اسب بی سوار
با صدای : غلامرضا سبزعلی
یِه اَسبِ بی سُوار وایالِ سُوختِسَه اُما وِ خِیمَه گاه رِکاوِ بُرِسَه
(یک اسب بی سوار با یال سوخته آمد به خیمه گاه با رکاب بریده )
گِریوَه بَچَه یا وا شیوَنِ زَنُو یَکی وِ نالَه وُ یَکی وِ سَر زَنو
(گریه بچه ها با شیون زنان یکی ناله کنان و یکی به سرزنان)
دِ خِیمَه زَن وِ دَر غَریو وُ بی پِنا اُمان وُ جَم بی اِن وِ دوُرِ ذُوالجِنا
(از خیمه گاه بیرون آمدندغریب و بی پناه آمدند و جمع شدند بدور ذوالجناح)
اِی اَسبِ بی زِوُو اِی اَسبِ بی سُوار حُسِینِ مِه کُجا دِ زین اُفتا وِ هار
(ای اسب بی زبان ای اسب بی سوار حسین من کجا از زین به زمین افتاده است)
وا لاشَه زَخمی اِت خَوَر اُوِردیَه سَرِ حُسِینِمِ وِ کی سِپُردیَه
(با لاشه زخمی ات خبر آورده ای سر حسین مرا به کی سپرده ای)
پِل می زِنَه زِمی دِ روزِ خینِ وار باغی دِ نِیزَه یا گُل کِردَه دِ هُمار
(زمین می غلتد در روزی که از آسمان خون می بارد باغی از نیزه ها در این دشت سوزان گُل کرده )
اَفتُو وِ خی نِشِس وِ زَنگِ کارِوُو سَرِ حُسِینِ مَه وِ نِیزَه سارِوُو
(آفتاب به خون نشسته و زنگ کاروان سر حسین من به نیزه ساربان)
ایوارَه دَس گِرِت دِ زیرِ بالِ روز گُم بییَه قَتلِگاه دِ مینِ گَرت وُ توز
(غروب زیر شانه های روز را گرفته قتلگاه در گرد و غبار گم شده است)
چِه روزِ زَخمی ایی چی زَخمِ کاریَه زَخمی کِه تا اَبَد وِ یادِگاریَه
(چه روز زخمی ای این چه زخم کاری است زخمی که تا ابد بیاد خواهد ماند)
دی روزِ پُر سِتَم دی روزِ پُر دِ دَرد عِشقَه کِه سَر بُلِن وِرگَشتَه دی نَوَرد
(در این روز پر ستم در این روز پر ز درد عشق است که سربلند برگشته است از این نبرد)
