قیامت

توصیف آخرت
1. حال طالب دنیا و آخرت
من طلب الدنیا طلبه الموت، حتی یخرجه عنها، و من طلب الاخره طلبته الدنیا، حتی یستوفی رزقه منها. (حكمت 431)
هر كه به دنبال دنیا رود، مرگ به دنبالش باشد تا او را از دنیا بیرون برد و هر كه دنبال آخرت رود، دنیا به دنبالش باشد ته همه روزی او را به وی بپردازد.
2. جویایی پاداش آخرت
عزم لله لنا علی الذب عن حوزته، و الرمی من ورا حرمته. مؤ مننا یبغی بذلك الاجر، و كافرنا یحامی عن الاصل. (نامه 9)
خداوند خواست تا ما پاسدار شریعتش باشیم و نگهدار حرمتش. مؤ من ما از این كار در پی پاداش بود و كافر ما از تبار خویش حمایت می كرد.
3. مشتاق آخرت
طوبی للزاهدین فی الدنیا، الراغبین فی الاخره. (حكمت 104)
خوشا به حال پرهیزگاران در دنیا و مشتاقان در آخرت.
4. عظمت آخرت
ما المغرور الذی ظفر من الدنیا باعلی همته كالاخر الذی ظفر من الاخره بادنی سهمته. (حكمت 370)
فریفته ای كه از دنیا به بالاترین مقصود خود رسیده چونان كسی نیست كه از آخرت به كم ترین نصیب دست بافته باشد.
5. هراس از صراط
اعملوا! ان مجازكم علی الصراط و مزالق دحضه، و اهاویل زله، و تارات اهواله. (خطبه 83)
بدانید كه گذر شما از صراط است و گام هایتان بر آن لرزان است و دچار ترس ‍ و هراس خواهید شد.
6. عظمت دنیای دیگر
كل شیء من الدنیا سماعه اعظم من عیانه. و كل شیء من الاخره عیانه اعظم من سماعه. فلیكفكم من العیان السماع، و من الغیب الخبر. (خطبه 114)
هر چیز دنیا، شنیدن آن بزرگ تر از دیدن آن است، و هر چیز آخرت، دیدن آن بزرگ تر از شنیدن آن است. پس به جای دیدن آخرت و مشاهده آنچه كه از دیدگان شما پنهان و در پس پرده غیب است، به همان شنیدن و خبر یافتن (توسط پیامبران) اكتفا كنید.
توشه آخرت
7. آه از كمی توشه !
آه من قله الزاد، و طول الطریق، و بعد السفر، و عظیم المورد. (حكمت 77)
آه و افسوس از كمی توشه و درازی راه و دوری سفر و عظمت محل ورود (یعنی قیامت و حساب).
8. وجودش را غنیمت دان!
اذا وجدت من إهل الفاقُه من یحمل لك زادك إلی یوم القیامه، فیوافیك به غدا حیث تحتاج إلیه فاغتنمه و حمله ایاه. (نامه 31)
امام علی علیه السلام در ضمن وصایایش به امام حسن علیه السلام فرمودند: هر گاه از نیازمندان كسی را یافتی كه با خود توشه تو را به روز قیامت برد و فردا كه به آن توشه نیازداری آن را به تو رساند، وجود او را غنیمت شمار و آن بار توشه را بر دوش او نه.
9. آخرت و تلاش
قال علیه السلام لرجل ساله ان یعظه - : لا تكن ممن یرجو الاخره بغیر العمل. (حكمت 150)
امام علیه السلام در پاسخ كسی كه تقاضای موعظه كرد فرمود: از آنانی مباش ‍ كه بدون كار و تلاش، امید آخرت نیك دارند.
10. مغتنم شمار!
اغتنم من استقرضك فی حال غناك لیجعل قضاه لك فی یوم عسرتك. (نامه 31)
وجود كسی را كه در روزگار توانگری ات از تو وام خواهد، غنیمت شمار تا در روز سختی و تنگدستی ات روز قیامت آن وام را به تو پس دهد.
11. شادمانی و اندوه برای آخرت
فان المرء قد یسره درك ما لم یكن لیفوته، و یسوءه فوت ما لم یكن لیدركه، فلیكن سرورك بما نلت من آخرتك، و لیكن اسفك علی ما فاتك منها. (نامه 22)
گاه انسان ار دست یافتن به چیزی كه باید به دستش برسد، شاد می شود و ناراحتش می سازد از دست دادن چیزی كه نباید به آن دست یابد، و باید شادمانی تو از چیزی باشد كه در راه آخرتت است كه آن را به دست آورده ای و تاسف و اندوهت بر چیزی باشد كه مربوط به آخرتت هست و از دست داده ای.
12. شادمانی و تاسف برای ...
ولیكن سرورك بما قدمت، و اسف علی ما خلفت، و همك فیما بعد الموت. (نامه 66)
شادمانی تو باید برای چیزی باشد كه پیش از مرگ فرستاده ای، و تاسف تو برای چیزی كه به جای می گذاری و همتت برای آنچه كه بعد از مرگت می گذاری.
13. بر شما باد توشه بردن
علیكم بالجد و الاجتهاد، و التاهب و الاستعداد، و التزود فی منزل الزاد. (خطبه 230)
ملتزم شوید به كوشش و تلاش و آمادگی و مهیا شدن و توشه گیری در منزل توشه و ذخیره سازی.
14. ماموریت انسان در دنیا
فترودوا فی ایام الفنا لایام البقا. قد دللتم عی الزاد، و امرتم بالظعن، و خثثتم علی المسیر. (خطبه 157)
در این روزگاران كه رو به زوال می رود، برای روزهای ابدیت توشه بگیرید، شما انسان ها به ذخیره سازی توشه و به كوچ از این دیار فانی مامور هستید.
15. كشت دنیا و آخرت
ان المال و البنین حرث الدنیا، و العمل الصالح حرث الاخره. (خطبه 23)
ثروت و فرزندان، كشته های این جهان اند، و عمل صالح، كشت آخرت است .
16. وسیله ای برای آخرت
بالدنیا تحرز الاخره. (خطبه 156)
آخرت با دنیا به دست می آید.
17. آخرت سرای باقی
إیها الناس! إنما الدنیادار مجاز، و الاخره دار قرار، فخدوا من ممركم لمقركم، و لاتهتكوا إستاركم عند من یعلم إسراركم. (خطبه 203)
ای مردم! دنیا سرای گذر است و آخرت خانه قرار و ابدی. پس از گذرگاه خویش برای سر منزل ابدی، توشه بگیرد و پرده خویش را پیش كسی كه به اسرارتان آگاه است، ندرید.
18. بهشت و عمل شایسته
اعملوا للجته عملها: فان الدنیا لم تخلق لكم دار مقام، بل خلقت لكم مجازا لتزودوا منها الاعمال الی دار القرار. (خطبه 132)
برای رسیدن به بهشت عمل شایسته آن را انجام دهید؛ زیرا دنیا برای سكونت دائمی شما خلق نشده، بلكه آن را در گذرگاه شما ساخته اند تا اعمال صالحی را به عنوان زاد و توشه برای سرای دائمی فراهم سازید.
19. اصلاج دنیا و آخرت
من اصلح ما بینه و بین الله اصلح الله ما بینه و بین الناس، و من اصلح امر آخرته اصلح الله له امر دنیاه. (حكمت 89)
كسی كه میان خود و خدا را اصلاح كند، خداوند میان او و مردم را اصلاح خواهد كرد و آن كه كار آخرتش را اصلاح نماید، خداوند دنیایش را اصلاح خواهد كرد.
20. آخرت شیرین
مراره الدنیا حلاوه الاخره، و حلاوه الدنیا مراره الاخره. (حكمت 251)
سخنی دنیا، شیرینی آخرت است و شیرینی دنیا، تلخی و عذاب آخرت است.
21. احوال نادان و دانا در دنیا
انما الدنیا منتهی بصر الاعمی، لایبصر مما وراها شیئا، و البصیر ینفذها بصره، و یعلم ان الدار وراها. فالبصیر منها شاخص ... و الاعمی لها متزود. (خطبه 133)
بدانید كه دنیا از نظر كوردلان آخرین مرز آفرینش است كه فراسوی آن چیزی نمی بینند و اما شخص بینا دیدگانش را به درستی در دنیا باز می كند و آن را می بیند و می داند كه در پس این سرا چه جهان دیگری است. پس ‍ شخص بینا و آگاه از آن دوری می جوید و شخص نابینا به سوی آن می آید و همه توجهش به سوی آن است شخص بینا از آن توشه بر می دارد و شخص ‍ نابینا برای آن توشه فراهم می كند.
22. غنیمت شمردن دنیا
رحم الله مرا ... اغتنم المهل، و بادر الاجل، و تزود من العمل. (خطبه 76)
خدا رحمت كند كسی را كه مهلتی كه در دنیا بود غنیمت شمارد. بر مرگ پیش دستی كرد و از عمل صالح توشه ای برای آخرت فراهم نمود. (پیش از آن كه از دنیا برود، با انجام اعمال نیك، توشه آخرت را آماده ساخت).
23. توشه نجات بخش
فترودوا فی الدنیا من الدنیا ما تحرزون به انفسكم غداً. (خطبه 28)
از دنیا توشه ای بگیرید كه فردا خود را به وسیله آن (از هلاكت ابدی) نگاه دارید.
24. طالب آخرت
من طلب آلاخره طلبته الدنیا، حتی یستوفی رزقه منها. (حكمت 431)
كسی كه در پی آخرت باشد، دنیا در طلب او می آید تا بهره خود را از آن برگیرد.
25. كفایت امر دنیا
من عمل لدینه كفاه الله امر دنیاه. (حكمت 423)
هر كه برای دین خود كار كند، خداوند امر دنیا او را كفایت فرماید.
26. سرای عبرت
ان الدنیا دار صدق لمن صدقها، ودار عافیه لمن فهم عنها، ودار غنی لمن تزود منها. (حكمت 131)
دنیا برای درستكاران و راستای سرای راستی است و برای آن كس كه گفتارش را دریابد، سرای عافیت و سر منزل سعادت است و برای آن كه توشه آن جهان را از دنیا برگیرد، دیار توانگری است.
نشانه های قیامت
27. حوادث قیامت
ینفخ فی الصور، فتزهق كل مهجُه و تبكم كل لهجُه، و تذل الشم الشوامخ، و الصم الرواسخ، فیصیر صلدها سرابا رقرقا، و معهدها قاعا سملقاً. (خطبه 195)
در صور دمیده می شود و آن گاه هر جانی از بدن به در می رود و هر زبانی لال می شود و كوه های برافراشته و سنگ های محكم و استوار خرد و درهم ریخته می شوند و سنگ های سخت چون سرابی درخشان در نظر آید و جای آن ها هموار و صاف گردد.
28. روز قیامت
كانكم بالساعُه تحدوكم حدو الزاجر بشوله. (خطبه 157)
گویا شما در روز قیامت حاضرید و شما را همانند شتران كه شیرشان خشك شد است به سرعت می راند.
29. محل مسابقه
القیامه حلبته. (خطبه 106)
محل اجتماع مسابقه دهندگان اسلام قیامت است.
30. بازگشت مخلوقات به سوی خدا
اذا تصرمت الامور، و تقضت الدهور، و ازف النشور، اخرجهم من ضرائح القبور، و او كار الطیور، و اوجره السباع، و مطارح المهالك، سراعا الی امره، مهطعین الی معاده. (خطبه 83)
آن گاه كه امور خلایق از هم بگسلد و روزگار سپری گردد و رستاخیز نزدیك شود و آن ها را از میان گورها و آشیانه پرندگان و كنام درندگان و میدان های جنگ، برانگیزاند و محشورشان كند، در حالی كه به سوی فرمان او به جانب معادش می شتابند.