پارک های جنگلی گلستان

پارک ملی گلستان:

این پارک در سال 1336 به نام منطقهٔ حفاظت شدهٔ آلمه و ایشکی تحت حفاظت قرارگرفت و در سال 1342 به پارک وحش گلستان تغییر نام پیداکرد و سپس در سال 1353 پس از اصلاح قانون شکار و صید با تغییر عنوان پارک وحش به پارک ملی، این منطقه به پارک ملی گلستان تبدیل شد و در فهرست میراث جهانی یونسکو به عنوان یکی از 50 ذخیره گاه زیست کرهٔ زمین به ثبت رسیده است. پارک ملّی گلستان با وسعت 91895 هکتار در شمال شرقی استان و در فاصله 35 کیلومتری شهرستان گالیکش واقع شده است. این پارک با داشتن اقلیم های متفاوت و مناطق زیستی متنوع جنگلی، استپی و چشم اندازها و مناظر متنوع طبیعی از جاذبه های گردشگری استان محسوب می شود. پارک ملی گلستان پناهگاهی کم نظیر برای حیات وحش می باشد؛ به طوری که 1350 گونهٔ گیاهی و 302 گونهٔ جانوری از جمله یک هشتم گونه های گیاهی، یک سوم گونه های پرندگان و نیمی از گونه های پستانداران ایران را در خود جای داده است. پلنگ، خرس قهوه ای، گرگ از گوشتخواران و آهوی ایرانی، گوسفند وحشی، مرال، شوکا، بز کوهی از پستانداران مهم ساکن این پارک هستند. مهم ترین پرندگان شامل قرقاول، کبک، تیهو، جغد و عقاب طلایی و شاهی می باشند.

پارک جنگلی ناهارخوران:

این پارک از تفرجگاه های قدیمی استان می باشد که در 4 کیلومتری شهر گرگان واقع شده است؛ تنوع گیاهی، اعتدال دما و وجود امکانات رفاهی نظیر هتل ها، رستوران ها و مجتمع های پذیرایی و تفریحی موجب جذب مسافران و دوستداران طبیعت شده است.

ذخیره گاه های طبیعی:

ذخیره گاه های جنگلی استان گلستان که بخشی از جنگل های هیرکانی و با ارزش خزری را تشکیل می دهند از گونه های نادر و در معرض حمایت، تشکیل شده که می تواند در توسعه و حفاظت از جنگل های روبه نابودی شمال نقش ارزنده ای ایفا کند. زربین، شمشاد، سرخدار، آزاد، داغداغان، راش، عناب و… از جمله ذخیره گاه های استان گلستان بوده که علاوه بر اهمیت دارویی و گیاهی، چشم انداز زیبایی فراروی دیدگان هر طبیعت گرد و گردشگر ترسیم کرده است.