بهترین زمان 12 تا 18 ماهگی است چرا که تا این سن هنوز به والدین وابسته نشده و مهم تر از آن ترس از تاریکی برایش مفهوم نیافته است.
پس از این سن کودک توان مراقبت از خود را دارد اما پیش از آن توان مراقبت از خود را ندارد و ممکن است دچار آسیب خفگی شود.گذشته از این گرمای وجود مادر و صدای ضربان قلب او در آرامش و رشد عاطفی او بسیار موثر است.
تماس بدنی کودک با مادر باعث ترشح هورمون پرولاکتین در شیر مادر می شود و افزون بر این مادر می تواند در مرحله آسیب پذیری خواب کودک به او کمک کند و برای انتقال کودک از خواب سبک به خواب عمیق و برعکس او را یاری کند.
