نشانه هاي امين و خائن
يكي از مشكلات انسان ها در زندگي اجتماعي تشخيص خوب و بد و انسان هاي خوب و بد است؛ زيرا بسياري از مردم اهل نفاق هستند و برخلاف آن چه هستند مي نمايند. از اين رو انسان نمي داند به چه كسي اعتماد كند و امانتي را نزد او بگذارد. بارها داستان هايي را خوانده و يا شنيده ايد كه كسي كه به ظاهر اهل نماز و روزه و حتي قاضي و معتمد محل و يا جامعه بوده اما خيانت ورزيده است و مالي را اختلاس يا ربوده و در امانت خيانت كرده است. از اين رو بايد ملاك و معياري را به عنوان نشانه شناسي داشته باشيم تا بتوانيم انسان امين را از خائن بازشناسيم.
رسول اكرم(ص) به اين نكته توجه مي دهد كه انسان در هنگام امانت گذاري نخست بايد انسان امين را بشناسد و به كسي كه نمي شناسد و يا خائن است اعتماد نكند تا در آينده سرزنش خود و ديگران را به دنبال نداشته باشد. آن حضرت مي فرمايد: هر كس به فردي غيرامين امانت بسپارد، خداوند ضامن او نيست، زيرا او را از امانت سپاري به غير امين بازداشته است. (بحارالانوار، ج 103، ص 179، ح 3)
امام صادق(ع) به مردم هشدار مي دهد كه مسئله امانت و شناسايي امين خيلي مهم است و نمي توان تنها به ظاهر برخي ها حتي مسلمانان متظاهر به اسلام بسنده كرد و بر اساس آن قضاوت و داوري كرده و چيزي را در نزدشان امانت گذاشت. آن حضرت هشدار داده و مي فرمايد: فريب نماز و روزه مردم را نخوريد، زيرا آدمي گاه چنان به نماز و روزه خو مي كند كه اگر آنها را ترك گويد، احساس ترس مي كند، بلكه آنها را به راستگويي و امانتداري بيازماييد. (كافي، ج 2، ص 104، ح 2)
امام علي(ع) در بيان نشانه شناسي امين از خائن مي فرمايد: ليس لكذوب امانه، و لالفجور صيانه؛ دروغگو امانتدار و بدكار، نگهدارنده اسرار نخواهد بود. (غررالحكم، ج 5، ص 58، ح 7506)
رسول اكرم(ص) نيز در اين باره مي فرمايد: اذا رأيت من اخيك ثلاث خصال فارجه: الحياء والامانه والصدق؛ هرگاه در برادر (ديني) خود سه صفت ديدي به او اميدوار باش: حيا، امانتداري و راستگويي. (نهج الفصاحه، ح 205)
منبع:www.kayhannews.ir
