1- تغيير محيط گاهي اوقات براي نوجوانان و جواناني که دچار اختلالات شخصيتي شدهاند موثر واقع ميشود، يعني ممکن است لازم باشد کلاس و يا مدرسه آنها را عوض نمود، يا تغيير منزل و از محلهاي به محله ديگر رفتن و يا در موارد حاد حتي از شهري به شهر ديگر منتقل شدن ميتواند به بهبود آنها کمک نمايد.
2- براي جلوگيري از مبتلا شدن جوانان و نوجوانان به ترس و اضراب علاوه بر رعايت نکات سابقالذکر بايد از تهديد و ايجاد رعب و وحشت در آنها خودداري نمود و تا حد امکان مسائل را براي آنها قابل حل جلوه داد و آنها را وادار کرد که به خود تلقين نمايند که دليلي براي ترسيدن وجود ندارد و ديگران نيز در شرايط مشابه نميترسند. ضمنا چون در دوره نوجواني و جواني امر همانند سازي از اهميت خاصي برخوردار است بهتر است آنها با افراد جسور، شجاع و با شهامت دوست شوند و رفت و آمد نمايند تا افراد ترسو و بزدل سرمشق آنها قرار نگيرند.
تمرينات ورزشي براي قوي نمودن جسم، قبول مسووليتهاي اجتماعي، ايجاد اعتماد به نفس و تقويت اراده، و اطمينان دادن به آنها که خطري متوجهشان نيست، در از بين بردن ترس و اضطراب بسيار موثر است.
3- ايجاد اشتغال و سرگرمي بسيار اهميت دارد، هر قدر که بيکاري و فراغت بيشتر باشد، ترس و اضطراب آنها افزايش مييابد، بايد سعي نمود آنان به وظيفه و فعاليتي معين اشتغال يابند، همچنين وجود کارهاي فکري مفيد که مشغول کننده نيز باشند، خود در جلوگيري از پديد آمدن خيالات و تصورات مربوط به ترس و اضطراب موثر است.
4- دعا کردن و راز و نياز نمودن با خدا و سخن گفتن با او، کمک خواستن از او، توسل جستن به او، عبادت کردن و مسائل خود را با او در ميان گذاشتن نيز باعث آرامش و سکون شده، در کاهش ناراحتيهاي شخصيتي موثر واقع ميشود.
5- معاشرت با ديگران و داشتن زندگي جمعي، دوري نمودن از انزوا و تنهايي، رابطه صميمانه و گرم داشتن با افراد مختلف و مسافرتهاي دستهجمعي با افراد همفکر و همشان ميتواند در بهبود بعضي از اختلالات شخصيتي موثر باشد.
6- در مواردي که هيچ يک از طرق و توصيههاي فوقالذکر موثر واقع نگرديد لازم است نوجوان و يا جوان را به روانشناس و يا روانپزشک حاذق معرفي نمود و براي درمان جدي آنها مراقبتهاي درماني لازم را به عمل آورد و در مواردي که آنان از ملاقات با روانشناسان و يا متخصصين اعصاب و روان به خاطر مسائل فرهنگي و بدبينيهاي اجتماعي امتناع دارند، بايد برايشان دقيقا توضيح داده شود که اختلالات رواني نيز مانند بيماريهاي جسماني يک امر طبيعي است و هر کس همانطور که ممکن است مبتلا به بيماريهاي جسمي شود و در اثر درمان بهبود حاصل نمايد، به همان اندازه احتمال دارد که دچار ناراحتيهاي رواني نيز بشود و ميتواند جهت درمان تحت نظر يک متخصص بيماريهاي رواني قرار گيرد و بهبود يابد.
منبع : برگرفته از کتاب " مسائل نوجوانان و جوانان " نويسنده : دکتر محمد خداياري فرد – عضو هيات علمي دانشگاه تهران
