نگل آلادیزگه فندقلو محل مناسب گردشگران طبیعت
علی اصغر آزاد کارشناس ارشد محیط زیست
نمین از شهرهای باستانی و قدیمی استان اردبیل است و بدلیل اهمیت و موقعیت آن، روزگاری مقر حاکم نشین بخش هایی از حوزه اطراف خود بوده است. شهر نمین امروزی دارای دو قسمت متمایز از هم، از نظر هویت شهری است. بخش قدیمی و سنتی با کوچه های تنگ و باریک و جسته و گریخته خانه های قدیمی متعلق به بازماندگان خانواده میر مصطفی خان و نزدیکان وی که هنوز در این شهر برجای مانده اند و برخی از خانه ها بدلیل تعدد وارث و پراکندگی آنها در نقاط مختلف در حال تخریب و ویرانی هستند. بخش نوساز شهر نمین که فاقد هویت معماری و شهرسازی قابل توجه بوده و همانند دیگر شهرهای نوبنیاد جاذبه تماشایی خاصی ندارد.
منطقه مطالعاتی ادامه جنگل سر سبز هیرکانی شمال کشور بوده که بدلیل وضعیت توپوگرافیکی حوضه آبریز آق چای در گیلان (مرز بین شهرستان نمین و آستارا) و ارتفاع نسبتاً پایین در قسمتی از سرآب این حوضه آبریز و وجود دالان نفوذ رطوبت خزر از این ارتفاعات، اقلیم خاص و به تبع آن تنوع بیوکلیمایی منحصر به فرد ایجاد نموده است و ارتفاع و اقلیم ویژه مذکور موجب تنوع گونه ای زیاد گردیده و از نظر نوع گونه با جنگل شمال تفاوت دارد. بطوریکه تحت عنوان جنگل فندوق مشهور بوده است و سابقاً جهت تهیه ذغال و چیدن فندوق در شهریور ماه در سطح محلی مورد بهره برداری قرار می گرفت. با توجه به روند رشد جمعیت شهرها و با استان شدن اردبیل و توسعه شهر اردبیل و صنعت توریسم در این استان قابلیت های گردشگری موجود یکی پس از دیگری مورد بهره اهالی و مسافران قرار گرفت و جنگل فندقلو نیز بدلیل کمبود فضای تفریحی و فضای سبز در شهرستان نمین، اردبیل و همچنین بدلیل نزدیکی به شهر اردبیل و نمین و موقعیت آن نسبت به جاده اصلی اردبیل– تهران مورد توجه خاص از نظر گردشگری قرار گرفت و اداره کل منابع طبیعی جهت ساماندهی و مدیریت فعال، امکانات زیر ساختی از قبیل سرویس بهداشتی، آب لوله کشی و آلاچیق و … ایجاد نموده است. ولی در سالهای اخیر تعداد مراجع کنندگان به حدی رسیده که نه تنها آن محدوده را از حالت طبیعی خارج نموده، بلکه موجب آلودگی شدید و تخریب جنگل مذکور گردیده است و مسئولان را برآن داشته که جهت حفظ ارزش اکولوژیکی، فرهنگی، اقتصادی و گردشگری منطقه مذکور مناطق مستعد دیگر در این زمینه شناسایی و جهت بهره برداری امکانات زیر ساختی فراهم گردد و این محدوده بدلیل وجود پتانسیل زیاد اکوتوریستی و سابقه بهره برداری توریستی، جهت کاهش فشار بر سایر قسمت های جنگل فندقلو، بعنوان منطقه نمونه گردشگری مورد مطالعه قرار گرفته است.
محدوده مطالعاتی قسمتی از جنگل فندقلو بوده که در جنوب آن قرار دارد. این منطقه بدلیل وجود جنگل، سالیان سال مورد استفاده جنگل نشینان، جهت تولید زغال قرار گرفته بود، که بدلیل استفاده بی رویه وسعت آن فوق العاده کاهش یافته و به همین دلیل در دهه های اخیر مسئولان منابع طبیعی و حفاظت محیط زیست استان را برآن داشته که از ذغالگیری جلوگیری نمایند. با توجه به فشار مضاعف مسافران به قسمت شمالی جنگل فندقلو، بدلیل وجود امکانات توریستی و وضعیت جنگلی روز به روز نه تنها از وسعت جنگل کاسته می شد، بلکه ضعف مدیریت و فقدان برنامه ریزی موجب آلودگی شدید خاک جنگل مذکور گردیده است. بر اساس بررسی های به عمل آمده در ارتباط با سابقه و پیشینه منطقه مطالعاتی منابع اطلاعاتی ذیل مورد شناسایی قرار گرفت:
- طرح جامع منابع طبیعی جنگل فندقلو – اداره کل منابع طبیعی استان اردبیل
- طرح ذخیره گاه جنگلی فندقلو – وزارت جهاد کشاورزی – اداره کل منابع طبیعی استان اردبیل
- طرح جامع گردشگری استان اردبیل که توسط معاونت پژوهشی دانشگاه تهران تهیه شده است که به عنوان طرح فرداست مطرح است.
- طرح توریستی و تفریحی فندقلو – گزارش کار شماره۱ شرکت مهندسین مشاور پیشگامان ارگ
- طرح راهبردی – گردشگری سرعین – گروه مهندسین مشاور آذر شیز
- مطالعه و طراحی مجموعه تفریحی، توریستی و ورزشی سد گیلارلو گرمی- مهندسین مشاور سبز سامانه
- طرح جامع توسعه گردشگری قطب سبلان (فندقلو) – مهندسین مشاور نگین گستر اندیشه
- مقاله ای تحت عنوان” تاثیر منطقه توریستی فندقلو بر مقاصد برنامه ریزی شهری در اردبیل”
- فصلنامه پژواک ساوالان شماره دوم، زمستان ۱۳۸۳
- طرح مطالعات جامع توسعه استان اردبیل – سازمان برنامه و بودجه استان اردبیل
- طرح احیاء و رها سازی گونه جانوری مرال توسط حفاظت محیط زیست در سال ۱۳۸۸
- مطالعه شناسایی، قابلیتها و پتانسیلهای توسعه استان اردبیل در بخش توریسم – سازمان برنامه و بودجه استان اردبیل
۲-۱- مشخصات جغرافیایی (محدوده منطقه)
شهرستان نمین به مرکزیت شهر نمین در ضلع شرقی استان اردبیل به مساحت ۱۰۳۷ کیلومتر مربع با سه بخش و ۷ دهستان جمعیتی بالغ بر۳۷۷۸۱ نفر بر اساس آمار نامه سال ۱۳۸۵ دارد، که ۳۸٫۸ % ساکن شهری و ۶۱٫۲% آن ساکن روستا می باشد.
این شهرستان شمالاً با شهرستان مشگین شهر، شرقاً با کشور جمهوری آذربایجان و استان گیلان، جنوباً و غرباً با شهرستان اردبیل هم مرز است و در مختصات۱۱ ۴۸ تا ۴۲ ۴۸ در۰۶ ۳۸ تا ۳۹ ۳۸ درجه شمالی قرار دارد. شهر نمین با ۲۰ کیلومتر از مرکز استان یعنی شهر اردبیل فاصله دارد و در یک کیلومتری جاده اصلی و مهم استان یعنی اردبیل–تهران استقرار دارد. بخش ویلکیج با مرکزیت شهر آبی بیگلو، یکی از بخش های شهرستان نمین در قسمت جنوب این شهرستان قرار داشته و با ۳۱۲٫۲ کیلومتر مربع وسعت،۳۰% مساحت شهرستان نمین را در بر می گیرد و دارای دو دهستان و ۲۵ آبادی با جمعیتی بالغ بر ۱۸۷۰۷ نفر می باشد که ۴۹٫۵ % جمعیت شهرستان را شامل می شود. این بخش شمالاً با بخش مرکزی شهرستان نمین، شرقاً با استان گیلان، جنوباً و غرباً با شهرستان اردبیل هم مرز می باشد. شهر آبی بیگلو در قسمت شمال بخش ویلکیج و ما بین شهر اردبیل و نمین با فاصله ۱۹ کیلومتر قرار گرفته است که جاده اردبیل–آبی بیگلو پر رونق تر از جاده آبی بیگلو- نمین می باشد.
عرصه جنگلی آلادزگه بخشی از جنگلهای شرق استان اردبیل به شمار می رود که دنباله جنگلهای نیمه گرمسیری گیلان می باشد. این محدوده جنگلی به مختصات جغرافیایی َ۱۲ ْ ۳۸ عرض شمالی و َ۳۲ ْ۴۸ طول شرقی در سطحی به طول تقریبی ۲۵ کیلومتر پراکنده شده است که از شرق خانقاء علیا واقع در مسیر جاده بین شهری نمین و آستارا شروع و با جهت شمال غربی – جنوب شرقی و شرق روستای حور خاتمه می یابد. جنگل آلادزگه در سرتاسر گستردگی خود از جانب غرب به اراضی مزروعی و با فاصله کوتاهی به روستاهای کوهپایه ای منتهی می شود. این روستاها عبارتند از: آلادزگه، دورجین، آلادیزگه، گرمه چشمه، نیارق، این موقعیت سبب گردیده است که این جنگل از راههای مختلفی قابل دسترسی باشد.مساحت محدوده بلافصل آلادزگه ۱۸۲ هکتار می باشد که تحت پوشش عرصه های جنگلی قرار دارد عرصه های جنگلی در سطح مذکور به صورت پیوسته و یکپارچه هستند. که قسمتی از جنگل معروف فندقلو در شهرستان نمین بوده ، که در شرق روستای آلادزگه و در جنوب شرق شهر آبی بیگلو و همچنین شرق استان اردبیل و متصل به مرز گیلان قرار دارد. محدوده مستقیم مورد مطالعاتی به مساحت ۷۸۷٫۴ هکتار (با در نظر گرفتن حریم یک کیلومتری در داخل استان) به فاصله یک کیلومتر از روستای آلادزگه، چهار کیلومتر از شهر آبی بیگلو، ۲۰ کیلومتر از شهر نمین و ۲۱ کیلومتر از شهر اردبیل (فاصله هوایی )واقع شده است. این محدوده همانند سایر مناطق مرز شرقی استان جزء ارتفاعات البرز غربی (تالش) بوده که حداکثر ارتفاع آن ۱۳۸۰ متر و حداقل آن ۱۳۴۰ متر از سطح دریاهای آزاد بوده و جزء حوضه آبریز رودخانه قره سو از شعبات رودخانه دائمی ارس می باشد.محدوده جنگلی آلادزگه در مختصات ۲۹۰۲۰۱ متر تا ۲۹۳۷۹۹ متر شرقی و ۴۲۴۰۰۸۵ متر تا ۴۲۴۳۹۷۳ متر شمالی بر اساس سیستم UTM بوده است. این محدوده شمالا به جنگل مهدی پستی و جنگل فندقلوی آرپاتپه، شرقا به مرز و ارتفاعات سرسبز استان گیلان،جنوبا به جنگل نیارق و همچنین اراضی روستای نیارق و غربا به اراضی روستاهای آلادزگه، دورجین و مهدی پستی کرگان متصل می باشد.
اکوسیستم کوهستانی منطقه آلادزگه متاثر از اقلیم تورانی و مدیترانه ای بوده و واقع شدن این منطقه بین اقلیم مرطوب گیلان و نیمه خشک اردبیل که موجب بارش اوروگرافیکی در محدوده می گردد و کوهستان سبلان (درغرب)که منبع ذخیره برف و سرماست، موجب تنوع اقلیمی و زیستی منحصر بفرد در این منطقه گردیده است. به دلیل وضعیت طبیعی و زیستگاهی دارای تنوع گونه گیاهی زیاد، پناهگاه حیات وحش، زیستگاه و مامن مناسب برای انواع گونه های جانوری و گیاهی می باشد، بطوریکه گونه گیاهی نادر سوسن چلچراغ در شمال این محدوده نشان از اهمیت زیستی آن می باشد.
۱-۲-۱-۱ ویژگی های اقلیمی
آب و هوا ترکیبی از عناصر و عوامل اقلیمی است که در طول زمان شرایط طبیعی و منظر خاصی را برای هر منطقه بوجود می آورد. محدوده مورد مطالعه بخشی از دشت اردبیل است. این دشت به عنوان یک دشت نسبتا مرتفع با متوسط ارتفاعی ۱۴۰۰ متر در بین دو کوهستان رشته تالش ویژگیهای اقلیمی آن ایفا می کند . همچنین قرار گرفتن منطقه مورد مطالعه در محدوده عرض جغرافیایی ۳۸ درجه تاثیر زیادی در رژیم بارشی و ویژگیهای رطوبتی این منطقه به جا می گذارد.
از دیدگاه کلی و در مقیاس کلان این منطقه همانند اکثر مناطق کشور از دو سیستم جوی متمایز در دوره سرد و گرم سال تاثیر پذیری دارد. این سیستمها به همراه موقعیت توپوگرافی منطقه وضعیت آب و هوایی ویژه ای را در دشت اردبیل حاکم می نماید که از این نظر زیستگاه اردبیل معروفیت خاصی در بین ایستگاه های هواشناسی کشور دارد.
-در منطقه مورد مطالعه ایستگاه هواشناسی وجود ندارد. بنابراین از داده های ایستگاه سینوپتیک و اطلاعات ایستگاه باران سنجی ده ایستگاه منتخب در اطراف محدوده مورد مطالعه برای بررسی عناصر اقلیمی منطقه استفاده شده است.
الف- دما
رژیم دمایی منطقه تحت تاثیر جریانات جوی و عوامل جغرافیایی، خصوصا ارتفاع و توپوگرافی می باشد. میانگین دمای سالانه ۹/۸ درجه سانتی گراد می باشد. مطابق نمودار ۱-۱ تغییرات متوسط دمای ماهانه بین ۷/۱- در بهمن تا ۸/۱۷ درجه سانتی گراد در ماههای تیر و مرداد در نوسان است. دامنه نوسان دمای متوسط روزانه به ۳/۲۱ درجه سانتی گراد و دامنه نوسان دماهای میانگین حداکثر و دمای میانگین حداقل به ۱/۳۱ درجه سانتی گراد می رسد در طول دوره آماری مذکور تنها ۲ ماه تیر و مرداد دماهای زیر صفر و صفر را تجربه نکرده اند و ۹ ماه از بروز بخیندان در ایستگاه اردبیل مشاهده شده است.
جدول ۲-۱ نشان می دهد حداقل مطلق دما در ایستگاه اردبیل به ۳۹ درجه سانتی گراد و حداقل مطلق به ۴/۳۱ درجه سانتی گراد زیر صفر می رسد. یعنی در این ایستگاه بیش از ۷۰ درجه سانتی گراد اختلاف دما بین گرم ترین روز تابستانی با سردترین شب زمستانی وجود داشته است. با توجه به داده ایستگاههای منتخب وگرادیان دمای منطقه مورد مطالعه می توان نتیجه گرفت که اختلاف دما بین پست ترین و مرتفع ترین نقاط منطقه حدود ۵/ درجه سانتی گراد می باشد. بر اساس شکل ۴-۱دمای متوسط محدوده مورد مطا لعه ۵/۹ درجه سانتیگراد می باشد که یکی از دلایل بالابودن دمای این منطقه از ایستگاه اردبیل تاثیر پذیری آن از دمای هوای آستارا بدلیل نزدیکی و نفوذ گرما و رطوبت از طریق دالانهای موجود بین ارتفاعات و همچنین تعدیل دما می باشد که خود محدوده آلادزگه در سرآب حوضه آبریز آغ چای از شعبات دریای خزر قرار دارد.
محدوده مورد مطالعه با برخورداری از عرض جغرافیایی نسبتا بالا و موقعیت خاص جغرافیایی این امکان را داراست که تمام ماه های سال کم و بیش از دریافت بارش بهره مند شود. بررسی جدول ۴-۱ مقادیر سالانه بارش نشان می دهد که دامنه تغییرات بارش زیاد می باشد. بررسی های آماری حاکی از آن است که کم ترین میزان بارش طی دوره آماری مذکور، ۴/۲۲۰ میلی لیتر و بیش ترین تعداد بارش ۷/۳۷۱ میلی لیتر بوده است. به عبارت دیگر بین کم ترین و بیشترین سال بیش از ۱۵۱ میلی لیتر تفاوت بارش که گاهگاه با خشکسالهایی در منطقه همراه بوده و اثرات زیادی بر روی جریان های آب های سطحی و زیرزمینی دارد. رژیم بارش در ایستگاه اردبیل از توزیع ماهانه نسبتا متعارفی برخوردار است. به استثنای ماه های جولای، آگوست و سپتامبر (تیر، مرداد و شهریور) که بارش ناچیزی دارند، سایر ماه ها از بارش نسبتا یکنواختی نسبت به فصول سال برخوردارند. برابر جدول ۵-۱ پارامترهای اقلیمی ایستگاه سینوپتیک اردبیل و سایرایستگاههای منتخب، میزان متوسط بارش سالانه در ایستگاه نمین بیشتر از ایستگاه های اردبیل و سامیان ثبت شده است. نظر به اینکه نزدیکترین ایستگاه به منطقه مورد مطالعه دو ایستگاه اردبیل و نمین می باشد و وجود دالان نفوذ رطوبت از طرف دریای خزر و با لحاظ نمودن همبستگی بین ارتفاع منطقه و میزان بارندگی میزان متوسط بارش سالانه در منطقه آلادزگه ۴۷۰ میلی متر می باشد. بیشترین میزان بارش برای ایستگاه نمین در ماههای اردیبهشت و فروردین و کم ترین آن در ماه مرداد، همچنین بیشترین میزان بارش برای ایستگاه اردبیل در ماههای مهر و اردیبهشت و کمترترین میزان در مرداد و تیر ریزش می کند. بررسی فصلی بارش های منطقه به ترتیب بهار، زمستان، پاییز و تابستان با ۸/۳۶، ۷۰۲۹، ۵/۲۴، ۰/۹ درصد رتبه های اول تا چهارم را به خود اختصاص می دهند. بیش ترین تعداد بارش از نظر تکرار و همچنین بیش ترین تعداد بارش از نظر حجم در فصل بهار به ترتیب در ماه های فروردین با ۶/۴۱ میلی لیتر، اردیبهشت ماه ۳/۳۸ میلی لیتر و خرداد با ۶/۳۵ میلی لیتر اندازه گیری شده است. این نشان می دهد که ورود جبهه های هوایی باران زا با منشا غربی در فصل بهار در افزایش تعداد بارش نقش بسزایی دارد. نوسانات بارش ماهانه از ۳/۳ میلی لیتر در ماه آگوست (مرداد) تا حداکثر ۶/۴۱ میلی لیتر در ماه بارش در تغییر است. با توجه به شکل ۵-۱ همباران محدوده مطالعاتی میزان بارندگی این منطقه ۴۵۰ میلیمتر می باشد
بررسی داده های حداقل دما در طول دوره آماری مورد مطالعه نشان می دهد که ایستگاه اردبیل تنها سه ماه (ژوئن، جولای، آگوست) دماهای زیر صفر را تجربه کرده اند و برای ۹ ماه از سال احتمال وقوع یخبندان وجود دارد. در جدول ۶-۱ مجموع دوره های یخ بندان ایستگاه اردبیل از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۳ ارائه شده است.در طول دوره آماری ایستگاه مذکور تعداد متوسط روزهای یخبندان در سال ۱۲۳ روز می باشد. بیشترین تعداد روزهای یخبندان با ۱۵۸ روز در سال ۱۹۹۵ و کم ترین آن با ۹۴ روز در سال ۲۰۰۱ اتفاق افتاده است. همچنین ماه ژانویه با متوسط ۲۷ روز بیش ترین، سپتامبر با میانگین ۴/۰ روز کمترین تعداد روزهای یخبندان را به خود اختصاص می دهند. به عبارت دیگر حدود ۲۲ درصد از یخبندان های سالانه در ماه ژانویه بروز می کند.
منطقه فندقلو به دلیل قرار گرفتن بین دو اقلیم کاملا متفاوت (اقلیم نیمه خشک اردبیل و مرطوب جنگلی گیلان) دارای اقلیم معتدل و نیمه مرطوب با تابستان معتدل و مطبوع است. از لحاظ ساختار کوهزایی جزء ارتفاعات باغرو بوده و به دلیل نفوذ رطوبت خزری از لحاظ پوشش گیاهی به ویژه مرتعی و حتی جنگلی از وضعیت خوبی برخوردار بوده، به طوری که یک منطقه اکوتونی محسوب میشود. مراتع استپی همراه با نوار جنگلی که ادامه جنگلهای نیمه گرمسیری گیلان می باشد در این ناحیه دیده میشود جنگل فندقلو با حداقل ۱۹ گونه جنگلی و با گونه های غالب فندق، ازگیل و بلوط به صورت نوار کم عرض و باریکی به عنوان یک تفرجگاه طبیعی مطرح است.
در این منطقه بر اثر چرای بی رویه و مفرط دامها، امکان توالی در این منطقه کاهش یافته و امکان رسیدن به منطقه به نقطه کلیماکس وجود ندارد و سیر تحول قهقرایی
بیشتر خودنمایی می کند که ناشی از تاثیرات اتوژنیک می باشد
با توجه به وضعیت اقلیمی و پوشش گیاهی، تولید ناخالص
بیشتر از تنفس است ولی عدم نظارت بر ظرفیت دام بر مرتع
تولید ناخالص صرف تولید خالص مصرف کننده می گردد.
- محیط بیولوژیک:
با توجه به بررسی های انجام شده و اطلاعات حاصل از بررسیهای زیست محیطی فیزیکی، منطقه آلادزگه بخشی از اکوسیستم جنگلی ناحیه شرقی شهرستان نمین محسوب می شود که به وسیله رودخانه قره سو از دشت اردبیل جدا می گردد. از لحاظ فاز زیست شناختی غنی بوده و رویشگاههای گیاهی و جانوری در آن بسیار مناسب و مهم تلقی می گردد. لیکن در گسترده این اکوسیستم منطقه ای که تحت نظارت ویژه سازمان حفاظت محیط زیست باشد، اعم از منطقه شکار ممنوع، حفاظت شده، پارک ملی و اثر طبیعی ملی یا پناهگاه حیاط وحش وجود ندارد، هر چند تالاب پته خور در نزدیکی های جنگل فندقلو جهت منطقه شکار ممنوع بودن در حال بررسی است.
محیط زیست اجتماعی – اقتصادی و فرهنگی
اجتماع، محور بوم شناسی است و به زندگی منظم گروهی که در منطقه ای سکونت نسبتا مستمر دارند اطلاق می شود و اقتصاد شامل کارهایی است که جامعه برای بقای اعضای خود انجام می دهد. در واقع مفهوم محیط زیست اجتماعی شامل شبکه روابط یک گروه انسانی با زمینه جغرافیایی خاص و محیط زیست سکونتگاههای انسانی شامل روستاهایی اطراف است که با محیط طبیعی خود به عنوان به وجود آورنده دارای فعالیتهایی است. علاوه بر آنها گردشگران که به سایت مذکور می روند در محیط زیست اجتماعی و اقتصادی سایت تاثیر بسزایی دارند که این محیط شامل شهر آبی بیگلو و روستاهای اطراف می شود که در نهایت در توسعه اقتصادی منطقه در سطح کلان موثر واقع می شود. لازم است برای حفظ محیط زیست پروژه های گردشگری که قرار است در این محدوده احداث شود مورد ارزیابی محیطی قرار گیرد.
الف-پوشش گیاهی
جنگل محدوده مطالعاتی حد وسط بین رویش های استپی اردبیل و جنگل سرسبز و انبوه هیرکانی آستارا بوده که تغییر شدید میزان بارندگی (۱۳۰۰ میلی متر در آستارا و ۳۴۰ میلی متر در اردبیل) و همچنین تغییرات خاک موجب بوجود آمدن این درختچه زارها شده است که فندوق نسبت به سایر درختچه ها برتری دارد. لیکن گونه های درختی هیرکانین مانند اوری، بلند مازو، کرپ گلابی و ممرز از جمله دیگر گونه های گیاهی فندقلو محسوب می گردد. رویش درختان جنگلی در سطح فندقلو به صورت پیوسته و یکپارچه نبوده، بلکه جنگل و مرتع به طور متناوب با یکدیگر و در محدوده های مشخص و جداگانه قرار دارد به طوری که جهت شیب های رو به شمال اکثراً جنگل و جهت های رو به جنوب مرتعی می باشد. مراتع بینابینی که معادل ۷۲/۷۲ درصد کل منطقه را در بر می گیرد. به علت برخورداری از نفوذ رطوبت خزری غنی بوده و از نوع درجه یک محسوب می شود. به طور کلی جنس فندوق سطح بیشتری از رویشگاه را اشغال کرده و گونه غالب به شمار می رود. تعداد ۱۹ گونه جنگلی متعلق به ۸ تیره و ۱۷ جنس در جنگل فندقلو و آلادزگه شناسایی شده است. مساحت کل منطقه فندقلو حدود ۴۶۹۸ هکتار بوده که از این مقدار ۹۱۳ هکتار پوشش جنگلی، ۳۵۵۳ هکتار مراتع تخریب نشده، ۲۱۲ هکتار مراتع تخریب شده، ۷ هکتار اراضی کشاورزی، ۲ هکتار مستحدثات (مستثنیات قانونی اشخاص) و ۱۱ هکتار نهالستان و تاسیسات اداره کل منابع طبیعی استان اردبیل میباشد.
صخره ها، تپه ماهورها، بیشه زارها، دشت اردبیل، آبهای سطحی شور پته خور، کشت زارهای پایین دشت و انواع اکوسیستم های انسان ساخت، شماری از طیف و سیع تنوع زیستگاهی را در این منطقه تشکیل می دهد که هر یک محل زیست انواع خاص از گونه های حیات جانوری است. گونه های غالب این منطقه به شرح جدول ۷-۱ بوده است.
جدول ۷-۱ گونه های درختی محدوده جنگلی فندوقلو
|
ردیف
|
|
نام علمی
|
|
نام فارسی
|
|
۱
|
|
Corylus avellana
|
|
فندق
|
|
۲
|
|
Acer campester
|
|
افرا کرب
|
|
۳
|
|
Carpinus betulus
|
|
ممرز
|
|
۳
|
|
Fagus orientalis
|
|
راش
|
|
۴
|
|
Quercus castaneifolia
|
|
بلوط بلندمازو
|
|
۵
|
|
Quercus macranthera
|
|
بلوط اوری
|
|
۶
|
Fraxinus sp
|
|
زبانگنجشگ
|
|
محدوده جنگلی فندوقلو
|
ادامه جدول ۷-۱ گونه های درختی
|
|
ردیف
|
|
نام علمی
|
|
نام فارسی
|
|
۷
|
|
Juglans regia
|
|
گردو
|
|
۸
|
|
Viburnum lantana
|
|
هفت کول
|
|
۹
|
|
Crataegus microphylla
|
|
ولیک
|
|
۱۰
|
|
Mespilus germanica
|
|
ازگیل
|
|
۱۱
|
|
Heraclium riechingeri
|
|
گل پر
|
|
۱۲
|
|
Pteridium aquilinum
|
|
سرخس عقابی
|
|
۱۳
|
|
Urtica dioica
|
|
گزنه
|
|
۱۴
|
|
Equisetum arvensee
|
|
دم اسب
|
|
۱۵
|
|
Fragaria vesca
|
|
توت فرنگی
|
|
۱۶
|
|
Paeonia wictmanniana
|
|
گل صد تومانی
|
|
۱۷
|
|
Primula officinale
|
|
پامچال
|
|
۱۸
|
|
Rubia sp
|
|
تمشک
|
|
۱۹
|
|
Rumex elbursensis
|
|
ترشک
|
|
۲۰
|
|
Polygonatum polyanthemum
|
|
مهر سلیمان
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
منبع: http://mohitezistarta.blogfa.com/post-2.aspx