قتلگاه خاندان صفوي!
24 آگوست 1577 ميلادي، شاه اسماعيل دوم از سلسله صفوي كه به عنوان مردي سفاك از او نام ميبرند و شهر قزوين را به قتلگاه خاندان صفوي و رجال وقت تبديل كرد، ناگهان درگذشت. در توطئههاي وقت، يک شاهزاده خانم صفوي به نام پريخان خانم دست داشت. اسماعيل دوم که قبل از شاه شدن در زندان بود دو سال سلطنت کرد. وي جانشين شاه طهماسب شد كه 43 سال سلطنت كرده بود. شاه طهماسب پايتخت را به شهر قزوين منتقل كرد.
كاخ سلطنتي قزوين (پايتخت وقت ايران) در سالهاي 1576 و 1577 ميلادي به صورت لانه توطئههاي مرگبار «پريخان خانم» در آمده بود كه طبق برخي روايات، پدرش شاه طهماسب را هم در 1576 مسموم كرده بود. همين پريخان خانم كه زني جاه طلب بود تنها يک روز به حيدر ميرزا برادر خود كه برجاي پدر، شاه طهماسب، نشسته بود امكان سلطنت داد و درنخستين شب سلطنت او را مسموم كرد تا شاه بعدي، فرد مورد نظر او باشد. پس از مرگ حيدر ميرزا، اسماعيل ميرزا پسر ديگر شاه طهماسب را كه به دستور پدر به زندان افكنده شده بود (به اشاره پريخان خانم) آوردند و به نام شاه اسماعيل دوم بر تخت نشاندند. چون ابراهيم ميرزا(پسر شاه اسماعيل اول) و عموي اسماعيل دوم و پريخان خانم كه از شاعري و هنرهم بهره داشت مخالف انتصاب اسماعيل دوم به سلطنت بود، طبق توطئه پريخان خانم و تاييد شاه اسماعيل دوم 20 ژوئن 1576 كشته شد. قتل ابراهيم ميرزا كه زماني حاكم خراسان بود و در هرات مينشست، خراسانيها را خشمگين ساخت. اسماعيل دوم كه تعادل رواني نداشت كمر به قتل شاهزادگان صفوي كه قلبا او را قبول نداشتند بست و پريخان خانم در اين برنامه قرار گرقت و از ميان برده شد.
پس از مرگ ناگهاني و مشکوک شاه اسماعيل دوم مقامات دولت و فرماندهان واحدهاي قزلباش برادرش محمد را كه قبلا به دستور شاه اسماعيل دوم كور شده بود به سلطنت برگزيدند.
كار خودمختاري قزلباش به جايي رسيده بود كه زن شاه (مادر شاه عباس) را که مانع ادامه فساد اداري ميشد کشتند و جسدش را در بيابانهاي قزوين قطعه - قطعه كردند و به همين سبب، شاه عباس كه در هرات بود با لشكر خراسان به قزوين آمد و بر ضد پدر كودتا كرد و سپس دست به اصلاحات اداري و نظامي زد و با ايجاد يك ارتش ملي براي ايران، قزلباش را كه يك قشون متعلق به چند ايل و طايفه بود مرخص كرد. شاه عباس بعدا پايتخت را از قزوين كه در آنجا مادرش را كشته بودند به اصفهان انتقال داد.
تهران در بيخبري و ابهام!
دوم شهريور 1320(24 آگوست 1941)، يك روز پيش از تعرض نظامي انگلستان و شوروي به ايران كه طراح آن انگليسيها بودند، تهران هنوز در بي خبري و ابهام بود؛ تنها ريدرز بولارد سفير انگلستان در تهران و آندره اسميرنوف سفير شوروي (که به تازگي به اين سمت منصوب شده بود) و چند نفري از رجال سياسي و مقامات نظامي كه با انگلستان مربوط بودند يا اين كه در طول چند هفته پيش از آن تطميع شده بودند از نقشه تعرّض خبرداشتند. اسميرنوف حتي شايعه تعرض نظامي را رسما تكذيب كرده بود. در اين روز (دوم شهريور) واحدهاي نظامي شوروي پشت خطوط مرزي ايران در شمال، و نيروهاي انگليسي در عراق (در مجاورت مرزهاي غربي ايران) مستقر و آماده دريافت دستور حمله بودند.
ايجاد سه گورستان تهران در سه دهه
دوم شهريور 1343 شهردار وقت تهران اعلام کرد که بهره برداري از گورستان تازه تاسيسهاشم آباد (شرق تهران ـ جاده خراسان) با گنجايش دفن 600 هزار مرده آغاز شده است و وعده داده بود که گورستان ديگري در نزديکي کهريزک ساخته خواهد شد. گورستانهاشم آباد درست ده سال پس از ايجاد گورستان مسگرآباد و در 4 کيلومتري شرق همين گورستان ايجاد شد. بهرهبرداري از گورستان مسگرآباد که ظرفيت دفن پانصدهزار مرده را داشت در سال 1323 آغاز شده بود. بهره برداري از گورستان بهشت زهرا که شهردار وقت وعده ايجاد آن در نزديکي کهريزک داده بود از هشتم تيرماه 1349 آغاز شد.
www.iranianshistoryonthisday.com
