با توجه به برگزاري اين اجلاس در شهريور امسال در تهران ميتوان اهميت اين كنفرانس را در ابعادي چون مباحث بينالمللي، منطقهاي، روابط ايران با اعضاي جنبش و تاثير آن بر سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران بررسي كرد.
برگزاري نشست عدمتعهد در تهران به اين معناست كه برخي كشورها كه نظام دوقطبي را پشتسر گذاشتهاند، هماكنون نيز حاضر به تندادن به يك نظام تكقطبي و پيروي از آمريكا نيستند.
از طرف ديگر، برگزاري اين نشست يك نوع مقابله با يكجانبهگرايي و حل و فصل مسائل بينالمللي و اتخاذ خطمشي مستقل و احراز نقش برتر در حوزه بينالملل از سوي كشورهاي غيرمتعهد و برقراري عدالت در دنياست.
البته جنبش عدمتعهد با چالش تعيين تكليف و برداشتن گامهاي موثر براي نشاندادن خود در عرصه بينالملل مواجه است و اين دغدغه كه جنبش عدمتعهد تبديل به يك اجلاس دسته دوم شود و نتواند نقشي در حل و فصل مسائل بينالمللي ايفا كند، وجود دارد.
در شرايطي كه بحران سوريه و حل و فصل آن به يكي از مسائل مهم منطقه تبديل شده است قطعا برگزاري اين اجلاس ميتواند راهحلهاي مهمي را براي حل مساله سوريه همراه داشته باشد و راهكار سومي را عرضه كند.
طرحي براي تغييرات و اصلاحات در جهت حل مساله سوريه ميتواند روي ملت و حكومت اين كشور تاثير داشته باشد.
از منظر ديگر، برگزاري اين اجلاس در كشور با حضور سران كشورهاي مختلف دنيا، يك نوع مهر ابطال بر تحريمها و فشارهاي جامعه بينالمللي جهت منزويكردن ايران است و اين پيام را به دنبال دارد كه بزرگي ايران به اندازهاي است كه ميتواند تحريمها را حذف كند.
بر اين اساس، شانزدهمين اجلاس غيرمتعهدها فرصت مناسبي براي گفتوگوهاي دوجانبه با كشورهاي منطقه و ترسيم يك دورنما و خطمشي براي اعضاي اين جنبش در آينده است كه بشدت نيازمند يك بازتعريف از عملكرد خود هستند.
