گرمایش جها نی

به گزارش گروه بین الملل زیست نیوز، میانگین دمای ترکیبی خشکی و سطح آب جهان در ماه ژوئن برابر با 16.12 درجه سانتیگراد بوده که 0.63 درجه سانتیگراد بیشتر از میانگین دمای قرن بیستم محسوب می شود. همچنین، به گفته سازمان جهانی هواشناسی، با استناد به آمار "سازمان ملی مطالعات اقیانوس شناسی و اتمسفری آمریکا" بیشتر نواحی جهان میانگین دمای ماهیانه بیشتری را در ماه ژوئن تجربه کرده اند.

با وجود این، میانگین دمای ماهیانه انگلیس در این ماه کمتر از میانگین بازه زمانی 1971 تا 2000 بوده که آن را به خنک ترین ماه ژوئن از سال 1991 تاکنون، مبدل کرده است.

از سوی دیگر، بر اساس گزارش جداگانه ای که از سوی محققان دانشگاه "دلاور" منتشر شده، جزیره ای یخی با اندازه ای دو برابر منطقه منهتن از یخچال طبیعی "پیترمن" در گرینلد جدا شده است. پیترمن یکی از دو یخچال طبیعی بزرگ باقی مانده در گرینلد محسوب می شود که از طریق یخ های شناور، لایه های یخ گرینلند را به اقیانوس مرتبط می کند. با توجه به مساحت 120 کیلومتر مربعی، اندازه بخش جدا شده اخیر تقریبا نصف جزیره یخی است که در سال 2010 از یخچال طیعی پیترمن جدا شده بود.

بنابر اعلام محققان دانشگاه دلاور، میزان یخ های گرینلند به واسطه تغییرات دمای اقیانوسی و هوایی و تغییر در الگوهای گردش در اقیانوس و اتمسفر، در مجموع با تسریع روند ذوب و کاهش اندازه خود مواجه هستند. محققان به این نکته اشاره داشته اند که گرینلند از سال 1987 تاکنون، افزایش دمای سالانه به میزان 0.11 درجه سانتیگراد را تجربه کرده است.

اثر گلخانه ای ( The Greenhouse Effect) ٬ یک پدیده طبیعی است که میلیونها سال در زمین و سایر کرات منظومه شمسی در حال انجام بوده است ٬اما تعادل این روند طبیعی با فعالیت های انسانی(anthropogenic)به هم خورده ٬ و امروزه به عنوان یک مشکل زیست محیطی که منجر به گرمایش جهانیست تلقی میشود .

طی دو میلیون سال گذشته متوسط دمای سالانه زمین چندین درجه سانتیگراد بالا و پایین رفته که این روند سرد و گرم شدن و این تغیرات آثار عمده ای بر انسان  گذاشته است . در این مورد که آیا گرمایش جهانی ( ناشی از انتشار گاز های گلخانه ای ) یا سرمایش جهانی ( ناشی از ذرات معلق)  در حال وقوع است ٬ هنوز بین دانشمندان اختلاف نظر است .

اثرات گرمایش جهانی بر کره زمین

منظور از گرمایش جهانی افزایش طبیعی یا انسان گسیخته متوسط دمای اتمسفر در نزدیک سطح زمین است. دمای نزدیک سطح زمین تحت تاثیر عوامل متعددی است از جمله : مقدار آفتابی که زمین دریافت میکند و مقدار آفتابی که زمین منعکس میکند ٬ نگهداشت گرما بر اثر هواسپهر ٬ تبخیر و چگالش  بخار آب.

نور خورشید که به زمین میرسد ٬ اتمسفر و سطح زمین را گرم میکند . بنابراین اتمسفر زمین حرارت آن را به صورت تابش های مادون قرمز با میتاباند.این بازتاب ها توسط گازهای متعددی از جمله گاز کربنیک ٬ متان٬ و انواع کلرو فلورو کربن ها(CFCs) مجددآ جذب شده و اتمسفر را گرم میکند . این به دام اندازی گرما شبیه به کار گلخانه است به همان دلیل به این فر ایند اثر گلخانه ای میگویند . اما فر ایند اصلی گرم کننده در گلخانه محدودیت سرد شدن آن از طریق محدودیت چرخش هوا (باد) به علت بسته بودن محفظه شیشه ای است  و با آنچه در اتمسفر رخ میدهد متفاوت است ٬ به همین دلیل بهتر است پدیده گلخانه ای را اثر هواسپهری بنامند. زمانی تصور میشد که دمای زیاد درون گلخانه در اثر صافی عمل نمودن یک طرفه شیشه است  اما امروزه دریافته اند که درون گلخانه عامل اصلی جلوگیری از سرد شدن همان همرفتی ( انتقال هوا به طرف بالا یا پایین در اثر حرارت ) است.

حدود ۸۵٪ از کل گرمایش گلخانه ای در سطح زمین مربوط به بخار آب در اتمسفر است ٬ و ۱۲٪ گاز های گلخانه ای. نگرانی در باره افزایش بخار آب نیست ٬ نگرانی اصلی در باره انتشارات گاز های گلخانه ای مخصوصآ گاز کربنیک است که در اثر فعالیت های انسانی حاصل میشود.

گاز های گلخانه ای : گاز کربنیک ٬ متان ٬ CFCs ٬ اکسید های ازت و ازن در لایه پایینی تروپسفر است. که همگی در سال های اخیر به شدت افزایش یافته و مقدار زیادی از تابش های مادون قرمز منتشر شده از زمین را جذب میکند.از راههای کاهش این گاز ها ٬ استفاده از انرژی های تجدید پذیر به جای سوخت های فسیلی است .

گاز کربنیک از راههای متعددی وارد اتمسفر میشود که در راس آنها سوزاندن سوخت های فسیلی توسط انسان است. ۵۰-۶۰٪ اثر گلخانه ای مربود به گاز کربنیک است که در ارتباط با مسئله گرمایش جهانی توجه بسیاری را به خود جلب کرده است.

تراکم گاز کربنیک در اتمسفر روند رو به رشدی داشته به طوری که در حدود ۱۳۰ سال پیش در آغاز انقلاب صنعتی حدود ۲۸۰ppm بوده ٬ در حال حاظر ۳۵۰ppm  است و انتظار میروند تا سال ۲۰۵۰ به ۴۵۰ppm برسد. انسان با قطع درختان ٬ سوزاندن سوخت های فسلی و تبدیل سنگ آهک به سیمان مو جب بر هم زدن چرخه کربن و در نتیجه افزایش Co2 شده است.

در رابطه با متان مشخص شده که تالاب ها ( تجزیه مواد گیاهی توسط باکتری های بی هوازی در تالاب های آب شیرین ) ٬ موریانه ها ( طی مراحل فر آوری چوب) و باز دم نشخوار کنندگان پس از گوارش سهم عمدهای در رها سازی این گاز دارد. در بین فعالیت های انسانی میتوان به شالیکاری ( فعالیت های بی هوازی شالیزارهای غرقاب آزاد) ٬ سوزاندن هیزم و پرورش گاو اشاره نمود .

اگر به انتشار گاز های گلخانه ای به خصوص گاز کربنیک همچنان ادامه دهیم انظار میرود که میانگین دمای زمین تا سال ۲۰۳۰ ٬ ۱ تا ۲ درجه سانتیگراد افزایش یابد به طوری که تغیرات نواحی قطبی به طور عمده ای بیش از این خواهد بود و پس از ذوب شدن یخهای قطبی و افزایش سطح آب اقیانوس ها ٬ مناطق ساحلی و زمین های کشاورزی زیادی زیر آب فرو روند. همچنین پیش بینی میشود بسیاری از مناطق هندوستان و بنگلادش و برخی کشور های اروپایی که در اطراف ساحل وجود دارند از بین بروند.

زیست نیوز- میانگین دمای جهانی در این ماهها در سراسر سطوح خشکی و سطوح اقیانوسی جهان 12/62 درجه سلسیوس است که در واقع از میانگین گرما در قرن بیستم 63 صدم درجه بیشتر شده است.

به نقل از مهر، سازمان جهانی هواشناسی با اشاره به آمارهای منتشر شده توسط اداره ملی جو و اقیانوس آمریکا اعلام کرد: طی ماه ژوئن اغلب مناطق روی کره زمین، دمایی بالاتر از میانگین ماهانه را تجربه کرده اند. این مناطق شامل آمریکای شمالی، اوراسیا و شمال آفریقا می شوند.

به گزارش گروه بین الملل زیست نیوز، "برجیت دیمر" دانشجوی دکترا در دانشگاه ایالتی واشنگتن، مقدار گازهای محلول در آب دریاچه "لاکاماس" در کلارک کانتی را اندازه گیری کرده و به این نتیجه رسیده است هنگامی که سطح آب این دریاچه پایین می رود، انتشار گاز متان به میزان 20 برابر افزایش می یابد.

از سوی دیگر، "ماریا گلاوین" یکی دیگر از دانشجویان دکترا در دانشگاه ایالتی واشنگتن، نمونه حباب هایی که از عمق به سطح دریاچه می آیند را مورد بررسی قرار داده و بر همین اساس مشخص شده است که در هنگام پایین رفتن سطح آب دریاچه لاکاماس، انتشار متان 36 برابر افزایش می یابد.  

این در شرایطی است که متان در به دام انداختن گرما در اتمسفر 25 برابر کارآمدتر از دی اکسید کربن عمل می کند. با توجه به نتایج پژوهش انجام شده، می توان نتیجه گیری کرد در حالی که سدها و ذخایر آب پشت آنها تنها بخش کوچکی از سطح سیاره زمین را پوشش می دهند، اما می توانند نقش چشمگیری در تولید مقادیر قابل توجهی از گازهای گلخانه ای ایفا کنند.

تنها در آمریکا حدود 80 هزار سد وجود دارد و به گفته دیمر در شرایطی که آنها یکی از منابع انرژی سبز در نظر گرفته می شوند، نقششان در انتشار گازهای گلخانه ای نادیده گرفته شده است.

یافته های دیمر و گلاوین قرار است در نشست ملی "انجمن بوم‌شناختی آمریکا" ارائه شوند. در واقع، پژوهش آنها بخشی از پژوهش گسترده‌تری در راستای بررسی نقش دریاچه ها، دریاچه پشت سدها و رودخانه ها در انتشار گازهای گلخانه ای بوده است.

به گفته "جان هریسون" مشاور دیمر و گلاوین و استادیار دانشگاه ایالتی واشنگتن، این پژوهش اولین نمونه در زمینه بررسی ارتباط سطح آب و انتشار گازهای گلخانه ای محسوب می شود.

شایان ذکر است، بر اساس نتایج پژوهشی که سال گذشته در نشریه "ساینس" به چاپ رسید، توانایی زیست‌بوم های خشکی به عنوان جاذب کربن و محل ذخیره گازهای گلخانه ای در صورتی که انتشار از ذخایر آبی در نظر گرفته شوند، یک چهارم کمتر از برآورده های صورت گرفته، اعلام شده بود.

زیست نیوز- دانشمندان علوم زیست محیطی و مطالعات جوی در انگلیس با استفاده از ابزار راداری و لیزری، ضخامت یخ‌های اقیانوس منجمد شمالی را ارزیابی کرده و به نتایج ذکر شده رسیده‌اند. تجزیه و تحلیل‌های ابتدایی نشان می‌داد که از سال 2004 میلادی به بعد، حجم یخ‌های ذوب شده در این منطقه سالانه 90 کیلومتر مکعب بوده است اما نتایج آزمایش‌ها و مطالعات جدید تایید می‌کند که میزان ذوب یخ های قطب شمال در بسیاری از مناطق تقریبا 50 درصد بیشتر از پیش بینی های گذشته است.

به نقل از بی بی سی، فرآیند فقدان و ناپدید شدن یخ‌ها در نواحی شمال گرینلند نیز در سال‌های اخیر افزایش بیشتری داشته به طوری که ضخامت یخچال‌های این منطقه کاهش چشمگیری یافته و از 5 تا 6 متر در طول یک دهه پیش به 3 متر در سال گذشته رسیده است.

کارشناسان جوی هشدار داده‌اند که قطب شمال سریعتر از سایر نقاط سیاره زمین در حال گرم شدن است و بی شک ناپدید شدن یخ‌های دریایی، روی جمعیت گونه‌های مختلف در این منطقه تاثیر گذار خواهد بود. دانشمندان هنوز قادر نیستند با اطمینان بگویند که چه میزان از روند گرم شدن قطب شمال طبیعی و چه میزان از آن حاصل تغییرات جوی ناشی از فعالیت‌های مخرب انسانی است، اما از این بابت مطمئن هستند که ادامه روند کنونی می‌تواند عواقب ناخوشایندی داشته باشد.

کارشناسان نروژي گزارش داده‌اند که يخ سطح دريا در منطقه قطب شمال به طور قابل توجهي نازک و شکننده شده است. بررسي‌ها نشان مي‌دهد که در ماه گذشته ضخامت يخ‌هاي شناور، طي فرآيند ذوب سالانه يخچال‌ها به پايين ترين سطح از زمان آغاز تصوير برداري‌هاي ماهواره‌اي طي 30 سال قبل، رسيد.

به گزارش بي بي سي، تصور مي‌شود که روند ذوب شدن يخ‌ها بر روي آب و هواي اروپا نيز تاثير مي‌گذارد. بنابراين گزارش، ذوب سالانه يخ‌ها دست کم تا يک هفته ديگر ادامه خواهد داشت که معمولا در اواسط ماه جاري ميلادي (سپتامبر) به اوج مي‌رسد و دماي هوا همچنان بالاي دماي انجماد خواهد بود.

کيم هولمن، رييس موسسه قطبي نروژ در گفت و گويي با شبکه بي بي سي اظهار داشت که امسال سرعت ذوب شدن يخ‌ها، سريعتر از آن‌ حدي بود که انتظار مي‌رفت. هولمن اضافه کرد: تغييرات، بسيار بيشتر از حدي بود که 20 سال پيش و يا حتي 10 سال پيش تصور مي‌کرديم.

وي خاطر نشان ساخت: يکي ديگر از دلايلي که به ذوب شدن يخ‌ها سرعت بخشيده، تابش نور خورشيد به سطح تيره تر اقيانوس است و اين امر ما را در پيش بيني صحيح سرعت ذوب يخ‌ها، غافلگير کرده است. به همين دليل براي دستيابي به پيش بيني‌هاي دقيقتر، بايد درکمان را از اين تغييرات، بهبود بخشيده و دانش خود را با شرايط طبيعي و واقعي موجود در اطرافمان تطبيق دهيم. اين کارشناسان مي‌گويند حتي محتاطانه ترين پيش بيني‌ها نيز حکايت از آن دارند که قطب شمال تا سالهاي 2080 و 2090 ميلادي خالي از يخ مي‌شود.

به گزارش گروه بین الملل زیست نیوز، بنابر یک نظریه علمی پذیرفته شده، دی اکسید کربن همانند پتویی در اتمسفر عمل کرده و گرمای سیاره زمین را به دام می اندازد. با گذشت زمان، انباشت مقدار چشمگیر دی اکسید کربن در اتمسفر می تواند به تغییرات آب و هوایی جهانی منجر شود. آب و هوای گرم‌تر نیز به معنای ذوب شدن یخ های قطبی و افزایش سطح آب دریاها خواهد بود.

این در شرایطی است که بخش قابل توجهی از دی اکسید کربن موجود در اتمسفر به واسطه فعالیت‌های انسان ایجاد شده‌اند. استفاده از سوخت‌های فسیلی برای تولید انرژی و تامین تقاضای جمعیت در حال رشد جهان، اصلی ترین عامل در این زمینه محسوب می شود.

به گفته "مت کیوان"، استادیار علوم زیست محیطی در دانشگاه ویرجیانا و رهبر مطالعه اخیر، با توجه به بررسی های صورت گرفته، نقش پررنگ‌‌تر مرداب‌های نمکی در جذب دی اکسید کربن پیش بینی می شود. همچنین، اگر زیست‌بوم‌های ساحلی دیگر مانند گیاهان دریایی و مانگروها واکنش مشابهی نشان دهند، می توانیم به کند شدن روند گرم شدن جهان امیدوار باشیم.

مرداب‌های نمکی که عمدتا از علف‌ تشکیل شده‌اند، زیست‌بوم‌های ساحلی بسیار مهمی هستند. آنها به حفاظت از خطوط ساحلی در برابر توفان‌ها کمک کرده و زیستگاهی مناسب برای گستره وسیعی از جانداران شامل پرندگان، پستانداران، ماهی‌ها، سخت پوستان و نرم تنان فراهم می کنند. افزون بر این، مرداب‌های نمکی با به دام انداختن رسوبات در هنگام سیل، به ساخت و انسجام ارتفاعات ساحلی کمک کرده و از ریشه‌ها و دیگر مواد عالی در حال فساد، خاک جدید تولید می کنند.

مرداب‌های نمکی حجم قابل توجه‌ای از کربن را ذخیره می کنند که برای بهره‌وری گیاهان ضروری است. در واقع، این زیست‌بو‌ها کربن اتمسفری را تنفس کرده و از آن برای رشد، شکوفایی و افزایش ارتفاع خاک استفاده می کنند. حتا پس از مرگ گیاهان، کربن موجود در آنها همچنان در رسوبات مرداب‌های نمکی باقی می ماند.

مطالعه اخیر دانشگاه ویرجینیا نیز بیش از پیش بر نقش ارزشمند این زیست‌بوم‌ها در جذب و ذخیره کربن اتمسفری با توجه به روند گرمایش جهانی تاکید دارد. البته بنابر نتایج این مطالعه که در نشریه "نیچر" به چاپ رسیده، مرداب های نمکی تنها با آهنگ متوسط افزایش سطح آب دریاها می توانند به حیات خود ادامه دهند.

در واقع، اگر این افزایش بسیار سریع رخ دهد، مرداب‌ها نمی توانند ارتفاع خود را با افزایش ایجاد شده هماهنگ کنند. در این شرایط نیز آنها قادر به جذب و ذخیره کربن نخواهند بود. در نتیجه، روند گرمایش جهان ادامه یافته و شاهد افزایش سریعتر سطح آب دریاها خواهیم بود.

"سایمون ماد"، پژوهشگر زمین شناسی در دانشگاه ادینبورو اسکاتلند در این مطالعه با مت کیوان همکاری داشته و آنها از الگوهای کامپیوتری برای پیش بینی میزان رشد مرداب‌های نمکی تحت تغییرات آب و هوایی مختلف و سناریوهای افزایش سطح آب دریاها استفاده کرده‌اند.