گاهی ندیده بگیرید!
تمرکز افراطی بر روی کمبودها، مشکلات و سختیها موجب از دست رفتن سرمایه عظیم و باارزشی به نام آرامش می شود.
از همین لحظه سعی کنید تا درحالات درونی خود تنها در چند روز، دقتی عمیق داشته باشید.
اغلب شما احتمالا متوجه این موضوع می شوید که گه گاهی در زندگی تان با تمام وجود، برخی از مسائل بی اهمیت و کم اهمیت را بزرگ کرده و برای خود موشکافی کرده اید. مثلا در حالیکه در ترافیک سنگین خیابان هستید، فردی غریبه ای مدام پشت سر شما بوق می زند. شما می توانید به راحتی این فرد را نادیده بگیرید و روز خود را خراب نکنید و از طرف دیگر ممکن است خود را مجاب کنید که حق دارید از این فرد عصبانی شوید و به او اعتراض کنید. در چنین شرایطی ذهن شما در حال شکل دادن به نوعی از دعوا و خشونت است. سپس این اتفاق رخ می دهد و جالب اینجاست که به جای فراموش کردن این ماجرا، به تعریف آن برای دیگران هم می پردازید.
آنچه مشخص است اینکه از این نوع حوادث و اتفاقات در زندگی روزمره همه ما، فراوان است. مواردی که همه روزه به نوعی با آنها مواجه می شویم و با ناراحت شدن و آزده خاطر شدن، انرژی های زیادی را از دست می دهیم. آنچه مهم است اینکه یاد بگیریم که چگونه در برابر مسائل کوچک خود را ناراحت و آزرده خاطر نکنیم. اگر چنین چیزی را باور داشته باشیم قطعا به گونه ای دیگر زندگی خواهیم کرد.اگر به نحوه رفتارها و تفکرات اطرافیان خود نگاه کنید به این نتیجه خواهید رسید که اغلب مردم، بخش زیادی از توانایی های خود را به خاطر مسائل و موضوعات جزئی و کوچک، از دست می دهند. به این ترتیب زیبایی های زندگی را از دست می دهند چرا که برای دستیابی به زیبایی های زندگی به انرژی های مثبت زیادی نیاز است. دو عنصر اساسی که این انرژی را تامین می کنند عبارتند از مهربان بودن و مهرورزیدن و داشتن احساس آرامش و رضایتمندی.
برای آرامش داشتن، با کاستی ها کنار بیائید!
احتمالا اغلب شما در زندگی با افراد حساس، ریزبین و دقیق، آشنا شده اید. این افراد در موارد بسیاری از داشتن احساس آرامش بی بهره اند. گاهی اوقات به نظر می رسد که دقیق و حساس بودن با آرامش داشتن به نوعی در تضاد قرار دارد. ممکن است هر فردی لااقل یک بار این تجربه را در زندگی خود کسب کرده باشد که وقتی تصمیم می گیرد تا کاری را با روشی بهتر و برتر از آنچه دیگران انجام داده اند، به سرانجام برساند، شکست می خورد.
یک کار نا تمام، خانه ای نامرتب، خطی روی ماشین، چند کیلو اضافه وزن و سر و کله زدن با کودکی شلوغ و پر از شیطنت، بیشتر شبیه به این است که بر کاستی ها و مشکلات جزئی تمرکز کرده اید که این امر ثمره ای جز از دست دادن آرامش و احساس رضایت، ندارد. بیان این مطالب به این معنا نیست که ما برای دستیابی به بهترین ها، تلاش نکنیم. بلکه این بدان معناست که از درگیر شدن افراطی با کاستی ها و مشکلات پرهیز کنیم و بدانیم که تمرکز بر روی مشکلات جزئی ما را از مسائل مهم زندگی مان، غافل می کند.
تمرکز افراطی بر روی کمبودها، مشکلات و سختیها موجب از دست رفتن سرمایه عظیم و باارزشی به نام آرامش می شود. وقتی آرامش در زندگی نباشد، رسیدن به اهداف با بن بست مواجه خواهد شد
همواره به خاطر داشته باشید که راهکارهای بهتر و مفیدتری برای حل مسائل و مشکلات، وجود دارند. برخی از افراد عادت کرده اند که دائما از شرایط شاکی باشند و به دنبال تغییر دادن وضعیت های مختلف باشند. تغییر، خوب و سازنده است به این شرط که در جای مناسب به کار برده شود.
سعی کنید هرازگاهی به خود متذکر شوید که زندگی می گذرد و نباید خود را درگیر هر مسئله جزئی در آن کنیم. وقتی نیاز خود را نسبت به کامل و دقیق بودن زندگی، کاهش دهید، کشف تکامل در خود زندگی، آغاز می شود.(به نقل از ریچارد کارلسون)
اگر در جمله مذکور تاملی دقیق داشته باشید متوجه خواهید شد که عدم سخت گیری های بیش از حد در زندگی، همچون محرکی موثر برای حرکت رو به جلو عمل می کند و موجب می شود تا فرد از آرامش درونی و بهره گیری بیشتری از زیبایی ها و شادکامی های زندگی برخوردار باشد.
پی نوشت:
به نقل از کتاب "در زندگی سخت نگیرید" نوشته ریچارد کارلسون. ترجمه نوشین ریشهری
