گاهي سير بيماري پيشرفت كرده و با تركيبي از علائم غيراختصاصي و گاهي درگيري اعضاي خاص بويژه دستگاه عصبي، بروز ميكند.
براي شناخت بهتر گرمازدگي حاد بهتر است اشارهاي به خستگي ناشي از گرما كنيم.
خستگي يا فرسودگي ناشي از گرما: ممكن است در تماس با گرما، تهوع، استفراغ، سردرد و احساس ناخوشي بروز كند. دماي بدن در اين وضع افزايش مييابد، با اين حال حداكثر به 40 درجه سانتيگراد ميرسد. بيمار با تغيير وضع از حالت خوابيده به نشسته يا نشسته به ايستاده دچار احساس تاري ديد و افت فشار خون ميشود.
حمله گرمازدگي: زماني كه دماي بدن از 40 درجه ميگذرد، آسيب اعضا شروع ميشود. حساسترين جزء بدن به گرما، دستگاه عصبي است. رفتارهاي عجيب از فرد سر ميزند، پرخاشگر و بيقرار ميشود. توهم بروز ميكند. افت در سطح هوشياري بروز ميكند و حتي تا حد كما ممكن است هوشياري افت كند. بيتعادلي و تشنج از ديگر يافتههايي است كه در فرد گرمازده در اين مرحله ممكن است ديده شود. در اين مرحله ممكن است با وجود دماي بالاي بدن، فرد توانايي تعريق را از دست بدهد.
حمله گرمازدگي شديدترين شكل گرمازدگي است. يك اورژانس واقعي با ميزان مرگ و مير 80 ـ30 درصد كه اگر درماني صورت نگيرد در صددرصد بيماران به مرگ ميانجامد.
روشي براي تشخيص گرمازدگي در هيچيك از مراحل آن نيست. معاينه در كنار شرحي از بروز علائم در فردي كه بتازگي در محيط گرم قرار گرفته يا مبادرت به انجام فعاليتهاي سنگين ورزشي كرده است، ميتواند ما را به اين بروز اختلال مشكوك كند.
درمان حمله گرمازدگي از محل بروز اختلال شروع ميشود باید در اولين اقدام فرد مبتلا به حمله گرمازدگي را از محيط گرم دور كرده و به محلي داراي وضع تهويه مناسب انتقال داد. اگر آمبولانس يا خودرويي كه داراي سيستم خنككننده (كولر) باشد در دسترس است، بايد بيمار را به داخل آن انتقال داد.
ميتوان لباسهاي بيمار را درآورد و آب را روي بدن فرد پاشيد. دو روش براي خنكسازي وجود دارد. در روش اول از باد خنك و آب ولرم استفاده ميشود. در روش دوم از باد گرم و آب خنك استفاده ميشود. دقت شود كه فرد دچار لرز نشود كه لرز خود عاملي براي افزايش دماي بدن است.
دقت داشته باشيد كه دماي بالاي بدن در اين افراد ناشي از گرماي زياد است و با تب ناشي از عفونت متفاوت است. بنابراين استامينوفن، آسپيرين و ديگر داروهاي كاهنده تب در اين بيماران كاربرد ندارد و حتي ميتواند مضر باشد.
بيماران گرمازده بايد به بيمارستان منتقل شوند. بيشتر آنها نيازي به بستري طولانيمدت ندارند. عدهاي كه داراي بيماري زمينهاي قلبي بوده، هوشياري مناسبي را بهرغم درمان به دست نميآورند يا گرما بر اعضاي ديگر بدن نيز اثر گذاشته، بايد در بخش مراقبتهاي ويژه بستري شوند.
