پولیپ های رحم معمولا غیرسرطانی (خوش خیم) هستند، اگر چه بعضی از آن ها سرطانی‌اند یا می توانند سرطانی شوند.

پولیپ ها در دیواره داخلی رحم رشد می كنند. رشد بیش از حد سلول ها در دیواره داخلی رحم (آندومتر) منجر به تشكیل پولیپ ها می شود كه پولیپ آندومتر نیز نامیده می شوند.

پولیپ های رحم معمولا غیرسرطانی (خوش خیم) هستند، اگر چه بعضی از آن ها سرطانی‌اند یا می توانند سرطانی شوند.

اندازه پولیپ های رحم از چند میلیمتر (كوچك تر از دانه كنجد) تا چند سانتی‌متر (به اندازه گردو یا بزرگ تر) متغیر است.

این پولیپ ها توسط یك پایه پهن و یا باریك به دیواره رحم می چسبند.

آن ها معمولا در رحم باقی می مانند، اما بعضی اوقات از قسمت باز رحم (گردنه رحم) وارد واژن می شوند.

علائم پولیپ رحم

- خونریزی نامنظم قاعدگی؛ مثلا داشتن دوره های عادت ماهانه با شدت و مدت متفاوت.

- خونریزی بین دوره های قاعدگی

- عادات ماهانه خیلی شدید

- خونریزی واژن بعد از قاعدگی

- نازایی

البته بعضی زنانی كه دارای پولیپ رحم هستند، ممكن است خونریزی كمی در عادت ماهانه داشته باشند و یا حتی بدون علائم بالا باشند.

چه موقع باید نزد پزشك رفت؟

در صورت مشاهده موارد زیر باید فورا به پزشك متخصص زنان مراجعه كرد:

- خونریزی واژن بعد از قاعدگی

- خونریزی بین عادات ماهانه

- خونریزی نامنظم قاعدگی

علل پولیپ رحم

اگر چه علت اصلی ایجاد پولیپ رحم معلوم نیست، ولی به نظر می رسد عوامل هورمونی در ایجاد آن موثرند.

پولیپ های رحم نسبت به هورمون استروژن حساس هستند، به عبارت دیگر دیواره داخلی رحم، در پاسخ به هورمون استروژن موجود در جریان خون رشد می كند.

عوامل خطر پولیپ رحم

عواملی كه احتمال تشكیل پولیپ رحم را افزایش می دهند عبارتند از:

- نزدیك به سن یائسگی و یا بعد از یائسگی

- فشار خون بالا

- چاقی

- مصرف داروی تاموكسیفن برای درمان سرطان سینه در زنان

عوارض پولیپ رحم

پولیپ های رحم باعث نازایی زنان می شوند و برداشتن آن ها توسط عمل جراحی باعث باردار شدن فرد می گردد.

همچنین باعث افزایش خطر سقط جنین در زنانی می شود كه توسط روش آی وی اف (IVF) یا لقاح خارج رحمی باردار شده اند.

اگر شما نازا هستید و می خواهید توسط روش IVF باردار شوید، پزشك قبل از انتقال جنین (تخم لقاح یافته) به داخل رحم شما، ممكن است با عمل جراحی پولیپ ها را خارج كند.

راه های درمان پولیپ های رحم

روش های درمان پولیپ های رحم كه توسط پزشك توصیه می شود عبارتند از:

1- مراقبت بدون درمان خاص: پولیپ های كوچك رحم كه علائمی هم ندارند، ممكن است خودبخود برطرف شوند. لذا درمان خاصی در این موارد توسط پزشك توصیه نمی شود، مگر اینكه فرد مبتلا در معرض خطر سرطان رحم قرار بگیرد.

2- داروها: برخی داروهای هورمونی باعث كوچك شدن پولیپ های رحم و كاهش علائم ناشی از آن می شوند، اما مصرف چنین داروهایی معمولا اثر موقتی دارد و بعد از قطع مصرف آنها، علائم دوباره برمی گردند.

3- كورتاژ كردن: پزشك توسط یك وسیله بلند فلزی كه حلقه ای در انتهای آن است (وسیله كورتاژ كردن) دیواره داخلی رحم را می تراشد. با این وسیله می توان پولیپ را برداشت، یا از بافت دیواره داخلی رحم نمونه برداری كرد تا آن نمونه در آزمایشگاه مورد بررسی و آزمایش قرار بگیرد.

ممكن است پزشك عمل كورتاژ را همراه با وسیله هیستروسكوپ انجام دهد. هیستروسكوپ وسیله ای است كه از راه واژن وارد رحم می كنند و پزشك توسط آن دیواره داخلی رحم را روی مانیتور می بیند.

4- عمل جراحی: در طی هیستروسكوپی (آندوسكوپی رحم) می توان توسط وسایل خاصی، پولیپ های رحم را خارج كرد. پولیپ های خارج شده ممكن است برای بررسی میكروسكوپی به آزمایشگاه فرستاده شوند تا مشخص شود سرطانی هستند یا نه؟

اگر پولیپ های رحم دارای سلول های سرطانی باشند، پزشك درباره مراحل بعدی آزمایشات و درمان با بیمار صحبت خواهد كرد.

به ندرت پولیپ های رحم بعد از درمان مجددا برمی گردند. اما اگر اینطور شود، بیمار به درمان های بیشتری نیاز پیدا خواهد كرد.