بخشی از مناجات خواجه عبدالله انصاری
بسم الله الرحمن الرحيم
الهي يكتاي بي همتايي وقيوم توانايي؛برهمه چيز دانايي ودرهمه
حال بينايي؛ازعيب مصفايي واز شريك مبرايي؛اصل هر دوايي ؛جان
داروي دلهايي؛مسند نشين استغنايي؛به تو زيبد ملك خدايي...
الهي در جلال رحماني ودر جمال سبحاني؛نه محتاج مكاني ونه
آرزومند زماني ؛
نه كس به تو ماند ونه تو به كس ماني پيداست كه درميان جاني بلكه
جان زنده به چيزيست كه تو آني....
الهي تورا به عظمت ستودن وسيله سرورست وشكربه نعمت تو زبان
گشودن مرتبه غرور.
الهي عمر خود بر باد كردم وبر تن خود بيداد كردم.
الهي ظاهري دارم بس شوريده و باطني خراب.سينه اي پرآتش
وچشمي پرآب؛ گاه در آتش سينه مي سوزم وزماني در آب چشم
غرق آب.
الهي هر كه تو راشناخت وعلم مهرتو افراخت هر چه غير از تو بود
بينداخت.
الهي از كشته تو خون نيايد واز سوخته تو دود.كشته تو به كشتن
شاد است وسوخته تو به سوختن خشنود.
الهي اگر بهشت چون چشم وچراغ است بي ديدار تو درد وداغ است
الهي بر عجز خود آگاهم وبر بيچارگي خود گواهم ؛خواست
؛خواست توست من چه خواهم...
ني از تو حيات جاودان مي خواهــم
ني از تو تنعم جهان مي خواهـــــم
ني كام دل وراحت جان مي خواهم
هر چيز رضاي توست آن ميخواهم
مناجاتنامه خواجه عبد الله انصاري
