عصمت

1. حفظ در پناه خدا
انما الناس مع الملوك و الدنیا، الا من عصم الله. (خطبه 210)
مردم در حقیقت با شهریاران و دنیایند مگر آن كسی كه خدا او را حفظ كند.
2. نوعی از عصمت
من العصمه تعذر المعاصی. (حكمت 345)
ناتوانی بر گناه خود نوعی عصمت است.
3. شایسته اهل عصمت
ینبغی لاهل العصه و المصنوع الیهم فی السلامه ان یرحموا اهل الذنوب و المعصیه. (خطبه 140)
شایسته است كه اهل عصمت و پاكی و كسانی كه نعمت رستن از گناهان به آنان داده شده است، برای گناهكاران و نافرمانان دلسوزی كنند.
4. لغزش مردم
الناس منقوصون مدخولون الا من عصم اله، شائلهم متعنت و مجیبهم متكلف، یكاد افضلهم رایا یرده عن فصل رایه الرضا و السخط، و یكاد اصلبهم عودا تنكوه اللحظه، و تستحیله الكمه الواحده! . (حكمت 343)
خرد مردم دستخوش خلل و كاستی است جز آن كسی كه خداوند مصونش ‍ بدارد، پرسش كننده آنان لجوج و مجادله گر است و پاسخ دهنده شان فضل فروش است ؛ آن كه در میان آنان اندیشه اش برتر و خوش فكر تر است، بسا كه به علت خشم و خشنودی از نظر درست خود باز می گردد و خلاف حقیقت را اظهار می كند و پابرجاترینشان با نگاهی از جا در می رود و یك كلمه تهدید یا تطمیع او را عوض می كند.
5. موجبات عصمت
ان فی سلطان الله عصمه لامركم . فاعطوه طاعتكم غیر ملومه و لا مستكره بها. (خطبه 169)
در حاكمیت خدا و رهبری حق نگاهداری كهر شما وجود دارد. پس از آن فرمان برید، در حالی كه سرزنش شده و مجبور نباشید.