شهر جرجان

سرزمین قدیم جرجان مابین کوه های رفیع البرز و بیابانهای وسیع ترکستان واقع شده است که سرزمینی پر آب و حاصلخیز و پوشیده از جنگل و بوته زار بوده. کاوشهای باستان شناختی در تپه های باستانی وجود تمدنی با قدمت 3 الی 4 هزار سال پیش از میلاد را در این منطقه به اثبات رسانده است.
جرجان از دیر باز و از دوران هخامنشی حائز اهمیتی خاص بوده است و در زمان پارتیان از شهرهای مهم ایران محسوب می شده است. شهر جرجان بوسیله دیوار عظیم و طویل بنام قزل آلانگ در برابر مهاجمان زرد پوست آسیای مرکزی محافظت می شده است. رود گرگان علاوه بر سیراب کردن شهر جرجان این شهر را به دو بخش 90 و 60 هکتار به نام های شهرستان قسمت شرقی و بکرآباد قسمت غربی تقسیم می کرده که توسط پلی این دو قسمت به یکدیگر متصل می شده اند. برخلاف نظری که انهدام جرجان را به کل نتیجه هجوم مغول می داند خرابی جرجان به کندی صورت پذیرفته و عوامل چندی مانند تجاوزات همیشگی صحرا نشینان ترک بر اثر مصامحه دولت مرکزی که باعث پراکندگی سکنه و رکود شهر شد و فتنه مغول مزید بر علت شده و ضربه نهایی را بر پیکر شهر وارد آورده است.
کاوش های جرجان در سالهای 1350 شمسی آغاز شد و دومین و سومین کاوش در پائیز 1352 و بهار 1353 انجام گرفت. ابتدا خیابانی با آجر مفروش بدست آمد. علاوه بر آن ظروف لعابدار با نوشته کوفی، ظروف لعاب با نقوش گیاهان و حیوانات نظیر اسب، گوزن، ماهی و اردک و نیز کوزه های سفالپزی و آهنگری بدست آمده است.
در حال حاضر خرابه های شهر باستانی جرجان در 4 کیلومتری غرب شهر جدید گنبدقابوس واقع شده است ولی متأسفانه در یکصد سال اخیر خرابه های شهر جرجان با کاوش های غیرمجاز دلالان عتیقه زیرو رو شد و ساکنان این منطقه با تخریب آن بناهای جدیدی بر روی ویرانه های شهر جرجان ساخته و عده ای هم آجرهای آن را در احداث بناهای شهر جدید گنبد قابوس بکار برده اند و در حال حاضر فقط 150 هکتار از شهر قدیم جرجان باقی مانده است و بقیه به زمینهای کشاورزی تبدیل شده است.


برای دیدن عکسها در اندازه بزرگتر روی آنها کلیک کنید.