آیه ی شریفه:
یانساء النبی لستنَّ کأحد من النساء، إن اتَّقَیتُنَّ فَلا تَخضَعنَ بالقَول فَیَطمَعَ الَّذی فی قَلبِهِ مَرَضٌ وَ قُلنَ قولاً معروفاً. {آیه ی 32}
ترجمه ی آیه ی شریفه:
ای زنان پیغمبر! شما مانند دیگران از زنان نیستید (بلکه مقامتان رفیع تر است) اگر خدا ترس و پرهیزگار باشید پس زنهار نازک و نرم با مردان سخن نگویید مبادا آنکه دلش بیمار (هوا و هوس) است به طمع افتد (بلکه متین) و درست و نیکو سخن بگویید.
تفسیر آیه ی شریفه:
فلا تخضعن بالقول فيطمع الذي في قلبه مرض - بعد از آنكه علو مقام ، و رفعت منزلت همسران رسول خدا (صلياللهعليهوآلهوسلّم) را به خاطر انتسابشان به آن جناب بيان نموده ، اين علو مقامشان را مشروط به تقوي نموده ، و فرموده كه فضيلت آنان به خاطر اتصالشان به رسول خدا (صلياللهعليهوآلهوسلّم) نيست ، بلكه به خاطر تقوي است ، اينك در اين جمله ايشان را از خضوع در كلام نهي ميكند ، و خضوع در كلام به معناي اين است كه در برابر مردان آهنگ سخن گفتن را نازك و لطيف كنند ، تا دل او را دچار ريبه ، و خيالهاي شيطاني نموده ، شهوتش را بر انگيزانند ، و در نتيجه آن مردي كه در دل بيمار است به طمع بيفتد ، و منظور از بيماري دل ، نداشتن نيروي ايمان است ، آن نيرويي كه آدمي را از ميل به سوي شهوات باز ميدارد .
و قلن قولا معروفا - يعني سخن معمول و مستقيم بگوييد ، سخني كه شرع و عرف اسلامي ( نه هر عرفي ) آن را پسنديده دارد ، و آن سخني است كه تنها مدلول خود را برساند ، ( نه اينكه كرشمه و ناز را بر آن اضافه كني ، تا شنونده علاوه بر درك مدلول آن دچار ريبه هم بشود .
{تفسیر سوره ی مبارکه ی احزاب از تفسیر المیزان}
