شیعتی مَهْما شَرِبْتُم ماءِ عَذْبٍ فاذكرونی
شیعیان من! هنگامی كه آب گوارا نوشیدید، مرا یاد كنید
اَوْ سَمِعْتُم بِغَریبٍ اَوْ شَهیدٍ فَانْدُبُونی
و یا هنگامی كه از غریبی یا شهیدی خبری شنیدید، بر من ندبه كنید
فـَاَنا السِّبْطُ الَّذی مِنْ غَیْرِ جُرْمٍ قَتِلُونی
من، نواده [پیامبر] هستم كه مرا بی گناه كشتند
وَ بِجَرد الخَیْلِ بَعْد القَتْلِ عَمْداً سَحِقُونی
و پس از آن از روی عمد، مرا پایمال سم اسبان كردند
لَیْتَكُم فی یَوْمِ عاشورا جمیعاَ تَنْظُرونی
ای كاش، همگی در روز عاشورا بودید و میدیدید
كَیْفَ اِسْتَسْقی لِطِفْلی فَاَبوا اَن یّرْحَمُونی
كه چگونه برای كودك خردسالم آب خواستم و آنان رحم نكردند
کــربلاجاریستـــــــــــــــــــــ . . . .
در حاشیه:
خداوندا
کربلای 61 را شنیدیم
چشمی عطا کن تا
ببینیم
کربلای 91 را
و اندیشه ای برای انتخاب مقصودت
و دلی برای سپردن به رضایت
و قدمی که بردایم در راهت
بی شک
برای آنانکه به هل من ناصرش لبیک گفته اند
همه جا کربلاست
و کل یومٍ عاشورا!
