نخستین برنامهریزیها برای بنیانگذاری مترو (قطار زیرزمینی) به سال ۱۳۵۰ بازمیگردد. که مطالعات اولیه آن در سال ۱۳۵۳ به پایان رسیده و با عقد قرارداد برای احداث در سال ۱۳۵۴ عملا عملیات اجرایی به سال ۱۳۵۶ آغاز گردید.
طبق برنامه تهیه شده درآنزمان نخستین خط متروی تهران، میبایست در سال ۱۳۷۰ آغاز به کار میکرد. در سال ۱۳۵۶، عملیات اجرایی ساخت مترو در تهران آغاز شد و حتی در سال ۵۷ سقف اولین ایستگاه متروی تهران در منطقه شهستان پهلوی (اراضی عباس آباد محل فعلی مصلای تهران ) نیز اجرا شد؛ اما پس از انقلاب ۱۳۵۷ به دلایل مختلف از جمله مشکلات اقتصادی و جنگ ایران و عراق از سال ۱۳۵۹، طبق پیشنهادی در سال ۱۳۶۰ به طور کامل متوقف گردید و این توقف تا سال ۱۳۶۵ ادامه داشت.
پس از این سال و با پیگیریهای انجام شده از سوی اکبر هاشمی رفسنجانی عملیات ساخت مترو بدون تخصیص ردیف بودجه و با استفاده از درآمد ناشی از صادرات مازاد نفت کوره پالایشگاه اصفهان و نیز صادرات سنگهای تزیینی آغاز گردید. پس از ان امر و در سال ۱۳۷۴ با توجه به اتمام بخشهایی از کارهای ساختمانی قرار دادی برای تامین تجهیزات مترو به امضا رسید و در نهایت در روز ۱۶ اسفند ۱۳۷۷ بالاخره پس از ۲۰ سال تاخیر خط ۵ متروی تهران با ۲ ایستگاه صادقیه (آریاشهر) و کرج به بهره برداری رسید.
در زیر تصویر اولین نقشه تهیه شده خطوط متروی تهران در سال ۱۳۵۰ و نقشه فعلی خطوط مترو دیده میشوند:
