پاول . اس.كاپلان
وقتى از نوجوان 12و 17 سالهى آمريكا سؤال شد، مهمترين مشكلات رده سنى آنها چيست؟ گفتند:
1ـ مواد مخدر
2ـ جرم (مركز اعتياد و مصرف مواد مخدر، 2000). مردم نيز درباره اين دو مورد خيلى نگران هستند.
مصرف مواد
اگرچه جمعيت آمريكا فقط 5 درصد جمعيت دنيا را تشكيل ميدهد ولى تقريباً 50 درصد داروها و مواد قاچاق دنيا در اين كشور مصرف ميشود. از سال 1975 در قالب طرح مطالعاتى بازبيني آينده، ميزان مصرف مواد مخدر دانشآموزان سراسر ايالات متحده آمريكا از طريق نمونهگيرى از هزاران دانشآموز مقطع راهنمايى و دبيرستانى اندازه گرفته شده است. تحليل تمامى دادههاى اين دو نظرسنجي، سه نتيجهگيري را در پى دارد. اولاً پس از كاهش چشمگير مصرف مواد مخدر در دههي 1980، مصرف مواد مخدر از ابتداى دههى 1990 افزايش قابل توجهي داشته است، هر چند اين اواخر شاهد كاهشى جزئى در اين زمينه بودهايم. اگرچه ميزان مصرف مواد قاچاق به نسبت دوران اوج مصرف اين مواد در اواخر دههى 1970 هنوز در سطح پايينى قرار دارد ولى اين روند نگرانكننده است. ثانياً روندى مبني بر پايين آمدن سن مصرف مواد مخدر ديده ميشود. مصرف مواد مخدر در بين نوجوانان كلاس ششمى تا كلاس نهمى به شدت افزايش يافته است. ثالثاً درصد نوجوانانى كه خطرات مواد مخدر را ميفهمند به شدت كم شده است. اين قضيه هم موجب افزايش تحمل همسالان در زمينه مصرف مواد و در نهايت افزايش مصرف شده است.
الكل
الكل پرمصرفترين ماده است. هر چند در چند سال گذشته ميزان مصرف ماهانه الكل نسبتاً ثابت ماده است ولى هنوز ميزان مصرف الكل خيلي بالا است. با اين كه مردم مشروب خوردن را جدى نميگيرند ولى حقيقت چيز ديگرى است. بيش از نيمي از زندانيان در حال مستى مرتكب جرم شدهاند. تقريباً نيمي از تصادفات مرگبار رانندگى ناشى از رانندگى در حال مستي نوجوانان است. بالا رفتن ميزان مرگ و مير در بزرگراهها باعث شد بسياري از ايالتها سن قانونى مشروب خوردن را به 21 سال افزايش دهند. بالا بردن سن قانونى مشروب خوردن، وضع قوانين سختتر و افزايش آموزشها تا حدى مؤثر بودهاند و باعث كاهش تصادفات رانندگى جوانان مست شدهاند. مشروبخوارى خصوصاً مست بودن در دانشگاهها به حد خطرناكي رسيده است و بسيارى از والدين از بالا گرفتن اين مشكل متعجب شدهاند. نوجوانان غالباً كسانى را در اطراف خود ميبينند كه مشروب ميخورند و هشدارهاى پدر و مادرشان را زياد جدي نميگيرند.
نيكوتين
با وجود مطالعاتى كه حاكى از رابطه داشتن سيگار كشيدن و سرطان، بيماريهاى قلبى و بسيارى ديگر از مشكلات بهداشتى هستند، هنوز سيگار كشيدن يك مشكل ملي است. درصد نوجوانانى كه در سال آخر دبيرستان سيگار ميكشند بيش از بزرگسالان سيگارى است. اكثر نوجوانان سيگاري ميگويند چند سال ديگر سيگار را ترك خواهند كرد ولي چنين كارى نميكنند. دختران سفيدپوست نوجوان بيش از ساير دخترها احتمال دارد سيگارى شوند ولى پسران نوجوان آفريقاييتبار سيگارى از سال 1991 به اين طرف دو برابر شدهاند. سيگار كشيدن فقط مشكل آمريكا نيست و به يك مشكل جهانى تبديل شده است.
مارى جووآنا
مصرف ماريجوآنا از اوايل دهه 1990 در تمامى سطوح تحصيلي افزايش يافته است. بعضى از مصرفكنندگان مارى جوآنا معتقدند، مصرف زياد مارى جوآنا، تأثيرات درازمدت ندارد اما اين نظر درست نيست. در تحقيقى روى گروهى از دانشجويان مصرف كننده مارى جوآنا كه تقريباً يك ماه قبل از آزمايش، مصرف مارى جوآنا را قطع كرده بودند معلوم شد وضعيت توجه و يادگيري افرادى كه به شدت مارى جوآنا مصرف ميكردند وخيم بود.
كوكائين و كرك (crack)
كوكائين يك مادهى محرك است و روى دستگاه عصبي مركزى تأثير ميگذارد و احساس نئشگى ايجاد ميكند. تغييرات فيزيولوژيك ناشى از آن عبارتند از تغييرات شديد فشار خون، افزايش ضربان قلب و تنفس، بيخوابي، حالت تهوع، رعشه و تشنج. مصرف كوكائين ميتواند موجب بروز رفتارهاي پارانويايى شود و اشكال قوى آن مثل كرك اعتيادآورند.
مصرف كوكائين و كرك بين كلاس هشتميها و نهميها زياد شده و ميزان مصرف آن در بين دانشآموزان كلاس دوازدهم نسبتاً ثابت است. از سال 1991 به بعد هم درصد دانشآموزانى كه تصور ميكنند مصرف كوكائين و كرك به افراد خيلى لطمه ميزند بالا رفته است.
متأسفانه بسيارى از برنامههاى پيشگيري از مصرف مواد مخدر خيلى موفق نبودهاند و بسيارى از موارد نويدبخش آنها نيز با معضل عدم ارزيابى كافي مواجهند. يكى از دلايل ناكارآمدى اين برنامهها نيز آن است كه نميتوانند مشكلات اجتماعى خاصى را كه منجر به مصرف مواد مخدر ميشوند و يا الگوهاى بزرگسال اطراف نوجوانان را حذف كنند. يك نوجوان ممكن است براى لذت آني، امتحان كردن، سركشي و نافرمانى و فشار همسالان مبادرت به مصرف مواد كند. كشف اين گونه دلايل كار سادهاى است ولى گاهى نوجوانان براى فرار از واقعيات تلخ زندگى (مثلاً شكست، طرد شدن و مشكلات خانوادگي) مواد مصرف ميكنند. رفع اين گونه دلايل دشوارتر است. برنامههاى آموزشي، زمينه مواد مخدر وقتى مؤثر خواهند بود كه راه و رسم پيدا كردن راههاي ديگر رفع مشكلات را به نوجوانان ياد بدهند.
خشونت و بزهكاري
«بمبهاى ساعتى نوجوان: بزهكارى نوجوانان سر به فلك كشيده و بدتر هم ميشود».
اين كلمات همراه با تصوير نوجوانى كه به او دستبند زده بودند روى جلد شماره 5 مورخ 25 مارس 2000 مجله يو اس نيوز اند ريپورت به چشم ميخورد. مقاله مزبور به تفصيل شرح ميداد كه چرا خشونت اين قدر براى مردم آمريكا نگرانكننده شده است.
ترس از بزهكارى و خشونت بر جريان عادى زندگي بزرگسالان و كودكان تأثير ميگذارد. نظرسنجى هريس از دانشآموزان دبيرستانى نشان ميداد كه يك سوم آنها دعواهايي كرده بودند كه در آنها از اسلحه استفاده شده بود و بسيارى از آنها از رفتن به پاركها و محوطههاى بازى خوددارى ميكردند. حتي كودكان 7 تا 10 ساله نيز نگران خشونت هستند و ترس از خشونت و مرگ دارند. خشونت و مصرف مواد مخدر رابطه دارند؛ نوجوانانى كه اسلحه حمل ميكنند پانزده برابر بيشتر احتمال دارد كوكائين مصرف كنند و احتمال اين كه مشروب بخورند و مارى جوآنا بكشند بيشتر است.
مشاهده خشونت در خانه، مدرسه و اجتماع باعث ميشود بسياري از نوجوانان خشن شوند. نوجوانانى كه در اجتماع اطراف خود زياد خشونت ميبينند ممكن است متقاعد شوند كه خشونت بهترين راه حل براى رفع اختلاف نظرها است و در تمام عمر خويش تحت تأثير خشونت باشند.
كنار گذاشتن افسانهها
اين تصور و اعتقاد متعارف كه نوجوانان از پدر و مادرشان ميبُرند و به طور كامل به همسالان خويش متكى ميشوند غلط است. تحقيقات نشان ميدهند در مورد اين باور متعارف كه روابط والدين با نوجوانان يك سره نامناسب و كم است نيز بايد تجديدنظر كرد. اين تلقى كه اكثر نوجوانان مرتكب رفتار اجتماعى ميشوند يا مواد مخدر مصرف ميكنند نيز جاى تجديدنظر دارد.نوجوانان بايد در تمامى جنبههاى زندگى خود تصميمات مهمي بگيرند و براى تصميمات مهم آماده شوند. والدين نبايد رابطهى خاص خود با فرزند خويش را در اين مرحله قطع كنند. نظارت و راهنمايى بخشى از مسووليتهاى پدر و مادر است ولي نوجوانان بايد آمادهى ورود به دوران مستقل بزرگ ميشوند.
انتقاد مداوم، تنبيه شديد و هشدار دادنهاى سفت و سخت غالباً بيتأثيرند خصوصاً اگر در خانوادههاى سرد و خشن صورت بگيرند. نوجوانان غالباً تحت تأثير ديدهها و تجارب خويش قرار ميگيرند، پس ارتباط برقرار كردن با آنها بسيار مهم است.
منبع : پايگاه باشگاه انديشه
مترجم: ياسمن شيباني
