بسیاری از افراد AMD را به عنوان رقیب ضعیفی برای اینتل میشناسند. اینتل با سابقه و تسلط دیرینهی خود بر بازار پردازندهها، همواره راه را برای محصولات قدرتمند AMD ناهموار کرده است. در این میان AMD سعی کرده با ارتقا و قدرتمند کردن پردازندههای خود، در مقابل اینتل بایستد. AthlonXP پردازندهی قدرتمندی است که AMD در اواخر سال ۲۰۰۱ برای رقابت با پنتیوم۴ اینتل عرضه کرد. پردازنده Athlon XP در هر سیکل ساعت ۹ دستورالعمل را اجرا میکند. (در مقابل ۶ عمل برای پنتیوم۴) پنتیوم ۴ در ازای این ضعف کارایی میتواند به فرکانسهای بالاتری دست یابد. با توجه به این امر برای آن که پردازندههای AMD با پنتیوم ۴ هم فرکانس خود مقایسه نشوند، AMD تصمیم گرفت پردازندههای خود را با شماره مدل نام گذاری کند. باید توجه کرد که AMD در این شمارهگذاری بسیار صادق بوده است به طوری که Athlon XP ۲۰۰۰ در بیش از دو سوم افزارسنجیها تقریباً شامل تمام ابزارهای طراحی سهبعدی و برنامههای کاربردی بود براحتی پنتیوم چهار ۲ گیگاهرتزی را پشت سر گذاشت این پردازنده با وجود برخورداری از FSB کندتر نسبت به پنتیوم ۴ به هیچ وجه از آن عقب نماند. پنتیوم نسبت Athlon XP واحدهای اجرایی و ترانزیستورهای بیشتری دارد، اما به ندرت پیش میآید که برنامهها بتوانند از همهی آنها استفاده کنند. این امر باعث شده که Athlon XP (و کلاً معماری k۷) نسبت به پنتیوم ۴ مشابه سطح die)) کوچکتری داشته و قیمت آن نیز کمتر باشد.
با وجود این پنتیوم ۴ هم نسبت به Athlon XP برتریهایی دارد.
۱) گسترش بهکارگیری دستورالعملهای SSE۲ پنتیوم ۴ در میان سازندگان نرمافزار که نمونهی آن عملکرد خوب پنتیوم ۴ در نرمافزار Lightwavs میباشد.
۲) طراحی خوب پنتیوم ۴ برای برخی از بازیها و برنامهها همچون بازی Quake ۳. ۳) پهنای باند زیاد RDRAMهای گرانِ مورد استفاده برای پنتیوم ۴ که موجب شده پنتیوم ۴ در برنامههای متکی به پهنای باند؛ برتری نسبی کسب کند. نکتهی مهمی که باید به آن توجه شود این است که هرگز بهترین محصول دو شرکت را مقایسه نکنید. بلکه محصولات هم رده را مقایسه کنید. بهترین محصول معمولاً قیمت بسیار بالایی داشته وتولید آن بسیار محدود است. به طور مثال مقایسه Athlon XP ۲۰۰۰+ و پنتیوم چهار ۲/۲ گیگاهرتزی با قیمت دو برابر اصلاً معقول نیست. اینتل معمولاً در ارایهی محصول خود عجله میکند و ارایهی پنتیوم ۴ در سرعتهای ۲ و ۲/۲ گیگاهرتز با دو برابر قیمت و با فنآوری ۱۳/۰ میکرونی نمونهای از این تعجیل است. رقیب این نسل از پنتیوم ۴ AMD Thoroughbres خواهد بود که ماه آینده با شماره مدلهای ۲۲۰۰+ ،۲۴۰۰+ و ۲۶۰۰+ به بازار خواهد آمد. اما نقطهی عطف تاریخ AMD نیمهی دوم سال جاری میلادی خواهد بود. در حال حاضر AMD تمام تلاش خود را روی هرچه بهتر کردن پردازندههای ۶۴ بیتی خود با نام Hammer متمرکز کرده است. این پردازنده با واحدهای اجرای قدرتمند خود، پشتیبانی از SSE۲، FSB سریعتر و تکنولوژی SOI، جدال واقعی بین AMD و اینتل را آغاز خواهد کرد. تکنولوژی SOI که توسط IBM و AMD به بهرهبرداری رسیده است برتریهای زیادی را نصیب معماری Hammer خواهد کرد. گفتنی است که این پردازندهی ۶۴ بیتی در دو مدل برای کاربران خانگی و سرورها عرضه خواهد شد.
