حیف از تو که گل باشی و من خار تو باشم
بگذار که از دور گرفتار تو باشم
من مایه ندارم که خریدار تو گردم
باشد که گدای سر بازار تو باشم
گر راه ندارم به حریمت نظری کن
تا معتکف سایة دیوار تو باشم
با آنکه تو را عاشقم از خود نپسندم
تو یار به من باشی و من عار تو باشم
دستی، که به جز دامن لطف تو نگیرم
چشمی، که فقط طالب دیدار تو باشم
زخمم به جگر زن که دوایی نپذیرد
دردی به دلم بخش که بیمار تو باشم
از همچو تویی پاک تر از گل همه حیف است
تا همچو منی عبد خطاکار تو باشم
سوزم به درون ریز که پیوسته بسوزم
خوابم ببر از دیده که بیدار تو باشم
آن رتبه ندارم که نهی پای به چشمم
بگذار که خاک ره زوار تو باشم
من میثمم و چوبة دارم به سر دوش
بگذار که دلباخته ی دار تو باشم

قرار دل ز فراقت دگر قرار ندارم
به انتظار قسم تاب انتظار ندارم
به احتظار مبدل شد انتظار ظهورت
اجل رسیده دگر تاب احتظار ندارم
ز بس گریستم و دیده ام ندید رخت را
گمان برند گروهی به من که یار ندارم
اگر بهار شود دچار فصل سال برایم
خدا گواست که بی روی تو بهار ندارم
به سلطنت ندهم رتبه ی گدایی خود را
که در زمین و زمان جز تو شهریار ندارم
نه مانده تاب فراق و نه هست طاقت جرم
چگونه صبر کنم دیگر اختیار ندارم
دیار من نبود غیر خاک مقدم یارم
چو دور غیبت یارم بود دیار ندارم
به اشک دیده بیارم مگر به دست دلت را
عزیز دل چه کنم چشم اشکبار ندارم
اگر تو سوزدهی جز به آتشت نگداز
م دگر تو اشک دهی غیر گریه کار ندارم
به دار عشق تو میثم مگر قرار بگیرد
وگرنه تا به بسم جان بود و قرار ندارم

ابوسعيد خدرى از پيامبر اكرم (ص) روايت كرده كه فرمود :

يكون من امتى المهدى ان قصر عمره فسبع سنين و الافثمان و الافتسع يتنعم امتى فى زمانه نعيما لم يتنعموا مثله قطّ البر و الفاجر يرسل السماء عليهم مدراراً و الا تدخر الارض شيئاً من نباتها .  

مهدى از ميان امت من برخاسته شود مدت سلطنت او هفت يا هشت يا نه سال مى باشد ، همه طبقات امت من در زمان ظهور او چنان در رفاه زندگى نمايند كه قبل از وى هيچ بّر و فاجرى بدان نرسيده باشند، آسمان باران رحمت خود را بر آنان مى بارد و زمين از روئيدنيهاى خود چيزى فرو گذار نمى كند.

ماهرچه داریم ازعطای یارداریم/دردل تمنای لقای یارداریم/ایاشودروزظهورش راببینیم/این ارزومحض رضای یارداریم/عالم دگرفهمیده مهدی(عج)خواهدامد/این راتمناازخدای یارداریم/

برداغ بی نهایت توصبرمی کنیم/ای ازتباراینه وافتاب وعشق/تامژده زیارت توصبرمی کنیم/بقیه الله خیرلکم ان کنتم مومنین

السلام علیک یا صاحب الزمان:

یابن الحسن کجایی !؟کی میشود بیایی

آخه دلم خیلی بارونیه....

شهادت پدر بزرگوارت رو تسلیت میگم......

امروز جمعه بود ...... منتظرهای اومدنت رو چشم به راه گذاشتی ؟!....مولای خوبم حتما هنوز لیاقتش رو نداریم........

چقدر این چند سطر به دلم نشست:

.:.:.::گفته بودی دلتنگیهایم را با قاصدک ها قسمت کنم تا به گوش تو برسانند .

می گفتی گه قاصد ک ها گوش شنوا دارند ، غم هایت را در گوششان زمزمه کن و به یاد بسپار

من اکنون صاحب دشتی قاصدکم ،

اما مگر تو نمی دانستی قاصدک های خیس از اشک می میرند ؟:.:.::..

تو ای صفای ضمیرم چرا نمیایی؟

چرا بهانه نگیرم چرا نمیایی؟

اگر حجاب رخت وجود تار من است

خدا کند که بمیرم چرا نمایی؟

به قول حاج احمد کافی:بچه هامون جوون شدند جوونامون پیر شدن خیلی از پیرهامون مردند و جمال تو رو ندیدن

اما آقاجون یه قولی بده قول بده اگه من مردم و جمالتو ندیدم بیای سر قبرم بگی فلانی بلند شو آقات اومده مگه نمیخواستی منو ببینی

آقا جون خسته شدم از دنیای بی تو بیا که دلم خیلی گرفته

جسارت نباشه آقا......اما کی میای؟کی میای؟

تا چراغونی نشه دلامون آقا نمیای        تا ریا تو کارمونه ما رو اصلا نمیخوای

به تموم دنیا گفتیم چشممون منتظره                    کل دنیا میدونن که چشم شیعت به در

تو را مرور میکنم میان ذهن و قلب خویش

عقده ی دل وا میکنم زعمق جان و قلب ریش

گذر نمیکنی چرا ز کوچه های شهر ما

ببین که جمعه آمده وفا بکن به عهد خویش

(سروده ی خودم)

آقاجان مث ما با ما برخورد نکن.ما خیلی گناهکارو بدبختیم و جز شماکسی رئ ندداریم

این عشق آتشین ز دلم پاک نمی شود               مجنون به غیر خانه لیلا نمی شود

بالای تخت یوسف کنعان نوشته اند               هر یوسفی که یوسف زهرا نمی شود

هر یوسفی که یوسف زهرا نمی شود

يا مهدي...

ماهارو هم نگاه كن...

يادته شب قدر چقدر برات حرف زدم...

«شعر امام زمان»

اي آنکه در نگاهت حجمي زنور داري

کي از مسير کوچه قصد عبور داري؟

چشم انتظار ماندم، تا بر شبم بتابي

اي آنکه در حجابت درياي نور داري

من غرق در گناهم، کي مي کني نگاهم؟

برعکس چشمهايم چشمي صبور داري

از پرده ها برون شد، سوز نهاني ما

کوک است ساز دلها، کي ميل شور داري؟

در خواب ديده بودم، يک شب فروغ رويت

کي در سراي چشمم، قصد ظهور داري؟