شهر شادگان

نام پیشین و فارسی شهرستان شادگان «دراك» بوده كه اعراب آن را معرب كرده و «دورق» نامیدند. که ظاهرا مركزآن روستای كنونی مدینه بوده است. دورق یکی از شهرهای قدیم ایران، سابقه تاریخی طولانی داشته که به تدریج ویران شد و از میان رفت. شادگان در دوره ای نیز به نام «فلاحیه» نامیده شده است.در شادگان عبابافی‌و جاجیم بافی رواج دارد. صنایع دستی شادگان هم مانند سایر نقاط این ناحیه از بافت حصیر، بوریا، سبد و امثال آن تشكیل شده و برای تهیه آن از برگ درخت خرما و یا نی های تالا‌ب‌ها استفاده می شود.


مشخصات جغرافیایی

شهرستان شادگان با 3197 كیلومتر مربع مساحت در جنوب باختری استان خوزستان واقع شده و مركز آن شهرشادگان است. این شهرستان از شمال به شهرستان اهواز، از خاور به شهرستان بندر ماه‌شهر، از باختر به شهرستان خرم‌شهر و از جنوب به شهرستان آبادان محدود می‌شود. شهر شادگان مركز این شهرستان با 9/5 كیلومتر مربع مساحت در 108 كیلومتری جنوب اهواز از نظر جغرافیایی بین 30 درجه و 39 دقیقه ی پهنای شمالی و 48 درجه و 40 دقیقه ی درازای خاوری نسبت به نصف النهار گرینویچ قرار دارد. بلندی این شهر از سطح دریا 5 متر و آب و هوای آن گرم و مرطوب است. دو راه ازشهرستان شادگان به اطراف كشیده شده است: 
1- به سوی شمال باختری به درازای 28 كیلومتر تا دارخوین ( مسیر راه اهواز- آبادان) 
2- به سوی جنوب خاوری به درازای 14 كیلومتر تا خور دورق ( مسیر راه بندر ماهشهر- آبادان). فاصله هوایی این شهرستان تا تهران 613 كیلومتر است.

وجه تسمیه و پیشینه تاریخی

نام پیشین و فارسی شهرستان شادگان «دراك» بوده كه اعراب آن را معرب كرده و «دورق» نامیدند. که ظاهرا مركزآن روستای كنونی مدینه بوده است. دورق یکی از شهرهای قدیم ایران، سابقه تاریخی طولانی داشته که به تدریج ویران شد و از میان رفت. شادگان در دوره ای نیز به نام «فلاحیه» نامیده شده است. دلایل انتساب این شهر به این نام متفاوت ذکر شده است. برخی این واژه را متشکل از دو بخش «فلا» به معنی دشت و «حیه» به معنی مار دانسته و علت آن را وجود مارهای بزرگ در این منطقه در گذشته می دانند. برخی نیز بر این باورند كه نام فلاحیه از کلمه« فلاح» به معنی كشاورز گرفته شده و چون زمین این منطقه آبرفتی بوده و استعداد كشاورزی آن زیاد است آن را فلاحیه می گویند. از آن جا که ناحیه دورق (شادگان) به صورت جزیره ای است كه دور‌تا دور آن را باتلاق، نهرهای بسیار، نخلستان، پوشش گیاهی، جنگل و نی زار فرا گرفته از راهزنان و غارت گران مصون مانده و به محل امنی تبدیل شده است. «دورق»، «سورگ» یا «سرق» نام های قدیمی این منطقه هستند ولی نام باستانی و اولیه شهر، «شادكان» یا «شادگان» بوده که با تصویب فرهنگستان وقت، این شهرستان به نام باستانی خود یعنی «شادگان» نامیده شد.