عابس هم در كربلا لخت شد،(1 ) ديوانه كه نبود، يعنى كه ما را از مرگ نترسانيد، اى كاش زودتر شهيد بشوم!

خدا مى داند كه اين گونه كارها چه قدر ترويج مذهب است، اصحاب سيّدالشهدا ـ عليه السّلام ـ مى گفتند: اگر هفتاد مرتبه كشته شويم و زنده شويم و كشته شويم، دست از يارى تو بر نمى داريم.(2) بنا نبود آن حضرت از راه خرق عادت و اعجاز پيروز شود، وگرنه يك نفر هم لازم نبود، خود حضرت سيّدالشهدا ـ عليه السّلام ـ كافى بود، امام سجّاد معصوم ـ عليه السّلام ـ با آن حال براى ترويج از مرام و مسلك سيّدالشهدا ـ عليه السّلام ـ عصا و شمشير به دست مى گيرد.

از اين ها گذشته، اعجازها و كرامات و عجايب بسيار از قمه زدن نقل شده است.

1. بحارالانوار، ج 45، ص 29: «أَلْقى دِرْعَهُ وَ مِغْفَرَهُ.»؛ (زره و كلاه خودِ خود را به كنارى انداخت.)

2.ر.ك: بحارالانوار، ج 44، ص 393؛ ج 45، ص 70؛ ج 98، ص 272؛ لهوف، ص 91.

منبع : پایگاه اطلاع رسانی آیت الله بهجت (ره)