مردم اين مرزوبوم، از روزگاران بسيار دور پندارها، باورها، افكار، آرزوها و تجربههاى خود را در قالب قصه ريخته و آنها را مانند گوهرى ناياب به مرور تراش دادهاند و سطوحى بر آن افزوده و اجزايى از آن كاستهاند تا سرانجام به اين شكل زيباى تحسينبرانگيز درآمده و به دست ما رسيده است.
هر كدام از اين قصهها درعين سادگى و صفاى بىپيرايه چنان لطيف و دلكش است كه خواننده و شنونده را بىاختيار مجذوب مىسازد، اما از آنجا كه طرح مسائل مردم در قالبى جذاب، پركشش، سرگرمكننده و ساده يكي از دغدغههاي برنامهريزان فرهنگي يك كشور است.
يكى از راههاي ماندگار شدن اين قصهها وارد كردن آنها به زندگي مردم است، چراكه روايت اين قصهها اگر با جلوههاي صوتي و تصويري تلفيق شود، هم جذابيت بيشتري پيدا خواهد كرد و هم مفاهيم ذهني و پيامهاي اخلاقي اين قصهها را بهتر منتقل ميكند.
«روايت قصه، روايت پويانمايي» عنوان كتابي است كه با هدف وارد كردن اين قصهها به زندگي مردم، 13 قصه عاميانه و فيلمنامههاي برگرفته از آن را مورد بررسي قرار داده است.
ناهيد حجازي، پژوهشگر اين كتاب در مركز تحقيقات صدا و سيماي جمهوري اسلامي اين قصهها را مورد بررسي قرار داده است.
حجازي با اين كار اهميت بازنويسي و ضرورت توجه به قصههاي عاميانه متناسب با زبان معاصر را در ميان برنامهسازان و تهيهكنندگان پويانمايي يادآور ميشود و بر ظرفيت سختافزاري و نرمافزاري پويانماييها براي بازآفريني قصههاي عاميانه كهن اشاره ميكند.
كتاب «روايت قصه، روايت پويانمايي» به تفاوتهاي ميان يك قصه و فيلمنامه تاكيد زيادي ميكند. اين كه در افسانهها و قصهها بايد حوادث غيرضروري و فرعي حذف شود و ماجراها و شخصيتهاي اصلي پررنگتر شود.
همچنين در قصه به دليل نبودن صحنهپردازيهاي جذاب شاهد روايت خطي از يك موضوع هستيم، اما در پويانمايي حوادث غيرضروري و توصيفات كه براي ايجاد فضاي داستان است حذف شده و يك انيميشن براحتي ميتواند يكراست سراغ موضوع اصلي برود.
روايت قصه، روايت پويانمايي در 246 صفحه 13 قصه و افسانه را كه مضمون برجستهتري نسبت به ديگر قصهها داشته انتخاب كرده و اين قصهها را يك بار ديگر بهصورت فيلمنامه نگاشته است و شخصيتپردازيهاي آنها را تغيير داده و برجسته كرده است.
به طوري كه تنها پيام و محتواي اصلي داستان حفظ شده و ساير عناصر نمايشي تغيير كرده، چنانكه گويي داستان جديدي خلق شده است.
