندم آن را ميخواهم كهابراهيم دربارة ذرية خود خواست. خدايا! اين دو و دوستدار اين دو رادوست بدار! ودشمنان اين دو را لعن نما! لعنتي بسيار كه آسمان وزميناز آن لعنت پر شود.
